Ja!
Ik heb twee geplande keizersnedes gehad en nooit het als een âgemisâ gevoeld dat ik niet vaginaal ben bevallen.
Dus als je zou vragen of ik het over zou willen doen maar dan met een vaginale bevalling, zou het van mij niet hoeven.
2 likes
Ik kreeg heel veel ongevraagde bevalverhalen te horen over wat er mis ging en hoe zwaar het was etc. Ik wil er even voor jou tegenover stellen: ik heb een topbevalling gehad in 7 uur tijd met 12 min persweeen & heb me nog nooit zo krachtig, zacht, beheerst en sterk tegelijkertijd gevoeld en vond de pijn echt goed te handelen. Heb haar zelf aangenomen en dat vond ik magisch en emotioneel. Ik kijk er heel positief op terug, dus ook dat kan zeker!
8 likes
Ja er zitten best wel wat eisen aan draagmoeder schap! Dus van de weinige mensen die het overwegen, blijven er nog minder over.
Ik wilde heel graag ervaren hoe een natuurlijke bevalling zou gaan, maar ik heb 2 spoedkeizersnedes gehad. Misschien als ik van tevoren had geweten dat ik geopereerd zou worden, dat ik me er dan ook anders op had kunnen instellen? Geen idee eigenlijk. De weeën heb ik wel ervaren tot in de tweede fase, die waren geen pretje maar zoals velen zou ik het wel opnieuw kunnen doorstaan. Liever niet vrijwillig 
1 like
Als ik het over zou kunnen doen met de wetenschap van nu zou ik een bevalplan voor een KS gemaakt hebben en niet zo veel hebben lopen stressen over of ik wel van mân kind kon gaan houden. Verder vond ik het zwanger zijn heel mooi mentaal gezien, fysiek verschrikkelijk. En de bevalling net andersom 
đ«
Oh en het moment toen ij haar voor het eerst ontmoette dat ging zo snel en vond ik heel heftig (want had het anders gewild), maar ook zo enorm mooi 
3 likes
De spoedkeizersnede zou ik 1000% keer overdoen en het herstel ook! De weeĂ«n in mijn benen wil ik nooit meer meemakenđ in mijn rug en buik vond ik de weeĂ«n overigens heel goed te doen!
Had je bij de eerste ontmoeting met je kind ook zoân âwtf just happenedâ gevoel en niet meteen dat overweldigende gevoel van liefde zoals je in films ziet?
- Ja
- Nee
0 stemmers
2 likes
Niet perse wtf just happened, maar meer soort van alsof het de normaalste zaak van de wereld was allemaal, ik was zo gaar. Later pas ging ik alles verwerken, toen was t meer wtf just happened.
2 likes
Ik kan mij nog herinneren dat ik âs nachts terug op de kamer lag na de keizersnede, mijn man sliep en ik stijf stond van de adrenaline. Ik heb echt zoân uur naar die wieg gekeken waar ze in lag en probeerde te begrijpen waarom niemand haar kwam halen toen ze eerst huilde voor een fles. Echt een wtf moment en bij die eerste voeding dan meer en meer dat verliefd gevoel gehad.
7 likes
Ik weet alleen maar dat ik dacht: hé daar ben je 
8 likes
Ik was vooral trots op mezelf dat ik de bevalling gedaan had 
3 likes
Ik vind het (denk ik door alle huidige omstandigheden in mijn leven) echt heel moeilijk om over te geboortes van mijn kinderen na te denken, maar ik vond het wel tot 2 keer toe zo raar en bijzonder om hun gezichtjes voor het eerst te zien en dat gevoel te hebben alsof ik hun gezichtje al kende, alsof ik ze al 1000 keer eerder had gezien terwijl dat natuurlijk niet zo is. Meteen zo bekend en vertrouwd hoe ze eruit zagen als pasgeboren baby, echt een onbeschrijfelijk gevoel vond ik dat.
8 likes
Lijken ze qua uiterlijk veel op jou (of je familie)? Ik had dit namelijk wel bij mijn zoon, maar in mijn dochter zag ik echt niks bekends. Dat was echt vervreemdend in de kraamweek zag ik steeds meer mijn man in haar, maar ik was toen ook bang dat ik niet van haar ging houden omdat ze zo onbekend was. Ze lijkt nu richting 1 jaar nog steeds heel erg op mân man, maar gelukkig ben ik ook heeel erg van haar gaan houden. 
Mijn oudste lijkt heel veel op mij, de jongste meer op mijn ex, vind ik dan.
Ik ben afgelopen weekend bevallen en toen de baby er uit was voelde ik eerst opluchting waar ik ff 10 seconden van wilde genieten en daarna heb ik met de baby in mân armen 2 minuten voor me uit zitten kijken, idd zo van âwtf just happenedâ.
Mân man probeerde een paar keer voorzichtig te vragen of we konden kijken of het een jongen of meisje was maar hij moest nog maar ff 2 minuten extra wachten hoor.
9 likes
Bij de eerste had ik dat gevoel wel, bij de 2e was mijn eerste gedachte je bent er eindelijk! En een minuut later zei ik tegen mijn vriend: ga ik ooit net zoveel van hem houden als van mijn dochter? Had er weinig gevoel bij en vind dat achteraf heel pijnlijk dat ik dat zo voelde. Een dag later ging alles mis met hem en moest hij met de spoed naar de NICU. Had toen echt een tijdje het gevoel alsof dit door mijn gedachte kwam, om me te laten voelen dat ik wel echt net zoveel van hem hou. Onzin natuurlijk en met het gevoel kwam het al hĂ©Ă©l snel goedđ„°
En denk dat het âmissendeâ gevoel in het begin door de zware zwangerschap kwam onbewust. Heb me echt geen dag okĂ© gevoeld
7 likes
Wow, dit is echt heel herkenbaar!
ik vond het vooral heel naar dat ik hem alleen door het scherm heen (ongeplande keizersnede) heel eventjes mocht vasthouden en dat ie daarna weg werd gehaald voor onderzoek (in mijn herinnering duurde dit echt 10 minuten maar het was waarschijnlijk maar 1 minuutje ofzo), heb echt moeten huilen daarom
en toen ik hem eindelijk op mijn borst kreeg ging het met mij helemaal niet goed (fysiek helemaal uitgeput, trillen en hoge koorts en echt helemaal van de wereld) dus de eerste twee uur heb ik niet helemaal bewust meegekregen
4 likes