Ik ben het hier helemaal mee eens hoor, dat was ook oa de insteek van mijn eerdere reactie op Artemisa, en de trant van wat ik hier zei:
Verder denk ik niet dat het zo evident is dat de meeste vrouwen naar hun lichaam luisteren wanneer dat het toelaat (also: wil je wachten tot het leven dat toelaat of ga je waar mogelijk er de ruimte voor creëren) - en ook @kika denk ik dat voor vrouwen cyclisch plannen wel een grote verlichting kan zijn.
Als ik voor mezelf spreek: voorheen plande ik altijd wekelijks - dat is hoe ‘iedereen’ het doet. Maar vervolgens ging dat 1,5 week goed en liep ik 1,5/2 weken lang tegen allerlei dingen aan (fysiek, sociaal, noem maar op). En ik dacht dat het aan mij lag, dat er iets mis met mij was, dat ik lui of antisociaal was en gewoon moest doorzetten. Ik heb door mijn pmdd zelfs gedacht dat ik bipolair was.
Heel fijn voor jou @kika dat je altijd goed naar je lijf kan luisteren maar dat is niet voor iedereen zo evident, zeker in een maatschappij die uitgaat van een stabiele hormoonhuishouding en een 40 urige werkweek + huishouden + sociaal + alles.
Daarnaast: wanneer je niet van te voren rekening gaat houden met je cyclus kan je wel op het moment zelf bepalen dat je vroeger naar bed gaat, maar er zijn veel meer aspecten waar je rekening mee kan/moet houden dan je nachtrust.
Ik vind het heel fijn om dan te kunnen zien wanneer ik in welke fase ben zodat ik rekening (waar mogelijk!!!) kan houden met (sociale) afspraken, vrije tijdsbesteding, boodschappen doen/van tevoren koken en invriezen, hoe ik met mijn psyche omga, etc etc etc, en ik denk dat dat voor veel vrouwen zo zal zijn. Als je weet dat je ongesteld gaat worden ga je toch ook tampons halen? Zo extreem anders is dit allemaal niet hoor, in de kern is dat ook gewoon rekening houden met en anticiperen op je cyclus en je menstruatie.
Ik vind het tegenstrijdig dat je zegt dat je zelf naar je lijf luistert en vind dat iedereen naar diens lijf zou moeten luisteren, maar dan enorm veel commentaar levert op mensen die naar het biologische patroon van hun lijf luisteren en daar zoveel mogelijk rekening mee proberen te houden. Als je de ‘inrichting’ wil veranderen, waarom geef je dan af op mensen die daar al omheen proberen te werken en gesprek erover voeren?
Mijns inziens begint die revolutie bij mijzelf en alle andere vrouwen die met (directe) omgeving communiceren dat ze hun dag, week, maand, leven, anders invullen naar gelang hun (biologische) behoeftes, en andere vrouwen stimuleren om dat ook te doen wanneer ze tegen dezelfde shit aan blijven lopen - dat die weekindeling voor ons niet elke week hetzelfde hoeft te zijn en dat we elkaar daarin kunnen ondersteunen.
. Wel een voordeel bij een nadeel denk ik want als niet-geïnformeerd persoon denk ik altijd ‘wow indrukwekkend dat ze dat al kunnen!!’ terwijl mensen bij mn nichtje dan weer verbaast zijn dat ze dingen niet kan omdat ze eruit ziet als een ouder kind.
maar go off kika kicker, lekker met het stokje dat de cyclus is andere vrouwen slaan
