Wat me fijn lijkt aan later opgroeien is dat latere ouders ook veel meer hebben kunnen leren over emoties en zichzelf en meer toegang hebben tot online bronnen van hulp. Vergeleken met wat mijn ouders hadden. Dat was namelijk niks en nul zelfreflectie en nul input of mogelijkheid van input van buiten hun bubbel. Dus statistisch gezien heb je, in mijn wellicht naieve wereldbeeld, als je later geboren wordt grotere kans op emotioneel iets beter ontwikkelde ouders.
Opgroeien met social media lijkt me dan wel weer extreem kut en zou ook weer niet die jaren zonder hebben willen missen. Maar denk dat onderaan de streep beter ontwikkelde ouders die steunend kunnen zijn en liefdevol en een veilige haven kunnen bieden echt veel waardevoller is dan in afwezigheid van de uitdagingen van nu opgroeien. Als ik het even zo mag simplificeren