Ik zat op een katholieke basisschool (want Brabant) waar je normaal gesproken niks van merkte, behalve dat de pastor van de kerk ernaast één keer over belangrijke bijbelverhalen ging vertellen in groep 5 of zo. Dus hij begon over Adam en Eva, en toen zei een kind ‘maar je had vroeger toch aapmensen? hoe kan dat dan?’ Toen vertelde de beste man dat dat inderdaad zo was, en dat hij het zo opvatte dat Adam en Eva eigenlijk die aapmensen waren. Daar had je op een protestante school niet mee aan moeten komen🥲 maar creationisme is dus helemaal niet de norm in het katholicisme (kan wel hoor, maar hoeft niet) en sowieso heeft de bijbel een hele andere, veel indirectere rol.
Ik heb zelf een complexe relatie met religie, dus ik zeg dit niet uit een diepe geloofsovertuiging of omdat ik voorstander ben van religieus onderwijs of zo. Maar christelijk is niet per definitie gristelijk, en die nuance vind ik wel belangrijk om aan te stippen (ook al vinden veel protestanten katholieken überhaupt geen christenen lol). Ik ben niet echt gelovig opgevoed, maar het katholicisme is zo verweven met mijn familie en de plekken waar ik vandaan kom en de dingen die ik mooi vind en alle geschiedenis daarachter, dat ik het ook niet echt los kan laten.
Mijn vriend is half Iers en hij heeft dat ook, en ik denk dat veel mensen uit Vlaanderen en Limburg het ook wel herkennen. Het voelt echt als iets diep cultureels, en als ik er helemaal geen waarde aan zou hechten zou ik heel veel van mijn eigen bestaan niet goed kunnen begrijpen. Ik zou mijn kinderen niet dogmatisch opvoeden daardoor hoor (mijn beide oma’s zouden rollen in hun graf i could never) maar ik denk echt wel dat dit soort overwegingen meegeven niet zo zwart-wit is als hier soms wordt aangenomen.
(ik weet trouwens dat er een hoop rechts-radicale engnekken zijn die dit als een soort ‘verloren cultuur’ aandragen voor politiek gewin, daar doel ik niet op)