Hahaha de volgende keer zeg ik gewoon dat ik satanist of pastafariaan ben
4 likes
Ik eet elk weekend croissants dus nu gewoon weer. 
1 like
Het is ook een van hun taken
7 likes
Dat verschilt.
Een keer kwamen ze hier aan de deur terwijl ik aan het koken was. Toen deed ik de deur open en nadat ze twee zinnen hadden gezegd zei ik "Ik ben heiden’ en deed de deur dicht.
Toen ik bij mijn oma was en de deur open deed begonnen ze allerlei onzin gingen vertellen (en dan heb ik het niet over hun geloof maar bepaalde verdraaide feiten m.b.t. de geschiedenis). Toen wees ik hun er vriendelijk op dat ze er verstandig aan deden om weer eens een geschiedenisboek open te slaan dat mensen in de middeleeuwen helemaal niet dachten dat de aarde plat was. Sowieso deden die mensen net alsof mensen in de middeleeuwen heel dom waren. En ook iets over de Vikingen en toen kon ik echt niet meer stoppen met ze de les voorschrijven. Het waren geen viezerikken!!!
En een andere keer heb ik nog een discussie gehad m.b.t. tot god, hoe we de natuur behandelen en het naderende einde. En toen wisten ze geen antwoord op de vragen die ik stelde.
Ik kan heel irritant zijn als mensen ongevraagd aanbellen. 
7 likes
bloemkool
1 like
Ja lijkt mij ook een behoorlijke taak. Ik woon in een best groot dorp en met zo heel veel zijn ze niet. Ofja ik bedoel in verhouding met ander gelovigen/niet gelovigen dan. Laat staan als je dan in een stad bent.
Ik vind afwijzen ook altijd zo rot. Hoor weleens dat sommigen letterlijk de deur in iemands gezicht dichtgooien maar dat kan ik zelf echt niet. Dan moet diegene wel heeeeel irritant of rot zijn.
Ik kan vanaf binnen niet zien wie er voor de deur staat dus doe altijd open want straks is het een pakketje ofzo. Als het voor goede doelen is doe ik het soms wel. Ik kan daar lastig nee tegen zeggen, helemaal als het voor dieren of ouderen is, maar daar ben ik ook wel oké mee. Als ik iets niet wil hou ik het meestal op ‘sorry maar ik heb het geld er gewoon niet voor’. Jehova’s getuigen heb ik hier nog nooit gehad, denk dat ik ze even hun praatje zou laten houden en aan zou geven dat ik niet geloof en niet geïnteresseerd ben.
Ik heb ze nog nooit aan de deur gehad
1 like
Ja ik zeg gewoon dat ik ook geloof in god alleen dan op een andere manier. Kreeg toen een boekje (wat nog best interessant was eigenlijk) en toen ging hij weer en ook niet meer gezien! Misschien dat dat een betere tactiek was
Ik heb als puber hele diepzinnige (dacht ik) brieven aan mn beste vriendin geschreven en die heeft ze nog steeds en leest ze ook regelmatig. Ze zijn mega cheesy, maar ik meen(de) het allemaal wel en dat is het belangrijkste.
3 likes
Al dat gepraat over Jehova’s doet me denken aan die mensen die altijd met zo’n flyerkar bij stations enzo staan. Zijn dat ook Jehova’s? Wat is het nut en/of idee? Heb nog nooit iemand zien stoppen om met zo iemand in gesprek te gaan en ik heb ze letterlijk door heel Europa zien staan.
1 like
Over Jehova’s getuigen en andere gelovigen die folders uitdelen: ik vind het moeilijk om nee te zeggen. Ik ga vaak ook in op verhalen en vragen en ik durf het niet af te wimpelen omdat ik weet dat die mensen het vanuit de goedheid van hun hart doen en dan vind ik het zielig om nee te zeggen. Maar ik heb er absoluut geen behoefte aan en vind het bijvoorbeeld dan lastig om voor mijn overtuigingen op te komen (iemand zei laatst niet te geloven in evolutie en probeerde me hiervan te overtuigen in zo een gesprek en dan durf ik niks te zeggen maar ik ben echt een gelover van de evolutietheorie). Dus als jullie tips hebben!
@Tom_Riddle ik schrijf het niet apart in een brief maar ik laat wel regelmatig aan vrienden en vriendinnen weten wat ze voor me betekenen en hoe trots ik op ze ben. Als dat voor jou werkt in een brief dan lekker doen. Of een leuk kaartje! Dan is het misschien minder willekeurig.
2 likes
Oja maar ik ken die potentiële nieuwe huisgenoten niet. Of bedoel je om je een gezamenlijke woonkamer hebt je ze sowieso beter zal leren kennen en daardoor zal mogen? Weet niet of ik daar helemaal van overtuigd ben. Ik ken mijn huidige huisgenoot namelijk op zich wel, maar het is niet dat we daardoor een band hebben.
1 like
Ik heb wel eens een boekje gemaakt. Kun je bestellen bij bol volgens mij. En dan kun je daar herinneringen in schrijven en foto’s plakken. Echt een heel leuk boekje geworden.
Even kijken of ik de link kan vinden…
Edit: hij heet “wat ik je graag wil zeggen - dear friend”
1 like
Niet een brief, maar ik stuur wel kaartjes naar vriendinnen. Hoeft niet altijd een heel verhaal te zijn, soms gewoon: ik hou van je en ik ben trots op je. Iedereen wordt er blij van om dat soms even te horen, dus weet zeker dat jouw vriendin dat ook zeker gaat waarderen en het niet gek vindt!
6 likes
Ik (of nou ja, mijn moeder) laat het altijd binnenstebuiten, omdat je het toch binnenstebuiten moet strijken ivm plakplaatjes.
1 like
Soms was ik iets expres binnenstebuiten en dan laat ik het meestal ook zo drogen.
Soms zit iets onbedoeld verfomfaaid, en dan hang ik het natuurlijk wel gewoon netjes op.
1 like
Mooi woord wel toch. Ik vergeet nooit meer de les Nederlands hierover haha ‘het is NIET verfromfraaid!’. @HvO
5 likes
Ik haal het wel uit elkaar, maar als een longsleeve bijvoorbeeld helemaal binnenstebuiten zit met één mouw verkeerd, dan doe ik alleen die mouw ‘goed’ zodat alles binnenstebuiten zit. Als hij dan droog is vouw ik hem ook gewoon binnenstebuiten op, en doe hem pas goed bij het aantrekken.
3 likes
Ligt aan de kleding eigenlijk. Maar het meeste draai ik weer terug als de was klaar is. En een paar spullen voor strijken die laat ik dan omgedraaid.
1 like