Iemand komt op een door de weekse avond langs om 10 uur 's avonds. De volgende dag moet je opstaan om 8 uur 's ochtends. Diegene blijft max 1.5 uur.
0 stemmers
Ik zei ja prima kom maar ff dan, maar nu baal ik. Eigen schuld haha
Oh wat naar. Maar daar denk je nog elke avond aan of is het puur een gewoonte? Mn ex sloop ooit via de regenpijp mn slaapkamer binnen via het raam. Een vriend belde de politie en niet veel later stond er 4 politieman binnen. Maar dat was meer gewoon een idiote dronken actie van hem.
Ik ben er zelf juist minder angstig van geworden op dat gebied maar ik kan de angst wel begrijpen.
Ik denk altijd als er nu iemand binnensluipt en ik alleen slaap, dan gooi ik gewoon een hamer oid tegen zn hoofd (ligt toevallig onder het bed haha).
Voor de mensen die samenwonen/huisgenoten hebben. Als je alleen in huis slaapt, voel je je dan veilig?
0 stemmers
Het huis van mn ouders durf ik echt niet alleen in te slapen. Ik vind het echt griezelig op 1 of andere manier. Als ze op vakantie gingen toen ik ouder was vroeg ik altijd een vriendin of vriend om te blijven logeren.
Moet er wel bij zeggen dat ik mij alleen niet helemaal op mn gemak voel als vriend+honden niet thuis zijn. Als vriend weg is en honden wel thuis voel ik mij helemaal veilig
Ik denk dat best veel vrouwen hier âlastâ van hebben hoor. De eerste keer dat ik alleen moest slapen in het huis waar ik nu woon. Ik was echt doodsbang oh mijn god. Ik deed de ramen op slot met de sleuteltjes echt zo overdreven. En nu boeit het me helemaal niks meer zodra de deur maar op slot zit. Het is toch wel raar wat angst met een mens kan doen.
Komt bij mij ook doordat de vorige bewoners schijnbaar een miljoen sleutels bij hadden laten maken en niet tegen vrienden hadden verteld dat ze een nieuw huis gekocht hadden, waardoor er op een random avond ineens een random vrouw binnen kwam 
Zij schrok bijna meer dan dat ik schrok, maar heb wel gelijk alle sloten laten vervangen
In mijn eigen huis voel ik me helemaal veilig in mân eentje, maar ik ben wel gewend geraakt aan in een bovenwoning wonen. Ik pas soms op het huis van mân ouders en dat is alleen een benedenverdieping en dan word ik soms een beetje para door de gedachte dat er zomaar iemand voor het raam kan staan 's avonds. Maar denk dat dat ook wel weer went als ik zelf weer ergens met een benedenverdieping zou gaan wonen
Ik heb hier wel last van op vakantie. Dan ben ik op een andere plaats met andere geluiden in een klein kamertje. Brr
Ik ga binnenkort voor het eerst in heel lange tijd in een huis op de begane grond wonen, en niet meer gelijkvloers en overzichtelijk van formaat zoals nu. Denk dat dat heel erg wennen gaat zijn. Waar we nu wonen voel ik me echt 100% veilig (omringd door buren, goed afgesloten binnenplaats, stevige deuren), vind het echt moeilijk om dat op te geven.
Dit herken ik. Ik moet ook echt geen spannende films kijken bij mân ouders. Heb daarna altijd het idee dat ik mensen in de tuin zie staan 
Meiden waarom hebben jullie het hier om tien uur 's avonds over???
Ik heb meer een angst voor eventuele brand.
Ohh daar ben ik elke keer weer bang voor als ik âs nachts in de keuken sta, dat er ineens iemand vanuit de achtertuin op het raam klopt ofzo. Als we de tuin gaan verbouwen wil ik echt lampen met sensoren hoor.
Mijn schoonzusje woont op een boerderij en zij hebben in de woonkamer gewoon geen enkele raambekleding, als het donker is dan kijk je de velden op en dat is gewoon 1 zwart gat. Echt dooooooodeng, maar het boeit haar echt totaal niet. Ze is ook niet bang dat er ineens iemand voor het raam staat, is ook wel eens gebeurd zegt ze. Nou ik zou mân huis meteen te koop zetten dan haha
Ik heb âs nachts inbraak angst, al gaat het op dit moment redelijk okĂ©. Als er voorheen ook maar Ă©Ă©n geluid was wat ik niet kon plaatsten lag ik tot de volgende ochtend met hartkloppingen wakker met 112 onder de sneltoets.
Afgelopen oud en nieuw had ik een super mooi huisje in Frankrijk geboekt voor mij en mân hond, het lag in een omheind privĂ© bos. Super leuk tot het donker was en ik mij realiseerde dat er geen raambekleding was en ik dus in een soort kijkdoos zat voor iemand die in het bos zou staan 
Ik huurde het van een man die ook in dat omheinde privebos woonde en eerst vond ik dat een veiliger idee maar mân fantasie had natuurlijk vrij snel een bloeddorstig gewiekste moordenaar van hem gemaakt (en ik had al tegen hem gezegd dat mân hond wel blaft maar niet bijt, rookie mistake)
Ik ben opgegroeid op een boerderij met de dichtstbijzijnde buren op 300 meter afstand en dichtbij een bos. Zonder gordijnen. Ik was altijd bang, vond het verschrikkelijk om alleen te zijn.
Toen ik mijn eerste vriendje kreeg die midden in de stad in een flat woonde heb ik voor het eerst ervaren hoe het voelde om niet bang te zijn in een huis, zoân aparte gewaarwording was dat. Hierdoor zou ik nu ook nooit meer achteraf willen wonen.
Ik begrijp sowieso niet waarom mensen bewust kiezen voor geen raambekleding? Ook al woon je ergens in niemandsland. Hella no. Ik ken ook persoonlijk niemand die geen raambekleding heeft. Laat de belgen met hun creepy rolgordijnen het niet horen.
Voor privacy boeit raambekleding mij weinig in de meeste ruimtes van mn huis, maar ik vind het een ruimte wel echt âafmakenâ. Ik kan helaas nooit kiezen + het is duur dus ik heb na 1,5 jaar nu net eindelijk raambekleding in de woonkamer maar mân werkkamer en keuken zijn nog kaal 
Privacy vind ik juist de hoofdreden. Maar dat komt ook omdat ik wel in een vrij drukke wijk naast het centrum woon. Een huis vlakbij heeft altijd de gordijnen open en daardoor weet ik gewoon precies hoe hun huis eruit ziet. Dat ze een lange eettafel voor 10 personen hebben etc. Ik vind dat gewoon vreemd en ik wil dat eigenlijk niet eens weten haha. 'S avonds gaan ook nooit de gordijnen dicht.
Doe jij 's avonds je raambekleding dicht?/sluit me het?
0 stemmers
Ik heb een plissé en de onderkant laat ik altijd een klein stukje omhoog anders voel ik me zo opgesloten. Mensen kunnen mij niet zien, tenzij ze gaan bukken maar ik kan wel een stukje naar buiten kijken vanaf de bank.