Ik vind dit zo lastig te beantwoorden haha. Mijn zwangerschap is zo enorm traumatisch geweest, dat zou ik echt niet opnieuw willen ervaren. Maarja als ik dan dus mijn dochter niet zou hebben, dat kan ik niet aan want zij is echt het licht in mijn leven.
Maar ik denk als ik van tevoren had geweten hoe mijn zwangerschap zou zijn, dat ik het dan niet had aangedurfd.
Hoewel ik weleens verdrietig ben geweest om fases die nooit meer terugkomen, kies ik toch voor nee.
Er zijn hele mooie momenten geweest en het hebben van een jonger kind / baby vond ik heel bijzonder en leuk. Dat ik ĂŒberhaupt moeder mocht worden. Maar ik vond het ook intens en was zoekende. Telkens het gevoel dat ik maar wat deed. En een jong kind kan niet altijd duidelijk maken waarom het huilt of niet blij is, dat vond ik moeilijk.
Inmiddels is mijn kind bijna 8, mag ik steeds meer ontdekken wat voor persoonlijkheid ze heeft, kunnen we uitstekend communiceren en voel ik me rustiger. Meer op mijn gemak in de rol van moeder. Het leven is iets voorspelbaarder geworden.
Dat hele jonge mis ik weleens, maar ik denk dat ik beter uit de verf kom als ouder met een iets groter kind.
Mijn baby is pas 10 weken maar had zoân fijne, goede zwangerschap & bevalling dat ik het echt weer zou willen doen en er nog meer van zou willen genietenđ©·
Ik moet nog bevallen en ben doodsbang daarvoor, dat zoveel mensen het opnieuw zouden willen ervaren stelt me wel een beetje gerust! Kan me er niks bij voorstellen dat je dat zou willen, maar goed 
Bevallen is echt het allervetste en mooiste wat ik ooit heb gedaan. En ik wil die extra baby die erbij zou komen niet maar anders had ik het zo nog 10x willen doen. En dan te bedenken dat ik vooraf echt doodsbang was haha.
Heb je zelf iets gedaan om het zo te ervaren? Vond je het op dat moment zelf ook vet of alleen achteraf?
Mijne is 8 weken en ik deel dit gevoel ook 100%
Ik merkte dat hoe dichter ik bij de datum kwam, hoe rustiger ik werd als ik dacht aan de bevalling. Alsof mijn lijf en hoofd mezelf alvast aan het voorbereiden was, terwijl ik best een angsthaas/stresskip ben.
En ja, dat ik het bijzonder vond en echt heel stoer kwam achteraf haha!
0 stemmers
Met de randvoorwaarden allemaal voldaan dat je jong genoeg bent, vervulde kinderwens etc. Dat scenario haha
Ik heb een cursus gedaan wat me wel wat spanning had weggenomen. Ook had ik wat hierboven word beschreven dat de angst langzaam wegâebte naarmate ik verder zwanger waa.
Ik heb het tijdens de bevalling ook zo ervaren, ik ben in bad bevallen en vond dit heel ontspannend. Heb eigenlijk tot 9 cm vooral slap lopen ouwehoeren met mn partner, kraamzorg en verloskundige. Begrijp me niet verkeerd het doet echt mega veel pijn en het is een heftige ervaring. Maar in mijn hoofd had ik het erger verwacht. Op mijn ademhaling letten deed wel echt wonderen voor het kalm blijven en niet in paniek raken.
Ik zou het graag opnieuw doen en dan dankzij de kennis die ik nu heb hopelijk zonder depressie en minder lichamelijke schade en er daardoor meer van kunnen genieten.
Heb je je al verdiept in hypnobirthing? Ik kan de Positive Birth Company van harte aanbevelen! Hun app met timer en ademshalingsoefeningen en affirmaties was echt mijn houvast.
En het proces begrijpen dmv Geboorte vol vertrouwen van Vivian Vietje hielp ook heel goed.
Hier sluit ik me echt helemaal bij aan! Zowel hypnobirthing als het boek. Ik ervaarde ook minder angst naarmate de zwangerschap vorderde. Had een bevalling die 48u duurde maar alsnog zou ik het zo weer doen. Ik vond het heel mooi wat je lichaam allemaal kan en geweldig om gewoon een mens op de wereld te zetten. Bizar ook nog steeds.
Ja dit! Ik had alle keren rond einde tweede/begin 3e trimester en een periode waarin ik stress/onrust had over de bevalling, en daarna kwam er rust en vertrouwen. Ik heb wel een cursus gedaan (Samen bevallen, maar doe vooral wat bij je past) en dat hielp om mezelf de rust te geven van âik ben voorbereid, en nu loopt het maar zoals het looptâ. Ik vond bevallen, vooral de eerste keer, een heel bijzondere ervaring waarin ik me zo krachtig gevoeld heb.
Een beetje, maar leek niks voor mij te zijn. Ik ergerde me dan aan de stem van diegene die de oefening deed, had te weinig focus/geduld etc. Voelt te zweverig voor me.
En het is ook een kwestie van oefenen en wennen, weet ik ook wel. Dus ik zal de app even bekijken en nog een poging wagen!
De app is betaald, dus denk niet dat je het kan zien zonder te betalen (is wel maar een paar euro en je kunt hem sowieso als weeentimer gebruiken).
De affirmaties in die app kun je uitzetten. En kunt zelf kiezen welk tempo de ademshalingsoefening heeft. En dat is alleen maar tellen voor in en voor uit. Dus verder geen zweverigheid. Is vast wat verandert tov 4 jaar geleden toen ik hem had, maar vast ten goede.
Ze zitten ook op youtube, daar kun je alvast wat kijken. Fijne videoâs ter voorbereiding ook. Ademhaling bij persen ook bij.
Op basis van mijn eerste zwangerschap: misschien, maar alleen als mijn zusje of iemand anders heel nabij niet zwanger zou kunnen raken.
Nu ik een zwangerschap met al een kind rondlopen ervaar: nee 
en dan heb ik een heel lief, vrij zelfstandig kind van 3,5 maar ik vind het minder rust kunnen nemen tijdens de zwangerschap zwaarder dan ik van tevoren had gedacht
Heet die app Freya?
Ik heb een ks onder narcose gehad, dus ik zou het wel opnieuw willen doen maar dan bij kennis omdat ik nu soms het gevoel heb dat ik niet bevallen ben. Want ik had een buik, toen moest ik met spoed naar de ok en toen ik wakker werd had ik geen buik meer en wel een baby. Dus als het over âde bevallingâ gaat denkt mijn hoofd nog steeds dit gaat niet over jou, want jij bent helemaal niet bevallen (ik weet dat dit niet klopt).
Dus ja, ik zou het best over willen doen maar dan met name het stukje derde trimester, toeleven naar de bevalling, die buik die steeds groter wordt, vluchtkoffer inpakken, oeh spannend het gaat beginnen, de bevalling zelf, kraamtijd thuis ipv in het ziekenhuis.
Tien maanden later ben ik nog steeds maar halve dagen aan het werk en nog lang niet de oude dus ik weet niet of ik het risico wil nemen dit nog eens mee te moeten maken.
Ik dacht daar actief over na, ook over eiceldonatie als tussenoptie, maar helaas ben ik helemaal ongeschikt gebleken haha.