Als ik de middelen heb zou ik zowel de studiekosten (collegegeld, boeken, etc) als de huur betalen. Wel alleen de eerste vier jaar, als het kind daarna nog verder wil studeren of bijvoorbeeld van studie wisselt en er langer over doet moet het zelf een oplossing vinden. Dan zou ik wel eventueel een lening aanbieden bij mij (nog steeds er vanuit gaand dat ik de middelen daarvoor heb), want liever een lening bij ouders dan bij een overheidsinstelling. Ik kan dat geld toch niet meenemen in mijn graf, geef het dan liever uit aan iets nuttigs voor mijn kind dan aan spullen of dan het maar ergens op een rekening niks te laten staan doen.
Lol ik moest echt even lachen om die âU krijgt dan 0,77 cent korting op uw maandbedragâ. Wat een grote gunst DUO dankuwel!!!
Dat is nog niet eens een financiële meevaller waarmee je een raketijsje per maand kan bekostigen bij de snackbar om de hoek of zo.
Misschien de extra financiele ruimte voor 1 perenijsje per 2 maanden of zo.
Ik vind de coschappen veel te veeleisend voor iets waar je geen vergoeding voor krijgt. Ik kan me ook niet helemaal in jouw uitleg vinden, aangezien ik dus wel meerdere coschappen heb gehad waarbij steevast op coassistenten werd gerekend bij o.a. spreekuren op poli draaien, bepaalde taken op de afdeling, en assisteren op OKâs. Ook in situaties dat het in de soep zou lopen als de coassistenten er niet zouden zijn. Het is in theorie om te leren en mee te kijken, maar mijn praktijkervaring is dat je als makkelijke goedkope kracht wordt ingezet en uitgebuit.
Maar âmeer studie dan werkâ is misschien een reden om geen volledig loon uit te betalen, maar dat er nog zoveel plekken zijn waar je zonder stagevergoeding aan het werk moet vind ik echt belachelijk. Maar ik vind ook niet dat je alleen voor productie beloond moet worden, ook zonder productie ben je gewoon een mens wat moet leven en huur en eten moet kunnen betalen. Of dat nou door een basisbeurs of door een stagevergoeding wordt opgevangen maakt me niet zoveel uit.
Ik heb maar 5 gelopen, vond het meer dan genoeg
ik ben lui en hou van slapen, dus k ga rustig midden op de dag, omdat ik 's morgens vroeg mn bed niet uit kan komen
maar denk dat zo vroeg mogelijk op de ochtend of laat mogelijk op de avond de beste tijden zijn met dit weer
Ik heb dit echt standaard maar mijn lichaam is ook best wel uit verhouding geloof ik vergeleken met ~~ het standaardlichaam ~~
Jaaa! Boven heb ik 2 maten kleiner dan onder. Heel irritant.
Ja shirtjes te wijd bij taille, te strak op heupen, broeken goed aan de bovenkant, te wijd om been of wijd aan de bovenkant en strak op been (?? Dit blijf ik raar vinden met brede heupen. meestal met stretch achtige broeken)
Ik vind het soms zo raar dat ik bij bepaalde ketens niet in een 42 maat broek pas maar bij de C&A en Esprit zat 36 soms nog te los. En dat waren allemaal broeken met 2% stretch en normale taille. 
Haha echt he. Nu je het zegt, geloof niet dat ik die korting ooit heb gehad. Zal ze eens even bellen 
Ik hou ook altijd in mijn achterhoofd wie de doelgroep is en uit welk land het merk origineel komt. Bij merken met als doelgroep âHollands welvarenâ (bv. kleding van de HEMA) heb je dan een S, terwijl je bij bv. Italiaanse merken die ontwerpen voor de meer âpetiteâ vrouw nog niet in een L past.
Laatst stond ik in de supermarkt bij de toetjes en pakte ik tiramisu. Een bejaarde man naast me zei: âWeet je wat nog veel lekkerder is!? Advocaat met slagroom!â toen zei ik dat dat ik daar nog te jong voor was.
Ja ik snap de route ook nooit helemaal? Hij gaat echt van hot naar her, bij ons is ie super gefocust op het kleed dus daar rijdt een uur rondjes over haha.
Moet je kijken hoevaak kleding dus te krap valt bij de borsten. Het is soms bizar wat voor kleine ruimte ze maken voor je borsten. Verder zakt mij vaak dingen van de schouders, bhâs supervaak of zit de naad niet goed bij kleding,te ver van mân schouder. Als het afzakt vind ik het wel irritant maar verder niet zoân probleem. Als ik in de spiegel kijk vind ik ook niet dat ik uit verhouding smalle schouders heb. 
Bij alles uit 1 stuk trekt het of onderaan of op mijn schouders.
Ja bij mij is het andersom, bovenlichaam is kleiner al zijn mijn borsten en bovenarmen dan wel weer vrij groot, dus blousejes pa ik ook echt nooit haha. En broeken is ook echt een verschrikking.
Oh toevallig hier was ik ook over aan het denken gisteren. Nog nooit zoiets gedaan en ben niet het type van de âzelfzorgâ ofzo, maar ik wil wel eens iets in die richting proberen. Ben nog wel bang voor awkardness, als mijn haar wordt gewassen bij de kapper weet ik ook nooit goed wat te doen (ogen open of dicht???), terwijl ik het wel superchill vind.
Anyway lang verhaal maar ik zou het wel proberen als ik jou was! En dan effe laten weten hoe het was 
Meanwhile kan ik standaard een kilozak suiker kwijt in de borstruimte van een shirt maat S, waarbij deze aan de onderkant nét over Mn heupen gaat.
Kleren zijn bijna altijd te groot en te lang, zelfs bij de petite collecties. Super irritant want ik ben onlangs wat aangekomen en 80% van wat ik bestel past alsnog niet (ik had al een gezond gewicht en heb dat nog steeds dus ik ben niet ongezond mager).