Ja prima, maar die kan dat nooit terugbetalen. Het gaat mij niet om de leeftijd, maar om het feit dat je iemand waarvan je weet dat het vermogen er niet is en nooit gaat zijn de rechtszaal doortrekt voor een schadevergoeding die je niet nodig hebt. Het gaat in dit geval overigens wel om de tegemoetkoming van schade, want de standaard boeteclausule wordt in de praktijk verlaagd/verhoogd naar werkelijke schade. Je krijgt niet standaard tien procent als je in de rechtszaal eindigt en zij gaan dat (wordt in de uitspraak al op gehint) dus hoogstwaarschijnlijk ook niet krijgen.
Ja en klein detail wat je niet noemt: Nadine heeft een jaarsalaris van 25.000. Bruto. Koekoek.
Ik snap niet wat je bedoelt met die laatste zin, bedoel dat dat de boete bij niet doorgaan van een huisaankoop/verkoop normaalgesproken vrijwel niet wordt geĆÆnd?
Vind het wel dubbel. Want zij is ook niet achterlijk toch? Ook een beetje een geval van wie zān gat verband moet op de blaren zitten hoor.
Je kunt het wel innen, maar in de meeste gevallen eindig je dan dus in de rechtszaal waar de rechter ook naar de situatie kijkt. Als jouw werkelijke schade bij lange na niet in de buurt komt van 10% kan de rechter de boete kan matigen en dat lijkt me niet meer dan redelijk want je lijdt die schade gewoon niet. In deze situatie waarin ze dus uiteindelijk gewoon verkocht hebben en het gat tussen de opbrengsten de helft van de 10% is, is de kans dus klein dat ze 10% gaan krijgen. Voordeel is: als je meer schade lijdt dan die 10% mag je die ook opeisen.
En @Feline In dit geval voelt dat wellicht wranger want domme actie, maar in veel gevallen waarin de financiering misloopt wil je toch niet dat iemand jarenlang schulden heeft aan een schadevergoeding voor schade die er niet is?
Nee eens hoor. Maar in dit geval vind ik dat er best gevolgen aan mogen zitten voor haar. Al zouden die wel enigszins haalbaar moeten zijn.
Als die mensen een bodemprocedure starten hangt haar een boete van tonnen boven het hoofd. Alleen al de stress daarvan lijkt me toch consequentie genoeg?
Maandelijks een bedrag betalen lijkt me geen rare sanctie? Het moet er niet voor zorgen dat het haar verder de schulden intrekt, maar alleen een rechtszaak is gevoelsmatig er āmakkelijkā mee wegkomen?
Heb je wel eens voor een rechter gestaan? Alleen een rechtszaak is dus ook maandenlange stress om de uitkomst en advocaatskosten en dat allemaal om een miljonair tevreden te stellen. Ze heeft een inkomen van 25k dus elk bedrag dat je oplegt trekt haar de schulden in en een bedrag van tonnen los je nooit af. Al leef je 120 jaar. Als ze dat opleggen betalen we er uiteindelijk met zijn allen voor.
Vind het een domme actie hoor, maar ik ben in dit soort dingen echt een softie en heb nul medelijden met mensen die een huis van 7 mil bezitten.
Nee, ik heb nog nooit voor een rechter gestaan maar wel verschillende schulden gehad en die middels een traject terugbetaald.
Het gaat me er ook niet om dat het volledige bedrag terugbetaald zou worden want dat lijkt me totaal niet realistisch. Vind het wel een interessante rechtszaak.
mensen hebben echt een soort obsessie met āstrafā zonder zich te realiseren hoe langdurig en ontwrichtend de gevolgen kunnen zijn als een straf uit verhouding/niet op maat gemaakt wordt. zeker met betrekking tot geldboetes.
ik had laatst een gesprek met iemand die het er wel mee eens was dat verkeersboetes voor hoge inkomens hoger moesten, maar toen ik zei dat ze voor mensen met een heel laag inkomen dan ook lager moesten dan voor modaal inkomen maakte het voor diegene ineens niet uit dat diegene zelf geen echte negatieve gevolgen ondervind van de boete, maar iemand met een laag inkomen daardoor wel in de problemen kan komen met boodschappen of huur betalen want ādan moet je je maar gewoon aan de regels houden!ā.
anyway ik snap echt niet dat je in deze situatie de kant van een miljonair zou kiezen omdat je vind dat iemand āstraf verdientā.
niet persoonlijk naar jou toe bedoeld @Solee trouwens meer algemeen
Nee van de bieders op mijn huis! Dus ik had al die informatie om mee te nemen in de keuze welk bod te accepteren.
Bij het huis dat ik heb gekocht was ik de enige bieder, maar daar heeft de verkoopmakelaar tijdens de bezichtiging ook wel behoorlijk gepeild of we het konden betalen en we of niet gingen afhaken op de grootte van de verbouwing die nog moest volgen.
Mensen snappen niet dat je geld kan uitdrukken in tijd. Deze vrouw moet dus zoals haar inkomen nu is idd 120 jaar werken om die 7 ton te betalen. Dat kan niet dus iemand zit jarenlang in de schuldsanering, kan niet zelf een huis aanschaffen, kan waarschijnlijk geen noodfonds sparen en komt al in de problemen als de wasmachine kapot gaat, kan amper op vakantie if any, moet 3x nadenken of ze een kind wel kan betalen etc etc. Dat is gewoon niet realistisch om van iemand te verwachten of te vinden dat dat fair is. En zeker als de tegenpartij duidelijk een multimiljonair haai is. Als ze een boete krijgt van 25k doet ze hier al jaren en jaren over.
Vraag me in dit specifieke geval wel af of zij wel stress krijgt van het idee van nog een procedure en een lagere boete (alsnog een paar ton). Want die stress zou je toch al eerder moeten hebben als je zoān koopovereenkomst aan gaat. Dan heb je ook al paar keer op het punt gestaan om je te realiseren hoe dom dit idee is en wat de enorme gevolgen kunnen zijn.
Maar dat is verder een andere vraag, ik kan me niet voorstellen wat zij gedacht moet hebben (te weinig waarschijnlijk).
Maar er zit toch wel een verschil in tussen āoeps, ik heb een huis van 3ton gekocht en ik krijg het niet rondā óf āoeps, ik koop een huis van ZEVEN MILJOEN en ik heb het niet.ā.
Ze is toch duidelijk mentaal niet helemaal in orde.
Ja en dan zou ik dus nog meer pleiten voor compassie, want als je daar geen stress van krijgt is er wel meer mis met je en hoor je daar hulp en geen schulden bij te krijgen. Ik vraag me trouwens af of ze stress had moeten krijgen van de koopovereenkomst. Als je direct bij de mail over de boete afhaakt, kan het zijn dat je oprecht geloofde dat het zou lukken. Dit is echt het verhaal dat zoveel ondernemers (zie bijv de eerste artikelen over celine charlotte) al jaren pushen: Heb een groots idee, ga het gewoon doen, negeer de schulden, heb succes.
Het is echt opvallend hoe snel mensen zich aan de kant van de āgedupeerde rijkeā scharen. Alsof deze situatie vergelijkbaar is met iemand die irritant doet nadat ze je oude h&mmetje op Vinted van je hebben gekocht. De gemiddelde forummer staat echt honderd keer dichterbij iemand met een modaal inkomen die iets doms doet en/of weleens gratie of hulp nodig heeft dan iemand die een grachtenpand bezit dat ze een keer niet verkopen I promise.
Maar wat was precies haar motivatie om dit te doen, een grap uithalen ofzo? Of was het semi-serieus?
Ik heb in dit geval echt geen greintje medelijden met beide kanten. Die eigenaren van dat grachtenpand hebben geld zat, maar die Nadine is blijkbaar ook te incompetent om zelfstandig financiƫle beslissingen te maken als ze denkt dat ze met een jaarinkomen van 25.000 EUR een grachtenpand van 7,25 miljoen kan kopen. Stel die maar onder curatele, lijkt me voor haarzelf ook de beste oplossing.