Ik kan alleen maar denken aan dat ik antwoord zoals ik antwoord vanwege het ontbreken van een stabiele relatie waarbij je samen een team vormt en verantwoordelijkheden deelt. Weet zeker dat ik het als veel minder zwaar had ervaren en meer had kunnen genieten als ik dit samen met iemand had kunnen doen en gesteund werd. Sorry one issue forummer maar dit invullen is confronterend.
13 likes
Op beige zie je alle vlekken zo goed. Ben liever een all-black mom (maar daar denken mijn kids ook anders over).
1 like
Wel in de kamers. Ik word zelf namelijk onrustig van fel gekleurde muren enz.
Zoals de kinderkamers van Leonie ter veld. Ja super tof, echt oprecht, maar bij een ander en niet 24/7 in mn eigen huis haha
1 like
Ik vind het allemaal veel leuker en makkelijker dan verwacht, ook hoe makkelijk we beide nog onze dingen kunnen doen. Het scheelt zo enorm dat mn dochter een heel relaxte en blije baby is die slaapt. Ik denk als je me dit had gevraagd als mn baby niet zou slapen ik al heel anders zou antwoorden.
Vooralsnog geniet ik zo van het leven met baby en is het elke dag echt zo gezellig met haar.
Alles behalve, haha. Ik ben “allergisch” voor alle tinten wit en beige, haha.
3 likes
Dit had ik ook maar vind de tweede ook heel leuk, ze samen zien vind ik heel leuk ook al vond de eerste het wel even pittig wennen en nu de eerste naar school gaat ben ik zo blij dat er nog een kleinere is 
3 likes
Hier hetzelfde. Het moederschap vind ik absoluut niet zwaar. Het alleenstaand moederschap wel. Je bent áltijd degene die alles moet regelen. En ik ben retetrots op mezelf dat het allemaal lukt (en op jou dat je deze enorme stap nu zet), maar man… ik wil met koorts niet nadenken over hoeveel schermtijd wel/niet oke is, en dat soort dingen. En dat is dan nog een simpel voorbeeld.
14 likes
Ik was echt een beige mom toen ze baby was omdat dat haar het mooiste stond. Maar sinds ze een maand of 7-8 is draagt ze eigenlijk vooral kleur en ik vind het zo gezellig staan.
1 like
Maar nou was dat in 2009 ook geen modekleur haha
1 like
Ik heb niet veel beige/witte kleding omdat je zo snel vlekken ziet, maar mijn kind is ook vrij bleek dus het staat haar vaak ook niet top. Kledingkast is dus lekker kleurrijk en veel printjes & plaatjes (want dat vindt zij toch het leukst)
Qua kinderkamer en meubelstukken in de rest vh huis ben ik dan wel weer vrij ingetogen. Haar kamertje hou ik bewust een beetje rustig met vooral lichte en muted kleuren (vind ik vooral zelf fijner en mooier, denk dat zij er misschien prima op zou gaan als het pimpelpaars met stippen zou zijn 
) en qua meubels in de rest vh huis zoals de leertoren, kinderstoel en bureautje vind ik het fijn als het ook nog een beetje in mijn eigen interieur staat. Ik denk ook dat niet alles van een kind kleur hoeft te hebben. Maar ik ben zeker geen beige mom.
Bij mij zit er echt een heel groot verschil in hoe zwaar ik alles vond met nog maar 1 kind of nu, met 2 kinderen.
Mijn eerste kind was erg makkelijk, sliep goed, rustig etc. Toen vond ik het ouderschap echt makkelijk en bijna nooit zwaar.
Maar nu met twee 
Er is er altijd wel eentje die íets wil, ze beginnen nu soms ook ruzie te maken en ik ben gewoon zo vaak overprikkeld. Mijn tweede is ook gewoon een stuk drukker, sliep (slaapt) minder goed, meer driftbuien etc.
Ik zag van de week op Instagram nog de vraag wat je lastiger vond 0-1 kind of 1-2, maar ik denk dat dat dus ook heel erg aan je kind ligt.
5 likes
Ik vind het zelf zowel zwaarder als leuker dan verwacht. Diepe dalen die ik niet had voorzien maar geniet ook zo erg van de kleine momenten.
Het ouderschap vind ik
- leuker dan ik had verwacht
- evenleuk zoals verwacht
- minder dan verwacht
0 stemmers
1 like
Ik vind vooral die intense liefde die je kunt voelen voor je kinderen zoveel meer dan verwacht. Vanmorgen over een van onze kinderen een oudergesprek op school, en als ik dan de leerkracht hoor praten over hem voel ik me zo intens trots 
. Niet eens perse omdat hij het zo geweldig doet, maar gewoon kleine dingetjes.
Had voor ik kinderen had ook echt onderschat hoe je verbonden bent met je kinderen. Dat als er iets is met ze je dat zo diep in je ziel kan voelen.
Nouja ik hoop dat iemand het herkent 
36 likes
Ik had tijdens de zwangerschap echt zo’n angst dat ik nul moederinstinct zou hebben en dat het me onverschillig zou laten (was nogal een meh zwangerschap zullen we maar zeggen) nou hij was geboren en hierrrrr met die baby ik bescherm jou tegen alles zo goed ik kan
11 likes
Ik herken dit absoluut. En nu die van mij wat ouder worden en er ook andere dingen kunnen gaan spelen (pesterijen, leerproblematiek etc.) voel ik die liefde alleen maar intenser. Zo’n kots uitspraak, maar je wil ze soms echt in een doosje stoppen om ze te beschermen, terwijl je weet dat dit ook bij hun ontwikkeling hoort. Een gevoel van intense liefde en beschermingsdrang, inderdaad tot diep in je ziel.
Mijn moeder zei vroeger weleens je mag niet stelen of anderen pijn doen: alleen voor jullie zou ik dat doen. En als kind dacht ik dan oohoooh mama, dat mag toch niet! Maar eenmaal zelf moeder begrijp ik het helemaal.
8 likes
Ik had/heb niet heel veel met andermans kinderen dus ik kon mij ook moeilijk voorstellen dat je je eigen kind écht zoveel leuker zou vinden zoals je vaak hoort.
Nou en nu denk ik dat er geen leuker kind is dan die van mij😅
6 likes
Ik had dat moedergevoel de eerste week nog niet en had zo het gevoel dat er iets mis was met mij. Gelukkig daarna wel gekomen, maar dacht echt dat er wat fout gegaan was.
3 likes
Bij mij ook hoor. Ik weet niet of het er mee te maken had dat ik de eerste weken na de bevalling heel ziek ben geweest incl ziekenhuisopname. Maar die automatische liefde en bescherming voor onze pasgeboren baby kwam denk ik pas na een maand ofzo echt een beetje. Heeft daarna ook nog wel tijd nodig gehad om te groeien. Ik voelde me niet meteen heel overduidelijk haar moeder ofzo, vond het ook niet direct heel erg kloppen dat ik een baby had. Lastig uit te leggen.
Nu, paar jaar later, ben ik 100% leeuwin als het om mijn dochter gaat dus allemaal goed gekomen.
5 likes
Het helpt ook niet al die verhalen die doen alsof dat vanaf de positieve zwangerschapstest een ding is, wat rot dat je hebt gedacht dat er iets mis was
6 likes
Had ik bij alle drie mijn kinderen niet! En nu net als @Kaasvlinder is dat er voor 100%. Enige wat er fout aan is, is dat er zo weinig over gepraat wordt, want er zijn echt meer ouders die dit hebben
6 likes
@Moonfairy @PiuPiu @Kaasvlinder
Wel fijn dat er op dit forum wel over gepraat kan worden. Vervelend dat jullie het ook hadden, maar goed om te weten dat het dus niet standaard is. Fijn dat ik daar niet alleen in ben. En dat het bij de volgende ook weer zo kan zijn.
Ik houd nu ook enorm veel van mijn kleine mannetje. En zou alles voor hem over hebben!
2 likes