Mijn work bestie is nu mijn man ![]()
Mijne mijn schoonzus ![]()
Achja ik ben ook maar een warhoofd hoor dus begrijp het wel dat het zo over kan komen. Moest er wel om lachen haha, ik haat blowen lol.
Fohn jij je haar?
- Altijd
- Nooit
- Verschilt heel erg
- Af en toe
0 stemmers
Ik gebruik spul voor mn haren waardoor ik het moet fohnen maar vind het zo’n rotwerk en krijg altijd een lamme arm.
Als ik het niet föhn gaat het pluizen en is het vet
Hier ook ja! Was geen leuke baan, maar toch blij dat ik ooit gesolliciteerd heb!
Ik doe aan een teamsport en daarvan heb ik een wedstrijd, maar zie ik niet per se als een sociale afspraak. Al is het wel heel leuk en gezellig met elkaar.
Ik had er een, althans dacht ik. Want nadat ik weg was hebben we nog contact gehad en ook nog gewoon wat leuks gedaan enz. Alleen daarna verwaterde het.
Moet zeggen dat ik toen gestopt was met meerdere vrienden/oud collega’s appen en berichten en ook met mijn autisme maskeren. en goh, niemand doet moeite om mij te appen.
Dus eigenlijk een gezonde sweep gehad want tja als het niet klikt, dan klikt het niet en hoeft geen van de partijen te pushen.
Ik dacht er eentje te hebben tot dat er ineens een plekje te weinig was en ze mij eruit probeerde te werken.
Uiteindelijk zelf ervoor gekozen het plekje weg te geven en ineens in ze weer poeslief en leuk, maar daar trap ik niet meer in. Ik hou alles voor mezelf en over twee maanden ben ik lekker weg.
Ik heb voornamelijk losse vriendinnen die elkaar allemaal op mn verjaardag zien en afgelopen jaar waren er voor het eerst 2 werkbesties bij van mn destijds nieuwe baan en bij het voorstelrondje met “hoe ken jij marsepein” besefte ik dat ong de helft ooit een collega is geweest. Uit mn studietijd heb ik dan weer 0 vrienden overgehouden ondanks dat ik ergggg lang heb gestudeerd.
Ik heb aan elke baan tot nu toe wel 1-2 mensen overhouden. Waarbij het altijd zo was dat we de eerste jaren konden teren op het nabespreken van de mess waar we in gewerkt hadden en het daarna pas ook echt vriendschap werd.
Ik heb dit dus precies andersom, krullen aan de voor- en zijkant en dan achter een hele strook stijl
heb mn haar ook bijna nooit helemaal los, meestal half opgestoken zodat mn krullen er een beetje overheen vallen
Nee maar ik heb wel een oud collega die al minstens 2 jaar weg is en zij is een goede vriendin van me. (geworden door werk)
Ben jij er goed in om dingen te doen omdat je weet dat je daar op de ‘langere termijn’ gelukkiger/relaxter/blijer van wordt?
Ik heb net gesport en moet om 17:00 de deur uit. Ik weet dat ik mezelf enorm blij maak als ik nu meteen ga douchen, make-up doe, aankleden, tas inpakken en daarna ga chillen ipv nog heel lang lekker onder m’n dekentje op de bank liggen en het uitstellen zodat ik enorm moet haasten en chagrijnig word. Maar ik vind op het moment dat ik moet kiezen m’n kortetermijngeluk blijkbaar toch belangrijker. Typisch uitstelgedrag ook weer om deze poll nu aan te maken ipv gewoon in actie te komen.
- Ik ben hier wél goed in
- Ik doe hetzelfde en werk mezelf daardoor vaak tegen
0 stemmers
Ben ik selectief goed in. Lunch/tussendoortjes klaarmaken voor de volgende werkdag: ja. Tanken zodat ik dat niet ‘s ochtends vroeg moet doen: nee.
Ben jij de afgelopen week uitgegelden?
- Ja, lopend
- Ja, met de fiets
- Ja, zowel lopend als met de fiets
- Ja, op nog een andere manier
- Nee
0 stemmers
Goede vraag dit want ik ben niet eenzaam overall, maar wel op het werk en ik denk dat dat stuk minder was als ik een heel leuke band had met collega’s? Het is wel gezellig, lachen op de werkvloer en gezellig bijpraten ofzo, maar ik deel met niemand iets heel speciaals. Veel collega’s hebben die onderlinge band wel dus dan voel ik me soms een buitenstaander.
Bij ander werk had ik dat wel, vooral dan met één persoon wat wel mijn work bestie was. We werkten niet eens heel lang samen maar het was een nogal bijzondere werkgever waarin we elkaar vonden (en enkel elkaar vertrouwden) en het was altijd gezellig. Maar we deelden verder niet echt iets qua overeenkomsten/leven/hobby’s dus dat is verwaterd.
Op ander werk had ik ook een bestie maar daar is ook niet zoveel van overgebleven toen we van kantoor naar thuiswerken gingen en die persoon totaal niet van het (video)bellen is. Via de chat is dat moeilijk in stand te houden.
Door deze vraag kom ik er wel achter dat het mezelf ook wel aan te rekenen is en ik meer moeite kan doen om wel wat meer op te bouwen: sociale praatjes via de chat meer onderhouden bijvoorbeeld. Als iemand vraagt hoe mijn vakantie was en ik ben druk bezig met iets dan is mijn voornemen daar later op te reageren maar resultaat is dat die vraag nu 4 weken onbeantwoord staat :’) Terwijl die collega wel een leuk persoon is, daar ligt het niet aan. Ik vind chatten en sociale praatjes via dat medium gewoon veel tijd/energie kosten en niet heel leuk, maar bellen voelt dan weer een stap te ver met sommige collega’s of het kost meteen een half uur terwijl ik dat er zelf van maak/zelf ook kan kaderen qua hoe lang we gaan bellen.
Dit wordt een goed voornemen wel: meer mijn best doen voor leuk contact met collega’s. Maandag ga ik meteen die onbeantwoorde collega bericht sturen.
ik probeer dit echt elke dag te doen want ik wéét dat m’n future self er zoveel baat bij heeft. ik vervloek mezelf elke avond weer als ik m’n chiapudding sta te maken maar de volgende ochtend ben ik mezelf zo dankbaar
zelfde met tas klaarzetten, vaat meteen in de vaatwasser en m’n bed opmaken. kleine moeite eigenlijk maar het scheelt wel altijd
Wel qua voorbereiding voor werk: alles klaarleggen en inpakken maar dat is ook alleen maar vanuit “door schade en schande wordt men wijs”. Te vaak geweest dat ik mezelf dan in de problemen bracht doordat ik random benodigd product niet kon vinden in de ochtend en daardoor de tram miste en dan meteen je hele planning in de soep loopt.
En qua eten in huis hebben lukt dat vaak ook wel goed, in de supermarkt denk ik dan vaak wel aan de langere termijn. (Hoewel ik op het moment wel met mijn laatste wc vellen bezig ben dus het lukt niet altijd)
Maar de rest: stress/haast/chaos is mijn middelname. Slechtste eigenschap.
Ben je weleens met de fiets uitgegleden?
- Nee (lucky you!)
- Ja, en daarmee behoorlijk bezeerd
- Ja, maar de schade viel mee
- Anders
0 stemmers
Ik ben een keer als 12-jarige onderuit gegaan, schoof ook nog een stuk door, ketting was eraf gevlogen. Fysiek viel het volgens mij wel mee, maar ik moest toen wel verder naar school lopen ![]()
En 2 jaar geleden ben ik ook onderuit gegaan. Toen ben ik naar op m’n schouder/bovenarm terecht gekomen, daar heb ik echt nog weken last van gehad.
Haha vorig jaar toen mijn man en ik date night hadden. Hij gleed met de fiets onderuit en zei nog “glad ho…” en daar lag ik dr bovenop met 1 fiets ertussen. Beide best veel pijn maar moest ook zó lachen.