Ik vind het ongemakkelijk om door mensen van dezelfde leeftijd als u te worden aangesproken, maar dat ligt vooral aan mezelf en mijn neiging dat ik iedereen tutoyeer. Ik wissel soms wel naar u wanneer ik merk dat iemand mij consequent met u blijft aanspreken, maar dat zijn meestal oudere mensen.
Ik spreek mensen trouwens nooit met hun voornaam aan, want ondanks dat ik tutoyeer wil ik wel graag nog enige afstand bewaren.
Geen idee 
. Ik ben nog niet echt in contact gekomen met dokters van mijn leeftijd, ik heb al heel mijn leven dezelfde huisarts (ben ook iedere keer als ik ga, echt bang dat 'ie gaat zeggen dat hij op pensioen gaat).
Met ‘u’, denk ik. Ik heb wel een aantal klasgenoten uit het middelbaar die dokter zijn geworden, maar ik niet echt zou vertrouwen. Dat zullen vast prima dokters zijn, hoor, maar wetend hoe verstrooid ze konden zijn, zou ik me toch niet echt op m’n gemak voelen, moesten dat plots mijn dokters blijken te zijn. Dan zou ik sowieso ook geen ‘u’ zeggen.
Verder ga ik wel snel over naar ‘u’, ook al vind ik het soms awkward. Ik vind het lastig om m’n bazen met ‘je’ aan te spreken. Docenten sowieso ook ‘u’. Maar ik voel me dan tegelijkertijd wel een stuk jonger en nietiger dan ik ben, ofzo.
Ik vind u gebruiken heel ongemakkelijk, moet er echt over nadenken om het te doen en ik doe het eigenlijk alleen bij mensen die er echt bejaard uitzien…
Moet zeggen dat eigenlijk al het formele contact dat ik heb in het Engels is waar je dat probleem gelukkig niet hebt. Verandert mijn kijk erop wellicht ook wel.
De meest vreemde situatie die ik heb is met een docent met aanzien/een titel die ik ook privé ken. Ik noem hem bij zijn voornaam, want meneer gaat me ook te ver, maar ‘je/jij’ noemen gaat me dan te ver. Dus dan wordt het een e-mail of in real life (buiten universiteit) hem wel bij zijn voornaam noemen maar wel u zeggen. Echt heel vreemd. Hij heeft ook nog nooit gezegd ‘noem me maar je/jij’, dus het blijft al die jaren al een rare situatie. :’)
Maar ik vind het logischer om je psycholoog met ‘je’ aan te spreken. Dat doe ik ook (ze is een paar jaar ouder). Het is toch een omgeving waarin je heel persoonlijke dingen deelt (ook al is het eenzijdig) en je je op je gemak moet voelen. Ik zou het echt raar en afstandelijk vinden om dan ‘u’ te gebruiken.
Ik bedenk net dat, in de situaties waarin ik vooral ‘u’ gebruik (bazen, dokters, docenten), zij mij wel gewoon met ‘je’ aanspreken en dat ik me daardoor dus minderwaardig voel.
Ik druk weg, sla het nummer op en staar via whatsapp naar de foto
Ik begin nooit met u, tenzij ik een goede indruk wil maken en niet weet wat de bedoeling is… Maar vaak stel ik m’n zinnen dan zo op dat ik je/u nauwelijks hoef te gebruiken.
Bij tandartsen, dokters, en andere medici heb ik dat gevoel niet, dus je/jij.
Ik vind u afstandelijk, dus doe ik het alleen in een formele setting (als dan onduidelijk is en/of ik weet dat t gewenst is).
Ja inderdaad, of “mevrouw” brrr
(natuurlijk wel netjes van ze maar hallo dan voel ik me extra oud 
)
Ik vind dit sowieso grappig, een aantal vriendinnen van me werken op een basisschool als juf maar hangen wel op zaterdagavond met me in de lampen. Heb me nu pas gerealiseerd dat sommige leraren die ik gehad heb dus vast ook niet zo volwassen waren (en alles voor elkaar hadden) als ik altijd dacht haha
Anoniem neem ik momenteel wel op, omdat ik sollicitaties heb lopen, en nooit weet wie er belt. Als ik (hopelijk snel) weer werk heb houd ik er wel weer mee op die op te nemen, want ook nu zijn het 99% van de tijd verkopers… Onbekende mobiele nummers neem ik wel op, onbekende vaste nummers niet.
@Fenayi Ik neem sowieso altijd op met alleen Hallo/hoi, als ze mijn mobiel bellen weten ze toch al wie ze aan de lijn krijgen.
Laat jij wel eens apparaten aan staan als je niet thuis bent? Van even snel een boodschap doen tot de hele middag weg zijn.
0 stemmers
Zo ja, welke apparaten?
0 stemmers
Regent het nu ook bij jullie?
0 stemmers
En ik ben zo blij 
Word jij over het algemeen graag met u aangesproken?
0 stemmers
Spreek jij anderen graag met u aan? (Over het algemeen, los van functie/leeftijd/rang etc.)
0 stemmers
Haha oké als de kledingstijl van die tijd óók weer de norm wordt, wil ik met alle liefde u zeggen. Tegen vriendelijke mannen in pakken en zo.
Ja dit inderdaad 
Hoe grappig zou het trouwens zijn als we elkaar op het forum allemaal met ‘u’ zouden aanspreken
“Gefeliciteerd met uw verjaardag!”
Haha misschien over 30 jaar 
Heel soms, maar alleen een laptop in het stopcontact als hij aan het opladen is. Maar liever niet want ik vertrouw die stopcontacten hier niet. De rest trek ik altijd stekkers eruit. Mijn Nespresso-apparaat bijvoorbeeld en de waterkoker en lampen.
Altijd grappig om te zien hoe kinderen over volwassenen/leeftijd denken. Daar had ik vroeger ook een heel ander idee over.
Mijn metekindje (bijna 4) heeft volgens mij ook een raar idee over mijn leeftijd, haha. Ik heb een supergoede band met haar en ik speel heel vaak met haar, maar ik geef ook wel opmerkingen over wat ze wel en niet mag doen (dus als volwassene). Ze luistert wel naar me, maar ze ziet me ook vaak als een gelijke, dus dan ‘mag’ ik bijvoorbeeld geen tweede koekje of vraagt ze naar mijn mama. Heel schattig!
En haar vriendinnetje noemde me onlangs een ‘oma’ 
. Ik denk dat dat meer te maken had met wat oma’s doen (babysitten, wat meer verwennen en spelen dan ouders etc.) dan met m’n leeftijd, maar ik voelde me toch even aangevallen, haha.