Kom op! Wees een Hollandse meid en trotseer die regenbui!
je bent toch niet van suiker ![]()
Heb jij nog spicy foto’s van je ex? Fysiek of digitaal. Scharrel kwarrel fwb telt ook allemaal.
- Ja en ben single
- Ja en heb een nieuwe relatie
- Nee heb geen ex of nooit zulke foto’s gemaakt
- Nee weggegooid
0 stemmers
Krijg al braakneigingen als ik een foto van z’n hoofd tegen kom, laat staan van iets anders
Stel een goede vriend/vriendin komt langs maar die blijft echt tot laat 's nachts hangen. Jij wil eigenlijk slapen. Wat doe je dan?
- Ik zeg dat hij/zij naar huis moet gaan want ik wil slapen
- Ik ga gewoon naar bed en hij/zij blijft maar op de bank liggen
- Anders
0 stemmers
Gisteren rond 3 uur 's nachts bleef een vriend weer hangen, ik wilde hem eigenlijk liever niet in het logeerbed leggen want die was niet eens opgemaakt. Ik zei 2 keer ja eh wil je niet naar huis in je eigen bed slapen? Hij woont maar 1km verderop! Maar nee dat wilde hij niet. Maar ik vind het dan toch lastig om te zeggen, hey je moet nu gaan doei. Ik ben maar gewoon naar bed gegaan.
Ik moet vaak gapen als ik moe ben en mijn vriendinnen zijn mensen die dan direct weggaan.
Ik heb een vriendin waar ik wel eens ga eten en die dan om een uur of 8 gewoon tegen haar kinderen of tegen mij zegt ‘ik ga jou zo even uitzwaaien en dan daarna blablabla’. Die deelt het mede. Moest ik eerst heeeel erg aan wennen maar is wel lekker duidelijk!
Ik zeg gewoon “ik weet niet wat jij doet, maar ik ga zo naar bed” en dan weten ze dat het tijd is om te gaan. Zoiets moet je toch gewoon kunnen zeggen zonder je er ongemakkelijk bij te voelen.
Ja ik heb zelf wel altijd door wanneer het zegmaar tijd is om te gaan. Ik zei vroeger al vaak tegen vriendinnen van eh, wij gaan zo naar huis denk ik? Sommige mensen hebben daar totaal geen besef bij krijg ik soms het gevoel van. Die blijven dan eindeloos lang plakken. En idd gewoon het duidelijk zeggen is waarschijnlijk het beste.
Haha wat is dit nou voor een gekleurde vraagstelling. Als je met een beperkt (lees: modaal) inkomen kapitaal wil opbouwen, dan is kopen gewoon de eenvoudigste beslissing. Hoeveel toegevingen je wil doen, op het vlak van levensstijl of woonoppervlakte of wat dan ook, kan alleen de koper zelf beslissen.
Ik heb net een appartement gekocht dat op meer vlakken een “stap terug” is dan een stap vooruit ten opzichte van mijn huurwoning, maar ik kijk ernaar uit om eindelijk een écht eigen plek te hebben.
Welk festival?
Ik woon al bijna mijn hele leven in huurhuizen (alleen het laatste jaar dat ik thuis woonde hadden mijn ouders een koophuis), en heb echt nog nooit het gevoel gehad dat het niet écht mijn eigen plek was. Zelfs mijn studentenkamertje van 12m2 was helemaal mijn plek.
Maar ik snap de obsessie met een huis willen bezitten ook niet. Al die bureaucratische en administratieve rompslomp die erbij komt kijken, en al dat geld wat je er tegenaan moet gooien als er weer eens iets kapot is, moet er niet aan denken. Ik betaal gewoon braaf elke maand mijn huur en hoef verder nergens over na te denken, ideaal. Als er iets stuk is bel ik en dan komen ze het maken en het kost me niks extra (en nee, dat wordt ook niet naberekend in huurverhogingen oid, wat dat betreft heb ik wel geluk natuurlijk). Echt no way dat ik dat gemak op zou geven om een woning te “bezitten”. Ik weet ook niet waarvoor ik vermogen zou moeten opbouwen, ik verdien genoeg om leuk van te kunnen leven en ik heb ook zo’n regeling voor extra pensioenopbouw zodat ik tegen die tijd ook gewoon een normaal inkomen blijf houden. Meer heb ik toch niet nodig?
Emporium!
Ik snap dit allemaal wel en op sommige punten is huren natuurlijk heel chill maar voor mij was een reden om te kopen wel om na 30 jaar een afbetaald huis te hebben. Huur zul je altijd moeten betalen. Het lijkt me heerlijk om m’n pensioengeld niet aan woonlasten uit te hoeven geven. Of tegen die tijd mijn afbetaalde huis te verkopen en te leven van de opbrengst.
Is het de laatste editie van Emporium ja?? ![]()
Ja! Gaan stoppen
Haha, alsof je met 1 modaal inkomen een huis kunt kopen.
Een leuke garage zonder ramen ![]()
dit is misschien ook mijn copium maar goed
Mijn vriend en ik willen echt wel een keer een huis kopen en dat zal op een dag vast wel lukken, maar omdat we samen tantoe veel studieschuld hebben en te veel huur betalen en ik nog geen baan op niveau heb gevonden zit dat er nog even niet in
los daarvan hebben we ivm werk ook nog de flexibiliteit nodig om te verhuizen, maar dat even terzijde.
Af en toe voelt het alsof we de boot actief aan het missen zijn en dat is frustrerend, maar als ik nu in dezelfde positie zou willen zitten als mijn vrienden die iets kunnen kopen (ik ben net 27) had ik thuis moeten blijven wonen. Dan had ik een andere studie moeten volgen en mezelf niet kunnen ontwikkelen tot de persoon die ik nu ben, met mijn vrienden en partner en prestaties en ervaringen. Ik ben dankbaar voor wat ik voor mezelf heb opgebouwd door uit huis te gaan, ook al was het andere scenario vast prima geweest. Ik vind mijn leven leuk en ik zou dat niet willen opgeven voor gunstige cijfertjes op de bank.
die cijfertjes gaan echt nog een tijdje minder gunstig zijn dan die van anderen, maar zolang we elkaar hebben en een dak boven ons hoofd en in ons volgende huis een kat of zo vind ik dat eigenlijk al genoeg. misschien is dat naïef en denk ik er over tien jaar anders over, maar voor nu is het goed ![]()
Dit heb ik ook! Ik ben ouder, maar ik denk dat wij het in de toekomst ook niet kunnen betalen. De huizenprijzen stijgen harder dan ons salaris
Oooh wat jammer zeg… en ga je?