Ik heb veel aan te merken op de manier waarop leerlingen op basis- en middelbare scholen in aanraking komen met religie. Volledig religieuze scholen (of het nu islamitisch is of met een christelijke signatuur, of juist het tegenovergestelde). Ik denk dat zaken veel beter op een andere manier kunnen worden aangepakt.
Ik had op de universiteit gereformeerde klasgenoten die eigenlijk voor het eerst op een spontane manier kennismaakten met lhbti-jongeren. En die het soms verwarrend vonden dat wat ze van huis uit, school of de kerk meekregen, niet overeenkwam met de werkelijkheid: dat een homoseksuele man niet per se qua uiterlijk vertoon en manier van bewegen afwijkt, maar ook gewoon een Jeroen kan zijn die een vriend heeft.
En ook als je zelf werkt binnen het onderwijs (en dan laat ik de negatieve invloed van Andrew Tate nog even buiten beschouwing) en ziet wat je nog geacht wordt om de te doen. Je krijgt bijvoorbeeld leerlingen binnen die tot op heden alleen bekend zijn met een behoorlijk strikte islamitische leer door het eerder gevolgde onderwijs (en opvoeding thuis), en die worden dan pas voor het eerst echt in een klas blootgesteld aan andersdenkenden. Die komen dan thuis met een soort cultuurshock. En als docent krijg je er dan ineens van alles bij op je bord om dat allemaal in goede banen te leiden.
In de ideale wereld krijgt iedereen op de basisschool en middelbare school gewoon een basis (bijvoorbeeld in de vorm van een uurtje onderwijs per week) over de verschillende grote religies, met juist meer nadruk op de overeenkomsten. En daarnaast ook meer ruimte voor filosofie en levensbeschouwing. Desnoods bieden we jongeren daarnaast wat keuzeruimte aan, die ze kunnen invullen met dingen als Koranles, klassieke filosofie, positieve gezondheid, omgaan met geld). Maar in ieder geval: ongeacht achtergrond een gezamenlijke basis aanbieden.
Ik vind dat echt beter dan allerlei verschillende scholen met een religieuze stempel, of juist een heel openbaar predicaat.
Het is toch veel beter voor iedereen om op jonge leeftijd al te leren omgaan met verschillende mensen, dan om vanaf het begin in een soort bubbel of clubje vacuum te worden gezogen. Dat geldt trouwens ook voor mensen die zich negatief uitlaten over islamitische mensen, simpelweg omdat ze er weinig van weten en bang zijn voor het onbekende.
En over het algemeen ben ik goed uitgerust om om te gaan met polarisatie en extremere denkbeelden. (Maar te moeten horen dat jij geen bestaansrecht hebt vanwege je seksuele voorkeur, of dat je als vrouw er vooral bent om voor nageslacht te zorgen, daaraan zal ik nooit kunnen wennen.) Een school is eigenlijk de maatschappij in het klein; laat het daar dan ook goed beginnen.