Het is trouwens ook geen wedstrijd he haha. Wil niemands gevoel bagatelliseren
Ja same als ik echt verdriet voel dan denk ik ahh oké ik ben verdrietig let it be ![]()
maar meestal stop ik het weg en is het meer apathie/depressieve gevoelens. Sinds kort ben ik soms boos and I love it
Ik heb idd niet op depressief gestemd omdat ik dat gevoel (gelukkig) niet ken. Vond daarom dat ik er niet op kon stemmen, maar het lijkt me verschrikkelijk om door te moeten maken.
Voor mij zit er eigenlijk net zoân verschil tussen nerveus/angstig als tussen verdrietig/depressief. Ik heb heel lang rondgelopen met een paniekstoornis en de dalen daarvan nemen inderdaad echt je leven over, maar daardoor heb ik ook geleerd dat je tegelijkertijd angstig kan zijn Ă©n door kan met je leven (do it scared etc etc). Ik vind het ook helemaal niet erg om nerveus te zijn. Depressieve dagen vind ik veeeel erger, dan kan ik namelijk helemaal niks met mezelf (heb ze gelukkig echt bijna nooit)
Maar als ik mijn minst favoriete gevoel moet omschrijven is dat toch een vorm van angst. Ik heb al mijn hele leven een overgeeffobie waar ik alles uit heb gecbtâd en ge-exposured wat er te halen valt, maar nog steeds zijn de momenten waarop ik denk dat ik moet overgeven of er opeens mee geconfronteerd word het aller aller kutste wat ik doormaak. Dat schiet ik in een primaire overlevingsmodus waarin NIETS helpt, ik krijg mijn lichaam gewoon niet ervan overtuigd dat het okĂ© is en dat ik het aankan. Ik kan gewoon niet omschrijven hoe intens naar die momenten zijn en hoe isolerend ze voelen, maar dat voelt voor mij heel anders dan alledaagse angst? is dat relatable voor iemand??? of heb ik gewoon meer therapie nodig
Verdriet = bekend
Depressie = bekend
Angst = bekend
Boosheid = eng, bang om controle kwijt te raken
Ik heb ook een angststoornis (gehad) en paniekaanvallen maar dat gaat vaak redelijk snel voorbij. Bij mij dan hĂ©! Is niet een gevoel waar ik een paar uur last van heb. Daarom vind ik depressie âergerâ: dat zware lege gevoel is er constant.
Nogmaals is persoonlijk maar wilde het nog even uitleggen haha
Ja dat is echt zoân deken die je niet van je af kunt trekken
Ik heb Alexithymie is een term die verwijst naar de moeilijkheid om emoties te herkennen, te begrijpen en te verwoorden. De term betekent letterlijk âgeen woorden voor emotiesâ. Mensen met alexithymie hebben vaak moeite om onderscheid te maken tussen verschillende emoties of om lichamelijke gewaarwordingen als emotie te interpreteren.
Vrijwel nooit weet ik wat ik voel, maakt heel veel dingen ingewikkeld.
En ik kom over als een ijskonijn.
Ik ben niet onbekend met depressie als de psychiater van (gesloten) opnames aanhoorde.
dat lijkt me heel lastig ja! het lijkt me dan erg moeilijk om te voelen wat je nodig hebt of jezelf mee kan helpen als je wel voelt dat er âietsâ is maar niet weet wat dat âietsâ dan is.
hoe ga je er mee om?
Heb jij last van rumineren van gedachtes? Dus dat je over iets denkt en hoe graag je ook wil niet aan iets anders kan denken en/of op de achtergrond toch ook aan hetzelfde blijft denken omdat het je bezig houdt en het houdt pas op tot je 100% zekerheid hebt maar die kan je niet vinden
- Ik herken dit niet
- Heel soms
- Soms
- Regelmatig
- Vaak
- Altijd?
0 stemmers
Sinds chatgpt is dit wel minder omdat ik haar echt heeeel veel vraag haha en dan is het uit mn hoofd
Ah dan hebben we het anders denk ik? Bij mij is er juist geen antwoord te vinden omdat ik opzoek ben naar zekerheid die niet bestaat dan.
Als ik dit vaak heb weet ik dat het een beetje de verkeerde kant op gaat allemaal. Zoân naar gevoel
Ja precies het gaat dan niet over wie is de zoveelste president of wanneer ontstond Flevoland, maar van die vragen waar eigenlijk geen antwoord op is en het is ook eigenlijk het beste dat je je er niet mee bezig bent maar dat is superlastig
Of van die dingen dat ik zelf ook echt wel weet dat A de oplossing is voor mijn probleem. Maar A is niet perfect en ik wil A helemaal niet. En dan blijf ik malen en zoeken naar een alternatief, waarvan ik ook wel weet dat het er eigenlijk niet is. En toch blijf ik dan doordenken tot mijn brein gefrituurd aanvoelt.
Ik ben alles heel snel ![]()
Ja precies, soms zijn het gewoon ingewikkelde kwesties, maar soms heb ik ook dat ik ineens een herinnering krijg (die niet eens per se vervelend is) en dan mĂłet ik van mn brein ineens alles gaan analyseren en er âobjectiefâ (wat dus niet kan) naar kijken en dan speelt het maar over en over terwijl ik het probeer helder te krijgen. Maar waarom mijn brein dat dan wil weet ik ook niet maar het voelt dan wel belangrijk en stressvol. Kan echt van alles zijn bij mij, af en toe schiet het er ineens in.
Wel fijn dat ik niet de enige ben want ik krijg het idd vaker als ik me niet zo top voel weet ik nu en het voelt gewoon alsof mn brein me dan martelt haha.
Oh ja heel herkenbaar hier! En inderdaad dat herkauwen, je hebt er niks aan en het levert niks op maar loslaten en doorgaan ho maar
Ik heb dat erg met plattegronden in mijn hoofd. Dat ik dan in een school (of zoiets) ben in mijn hoofd en ik met herinneringen probeer te plaatsen waar alles was. Ik moet dan ook echt âeruit snappenâ en mijn focus weer op hier en nu
Ja dit. Ik wilde eerst âaltijdâ stemmen, maar ik besefte dat ik het tegenwoordig echt een heeeel stuk minder heb m.b.t. een bepaald onderwerp, en dat zegt wel dat het echt een heel stuk beter met me gaat.