Wow ik had dat van tijdens corona helemaal verdrongen, ik moest toen best vaak om 8 uur op werk zijn en moest daarvoor heel Amsterdam door fietsen maar er waren toen natuurlijk heel weinig mensen op straat. Echt zo veel seksuele intimidatie op straat toen meegemaakt inderdaad
Haha mijn meest recente gebeurtenis was op een dorpsfeest dat ik werd aangesproken door een drietal witte mannen van in de vijftig. Ik deed niet leuk genoeg voor ze en toen was het van āje ziet er best leuk uit maar moet eens aardig doenā naar āje bent lelijk en niks waard en je hebt geen tieten je bent echt een strijkplankā
(ik heb wel tieten)
Er zijn veel dingen die me boos maken aan mannen, maar hun neiging om vrouwen altijd en overal te reviewen alsof iemand ook maar een milliseconde zit te wachten op wat kalende Marcel met een kop als een duim en de persoonlijkheid van een verspakket nasi waar de peper uitgehaald is vindt staat bovenaan
Dank voor deze ![]()
Heb hier echt even een paar minuten over nagedacht
Ik zie persoonlijk het probleem niet bij deze vraag.
Al zullen sommigen het geen leuke vraag vinden doordat autisme 9 van de 10 keer gelinkt wordt aan minder leuke eigenschappen. Niemand zal snel vragen of je autististisch bent, omdat je zo opmerkzaam bent of veel over iets weet.
Het was de moeite waard ![]()
Maar waarom is het erg als mensen vragen of je misschien autistisch bent?
Is dit iets met stigma ofzo?
Bij mij kan je er namelijk niet omheen of het niet zien, iedereen merkt bij mij dingen in contact/communicatie ook mensen die mij voor het eerst spreken gokken dat ik autistisch ben. Wat ook klopt.
Ik ben echt over het punt heen om maar te doen alsof dat niet zo is of dat het iets negatiefs is.
In mijn ogen omdat het voor mensen iets heel prives kan zijn, wat je niet weet als je dat aan een random persoon vraagt en je diegene misschien wel voor het blok zet. En ik denk dat de vraag ook gesteld kan worden om iets te labelen wat je niet begrijpt, niet per se om de ander beter te kunnen begrijpen. Een beetje de vraag ook wat iemand dan met die informatie wil/doet.
Hmm, ja, ik ben ook niet altijd oke ermee als het weer opvalt (maar probeer het dus niet meer negatief te zien) want benadrukt dan zo dat je afwijkt maar vind het nu hier overkomen dat je vooral zoals de norm/normaal/rest moet zijn en niet autistisch/anders want dat is beledigend.
en wat @Vaiana zegt idd
Denk dat het wel verschil maakt of je ook autisme hebt of niet. Ik zou zelf wel denken: hoe kom je daar nou ineens bij? Dat is denk ik bij elke diagnose die iemand ineens op je plakt zo?
Maak je het nou niet erger dan het is? Autisme is niet iets onzichtbaars.
Kinderen op de basisschool pikken andere kinderen met autisme er ook zo uit.
Ik vraag me dit dus af. En is net gebeurd vanochtend. een kantoorkoelkast lekte nogal. Er werd gevraagd of ik er even onder kon kijken? En ik kreeg een theedoek en mn vrouwelijke collega zei (waarschijnlijk vriendelijk bedoelt.) āVoor onder je knietjesā. Omg ze is misschien 5 cm langer max! Whaa.
Ik:
- Ik zou gewoon knieen zeggen
- Ik zou wel knietjes zeggen
- Ikweet het niet
0 stemmers
Zo ergelijk
Ik denk omdat je iemand aanspreekt op dat ie in jouw ogen niet voldoet aan āde normā, en je daar ongevraagd een āverklaringā voor zoekt in de vorm van een label.
Ook iets zichtbaars kan iets zijn waar je niet elke keer weer over wilt praten. Boeiend dat anderen het zien of vermoeden, maar een vermoeden hoef je ook niet altijd te uiten he
Ik vind het niet een probleem vanwege negativiteit of stigma ofzo, maar ik vind het gewoon heel onbeschoft om iemand naar diens medische situatie/diagnoses te vragen. Ook als het misschien heel duidelijk of zichtbaar is. Je loopt ook niet naar iemand in een rolstoel toe met een vraag als āben je misschien verlamd?ā oid.
Ik vind in het algemeen openheid over je diagnoses etc prima maar wel alleen op eigen initiatief (en ook dan mag het andere mensen niet boeien).
Nouja mijn huidaandoening is ook goed te zien op sommige dagen, maar dat betekent niet dat ik zin heb om dat met vreemden te bespreken. Vind het gewoon te privƩ voelen en het heel irritant als mensen er opeens over beginnen. En als wildvreemde weet je gewoon niet wie je voor je hebt, of dat iemand is die er zelf positief naar kijkt en zich helemaal goed voelt erbij, of misschien iemand die het er wel moeilijk mee heeft. En dan denk ik ja je kan er als vreemde ook zo weinig mee dus waarom dan het risico nemen om er over te beginnen tegenover iemand die je verder niet kent en waarvan je de persoonlijke situatie al helemaal niet begrijpt
Yes! Meegemaakt maar dan is het geen vraag. Echt er zijn zulke onbeschofte mensen, alle gekkigheid die je kunt verzinnen doen mensen ook echt
Dit vind ik een fijne reactie en duidelijk uitgelegd.
Het begon namelijk wel te voelen als dat autisme niet welkom is ofzo.
Bevalt die green story planner? Ik heb nu een goedkope van de HEMA, maar die vind ik niet fijn. Als ik Google kom ik elke keer deze tegen, dus ben benieuwd