Stel je persoonlijke vraag #43

Ja na één zin eindigt het dus al. Is dat al een couplet te noemen?
Edit: ik heb het opgezocht. Ik ken dus serieus de eerste zin alleen. :laughing: Dus antwoord is alsnog nul.
Ik ben toch niet de enige; geef een duimpje als je er ook geeneen helemaal kent :sweat_smile::crazy_face:

7 likes

Bij mij 1 en 6! Die staan echt in m’n geheugen gegraveerd. 14 denk ik ook wel eens, maar was niet echt gebruikelijk

1 like

Ik zou zelf niemand aanraden om mijn dagboeken te lezen. Alle shit staat er in, vaak in een onleesbaar handschrift. Wat moet diegene ermee? Vanuit deze gedachte zou ik de dagboeken van een ander ook niet willen lezen. Hoe nieuwsgierig ik misschien ook ben, het is privé. Behalve als het een daarvoor geschreven boek is of iets als een tuindagboek ofzo.

En kaarten/brieven die de overledene heeft gekregen? Daar staan ook vaak dingen in die anderen niets aan gaan.

  • Ja
  • Nee
  • Misschien

0 stemmers

3 likes

Ik voel me niet helemaal vrij, maar dat heeft meer te maken met bepaalde afspraken in de relatie en ik voel me daar prima bij. Ik heb nu dus op neutraal gestemd. Wij hebben onder andere de afspraak dat we niks besluiten of plannen zonder de ander daarin te betrekken en te checken of het oké is (zowel praktisch als gevoelsmatig). Ik heb best turbulente (en vervelende) relaties gehad waarin geen rekening werd gehouden met de ander. Juist de eigenschappen betrouwbaar, rust, stabiel spraken me aan bij mijn partner (naast nog heel veel andere dingen uiteraard). Dit werkt voor ons, ook al is het niet “helemaal vrij”.

1 like

Is dit een verenigingsding?

Ja is goed, momentje dan zoek ik de tekst even op

Nee een kerkding! Maar misschien ook wel een verenigingsding hoor

4 likes

Niet door mij en niet door de regering. Wel door m’n werkgever die ons ook geen dag thuis heeft laten werken terwijl iedereen kantoorwerk doet.

2 likes

Ik “moest” 6 ook leren toen we met het kinderkoor en de basisscholen gingen zingen voor de koningin die naar ons dorp kwam. Geen idee waarom die dan precies verder :woman_shrugging:t2:

1 like

Haha ja ik dacht net, van mij mogen ze het weten maar alsof het iemand wat boeit??

8 likes

Nou ja, boeit me niet… het gaat me niks aan. Als een forummer niet wilt dat het gedeeld wordt, is dit haar eigen keuze

2 likes

Nah, kan er niet wakker van liggen als iemand het niet wil melden

2 likes

Huh maar dit is toch niet te vergelijken met het dagboek van een dierbare die is overleden?

9 likes

Nou ja, neem aan dat je dat met iemand bespreekt in zo’n geval. VAN TEVOREN

@Evert lijkt me niet gemakkelijk lezen zo’n dagboek

Ik zou willen dat ik dagboeken had van vroeger, er is zoveel wat je vergeet zonder een stuk geschreven tekst of een foto. Mijn ouders lazen altijd mijn briefjes/ dagboeken etc dus ik heb het nooit echt bijgehouden. En als ik al wat opschreef dan was het aangepast naar een versie die niet erg zou zijn als iemand het zou lezen. Lullige is alleen dat ik zelf dan ook niet meer weet wat de echte versie en wat de aangepaste versie was :joy:

5 likes

Nee maar ik bedoel meer dat je een goed boek leest ter vermaak en zo’n dagboek niet per se, dus ik snap de vergelijking niet helemaal

10 likes

Ja ik heb het niet zo met dat soort sentimentele dingen binnen mijn familie. Dagboeken zijn leuk voor hun, maar zelf voel ik die behoefte niet. De verhalen die ze kwijt willen ken ik al.
Dit is in mijn situatie he. Wat iemand anders wilt, moet ie zelf doen en als mijn broer later mijn moeders dagboeken wilt, kan die ze zo krijgen.

Uhm ja zou me wel boeien hoor als jij of iemand anders die ik ‘ken’ van het forum zou overlijden.

2 likes

Ik ben zo blij dat ik geen dagboeken bij hield. Die zouden zo tering cringe zijn. Ik schreef ook van die dramatische nummers enzo.

9 likes

Ik heb de dagboeken van mijn oma gelezen. Ik heb wel een slechte/geen band met haar gehad, wat wel zorgde voor een bepaalde afstand. Ik heb het wel als heel fijn ervaren omdat ik heel veel heb geleerd over mijn oma en met name mijn vader, en veel meer begrip heb gekregen over wie hij is als persoon. En dus een betere band. Dat is mij de privacyschending waard (haha klinkt weird maar is oprecht!).

Maar ik deel dit met niemand anders; niet de inhoud, noch de dagboeken. De anderen weten dat ik ze heb, maar mogen dit ook echt niet lezen (zouden er denk ik ook niet mee goed om kunnen gaan). Dat is dan wel weer een “grens”.

8 likes