Haha wat grappig. Slordig kan ik me wel voorstellen, omdat sommige linkshandige (ik niet) helemaal soort van ondersteboven schrijven i.v.m. het uitvegen van de pen met je hand.
1 like
Je wordt meerdere malen als spontaan omschreven. Je kan jezelf daar helemaal niet in vinden (ik) ik denk meer huh ik ben dat toch niet?!
- Ik vat dit op als een compliment
- Ik weet het niet
- Ik vind het een belediging
- Anders
0 stemmers
3 likes
Hoe kun je nou spontaan genoemd worden opvatten als iets negatiefs??
2 likes
Welk antwoord verwacht je precies na alle berichten die hierboven over dit onderwerp zijn gepost?
9 likes
Omdat ik mijzelf als een angstig persoon zie, ik heb er wel therapie voor gehad. En hoe ik zegmaar was, zonder angst, misschien klopt het dan wel.
1 like
Ja dit soort dingen herken ik ook helemaal. En die kloof merk ik nog steeds met familie. En wat @Marqant schrijft over culturele bagage herken ik ook heeeelemaal. Bepaalde dingen kreeg ik gewoon niet mee, bijv qua grote auteurs, historische figuren of gebeurtenissen.
Zelfs op het vwo was ik een van de weinigen leerlingen met ouders had niet gestudeerd hadden (was ook wel een beetje witte rijkeluisbubbel hoor). Kan me nog een moment herinneren, eerste les Frans waarbij de docent ervan uit ging dat iedereen wel al tot 10 kon tellen, want âdat hebben jullie vast van je ouders geleerdâ. Nou mijn ouders spraken niet eens abn tegen me, laat staan dat ze me Frans leerden.
6 likes
Ok, ik neem het terug 
8 likes
Ik heb 2 vriendinnen die 7 jaar ouder zijn. Vind je dit een groot leeftijdsverschil?
- Nee totaal niet
- Ja een beetje
- Ja veel te veel
0 stemmers
Tenzij jij 15 bent en zij 22 is dat toch helemaal niet raar? Ik heb vrienden die 10 jaar ouder of jonger zijn, we zijn allemaal volwassen
7 likes
Ik vind het altijd gezellig, maarik voel me soms hun kind.
Iemand noemde mij laatst extreem extravert (wat ik niet ben, maar binnen die groep wel misschien). En ik weet niet wat ik er van moet vinden, enerzijds oké handig in dit werk anderzijds, ben ik dan tyfus irritant aanwezig?
2 likes
Waarschijnlijk wel haha
27 likes
Ik was dus altijd zo afwezig. Dus ik begrijp dan niet dat ik 4 keer met adhd ben gediagnosticeerd. Ik vond het erg lastig, en nog steeds denkk ik. Ik heb geen adhd? Het maakt me niet uit, ik oordeelc ook niet. Maar ik geloof het niet?
Jullie kennen mij alleen als de idioot chaoot op hrt forum, heb ik ADHD?
- Ja sowieso
- Nee
- Ik weet het niet
- Misschien?
0 stemmers
2 likes
Hier ging het laatst toch ook al over?
8 likes
Ik vind het OK als mensen me spontaan noemen. Maar wat ik echt de grootste dooddoener vind, is als een man me omschrijft als een âleuke spontane meidâ. Daar word ik echt doodongelukkig van, vooral omdat het zoân generieke, dertien in een dozijn term is geworden.
9 likes
Ik merk dat ik het niet kan uitstaan om in een hokje te worden gedrukt. Ik voel me geen âadherâ. Toch ben ik het elke keer wel!
1 like
Het is maar net wat voor hokje je er zelf van maakt.
7 likes
Maar het is ook geen hokje, het is een label wat je kunt plakken op een samenstelling van jouw persoonlijke eigenschappen. Dat label is er verder ook alleen maar om je(zelf) beter te begrijpen, handig - mocht je ergens tegenaan lopen. Het maakt echt niemand iets uit of je een diagnose adhd hebt of niet, jij bent en blijft gewoon Jumpsuit
PLUS zoals elke diagnose die een samenspeling van symptomen inhoudt, ziet die er voor iedereen anders uit. Het is niet zwart-wit, er bestaat geen eenduidig beeld van âde adhdâerâ!
Groetjes van een ~atypische~ (vind ik zelf) adhdâer
20 likes
Hoe vaak moeten wij jou nog gaan diagnosticeren? Als het je zo dwarszit kan je beter met een psycholoog gaan praten over die diagnose
44 likes
Ik denk dat dit in de maatschappij helaas niet geldt. Genoeg mensen met een (negatieve) mening hierover, weinig / geen kennis of een oordeel over bepaalde eigenschappen.