Mijn eerste was een snelle wegrenner die nooit stopte als je riep of roepend erachteraan rende. Ik heb 1x zo’n polstuigje gebruikt in een pretpark (toen ze al wat ouder was) maar ze vond het zelf niet leuk, en ik kon uiteindelijk een beetje dreigen met dat ding als ze weer veel wegrende. Kreeg wel veel blikken van mensen toen. En een kind zei: “oh wel handig!”
Heb hem wel nog lang in de kofferbak gehad in het geval we langs de snelweg kwamen te staan. Nu is ze puber en rent niet meer weg. Maar ik snap het wel als ouders met wegrenners het gebruiken, ze zijn zo snel en stel je bent je kind kwijt omdat je even in je tas graaide naar een pakje sap… beter voorkomen dan toch?
Mijn tweede blijft al sinds ze kan lopen superbraaf bij je dus ja als je zo’n kind hebt hoef je het nooit te gebruiken en dan weet je ook niet hoe het is om een wegrenner te hebben, maar hoef je ook niet neerbuigend te doen over een tuigje bij andere kinderen. Je weet nooit waarom het nodig is. Mensen gaan namelijk weleens blaffen of zeggen dat het kind geen hond is, weet ik uit mijn omgeving. Zo onnodig.