Ik herken heel erg wat je zegt. Als directe naaste (kind van, en ex-partner van) hebben wij altijd gezien en benoemd dat zij een van haar grootste slachtoffers is in feite (bpd overigens, niet npd)
Maar mensen om ons heen, inclusief enkele therapeuten, vinden dat met regelmaat een bijzondere kijk na “wat er allemaal is gebeurd ‘dankzij’ haar”.
Wat ik haar wel lang kwalijk nam is dat ze ondanks aanbod nooit in therapie is gegaan. En tegelijkertijd is dat omdat ze zo ‘ziek’ is dat ze dat niet kan. En dat is voor ons, maar bovenal voor haar, heel verdrietig.