Ja het idee dat “volwassen” zijn betekent dat je alles altijd op orde hebt en precies weet hoe de wereld in elkaar steekt en je een antwoord op alles hebt is toch een beetje een… kinderlijke definitie van volwassenheid?
Ik doe maar wat en voel me toch volwassen
Ja, dit heb ik minder en dat voelt voor mij wel als volwassen zijn inderdaad! Ik was echt zo opgelucht toen ik ergens eind twintig uit m’n adolescentie kwam haha en niet meer in een soort continu milde identiteitscrisis zat. Het werd rustiger in mezelf, inderdaad gepaard met een soort berusting dat “dit is hoe ik ben” incl mindere kanten en onzekerheden. En sindsdien is het met periodes nog steeds wel chaos in mijn leven of dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet, maar dat is tijdelijker en meer aan situaties van buitenaf verbonden ipv dat het van binnenuit komt.
Geen idee of dit te volgen is, haha. Maar dit voelt voor mij wel als volwassen zijn.
Plus dat ik lang heb lesgegeven aan jongeren van 16-22 jaar. De eerste jaren stond ik nog heel dichtbij hun belevingswereld, maar toen ik zelf in de dertig kwam was ik wel echt overduidelijk niet meer “één van hun”.
Haha maar dan klopt het toch 
Ja dat is waar!
Jij hebt een kind toch? Dan ben je sowieso volwassen
Nou zou dat niet perse als maatstaf willen nemen, haha. Zijn teveel mensen ouder die ik niet volwassen vind, haha.
Heb jij ook wel eens dat je iemand ziet/kent en denkt “ja jij bent super volwassen” en dan blijkt diegene (een stuk) jonger te zijn dan jij? Ik heb dat best vaak maar kan dan niet echt uitleggen waarom ik iemand zo volwassen vind, mijn man snapt er niks van.
0 stemmers
Sowieso met bijna alle zorgverleners. Momenteel ook alle verloskundigen die ik spreek. Ik ben 36 en zij blijken dan 25 of 30 ofzo te zijn maar hun hele aura is gwn volwassen. Alsof ze van studerend naar
volwassen zijn gesprongen ofzo. Voelt altijd weird omdat ik niet weet welke houding ik aan moet nemen dan. Sommige mensen hebben ook gewoon een oud hoofd met of zonder rimpels. En hebben zo’n uitstraling alsof het nooit anders is geweest, alsof het gekste wat ze gedaan hebben een half jaar gereisd is.
Ja dit zijn dezelfde dertigers die zichzelf nog meisje noemen ipv vrouw
Aah, ik vind het leuk dat je dit schrijft. Een soort van realitycheck voor mezelf, want ik zeg ook zo vaak dat ik me niet zó volwassen voel als begin dertiger maar eigenlijk is dat echt geen flex. Ik zou ook echt niet willen ruilen met twintigers inderdaad.
Bedankt voor deze post haha.
I’m just a girl
Neem je vit d in de winter? (en mssn ook daarbuiten)
0 stemmers
Ja, want huidskleur.
Ja dan zit je sowieso in de risicogroep toch?
Ja want door dokter voorgeschreven…
Heb verder mentaal geen last van winter en zelfs niet van donker haha
Ja, wordt aangeraden en alle kleine beetjes helpen me de winter door
Vast nodig, maar mijn brein houdt dat 3 dagen vol en vergeet het dan weer.
Ik zit precies in die overgangsfase (27) en ik denk dat je wel pas vanaf een bepaalde leeftijd de luxe hebt om die verwachtingen los te laten als je daar niet aan voldoet. Uiteindelijk hebben mensen vaak wel een intrinsieke behoefte aan een beetje richting. En er is tijd nodig voordat je iets als levensstijl kan aanmerken: daarvoor kan het net zo goed een fase zijn, dat weet je dan nog niet.
Uiteindelijk gaat het om een gevoel van controle hebben over je leven, dat kan ook in geld en werk zitten. Ik heb mezelf best wel lang minder volwassen gevoeld dan mijn vrienden omdat die gewoon stabiel gingen verdienen, terwijl ik nog aan het afstuderen was en van tijdelijk contract naar tijdelijk contract bij de universiteit holde. Zij konden bijvoorbeeld semi-spontaan op vakantie samen, terwijl ik daar niet het geld voor had. Dus ik voelde me bij hen nog een soort skere student, terwijl ik op de universiteit juist ‘verder’ was dan de rest met mijn publicaties en congressen. Dat was soms best wel lastig. Maar nu ben ik van pad gewisseld en ben ik VEEL geruster in mijn werk, en voel ik me ook opeens veel meer volwassen?
Maar ik heb sowieso wel een soort dualiteit daarin omdat ik door mijn ADHD heel onhandig ben en ook vaak impulsief dingen eruit flap, dan voel ik me echt een soort kind en vinden mensen me aandoenlijk, maar tegelijkertijd weet ik ook dat ik heel goed ben ik wat ik doe en nemen mensen me daarover weer heel serieus. Dus ik laat het sowieso allemaal maar een beetje gebeuren, dat is bij mij inderdaad ook gewoon hoe ik ben
Ja want ik maak het niet aan (erfelijk dom dingetje, hele familie last van)
ja maar heb alsnog een winterdepressie