Bij de eerste na 3 weken weer gaan werken en nog vrij genomen toen ik weer ging werken inderdaad. Daarnaast zijn we allebei 4 dagen gaan werken. Nu bij nr2 is hij weer 3 weken vrij en waar nodig neemt hij extra verlof op als het niet blijkt te gaan fysiek.
We krijgen wel veel hulp dus ben eigenlijk straks geen dag alleen met twee kinderen. Dat scheelt ook wel
Ik zeg nergens dat dit voor iedereen geldt he, alleen dat de mannen voor wie dit geldt denk ik grotendeels in die categorie zullen vallen. Ik zie dit helaas ook in mijn omgeving, ook bij mannen waar in de cao is afgesproken dat het salaris tot 100% wordt aangevuld. Het staat er misschien wat ongenuanceerd ja, dat was niet mijn bedoeling.
Direct na de geboorte heeft hij een maand vrij genomen. En toen ik na 11 maanden weer ben begonnen met werken, was hij nog eens 6 maanden thuis. Waardoor onze kleine uiteindelijk pas met 17 maanden voor het eerst naar de opvang moest.
(We waren ook wel deels gedwongen dit zo te doen, omdat mân zoontje pas vanaf september een plekje had op de opvang die we wilden en dan moet je voor de wenningsfase ook nog met een maand rekenen. Maar het was het helemaal waard)
Ervaar je op vakantie gaan eerder als ontspannen of als extra/meer stress met kinderen? Even zonder nuance.
0 stemmers
Ik heb zelf dus telken veel stress in de weken voordat we gaan (als in alles regelen/nadenken/inpakken - de mental load daarvan) en vooral voor het reizen/onderweg zijn. En als we op vakantie zijn blijft er altijd iets op de achtergrond sluimeren âstel dat er iets mis gaat/iemand ziek wordtâ. Daardoor vraag ik me echt af waarom in toch telkens iets boek. Maar als de kindjes dan eenmaal heel blij aan het spelen zijn op het strand, is het wel allemaal weer waard. Voordat er kids waren, wou ik ook veel op reis maar nu denk ik steeds vaker na aan een camping in de buurt 
Vakantie met kinderen is meer stress (meer geregel vooral) dan zonder kinderen
Maar met kinderen vind ik vakantie sowieso relaxeder dan thuis zijn met ze tijdens een normale werkweek waarbij iedereen nog iets moet/wil
Ik heb 1 kind en op vakantie is hét moment voor ons om ultiem te genieten van alle voordelen van één kind hebben. 
Ik zeg stressen maar dat komt omdat we altijd tegen elkaar zeggen hoe fijn we het thuis hebben en dat daar weinig aan kan tippen haha. Maar mede daardoor gaan we dan ook inderdaad juist lekker kamperen, even echt anders dan thuis. Plus gewoon samen vrij zijn vind ik wel echt fijner dat wat je anders altijd moet in een gewone week
Echt heerlijk vind ik het, vooral omdat je de zorg grotendeels samen doet maar je geen rekening hoeft te houden met het huishouden en koken enzo (tot op zekere hoogte). En de kinderen zijn ontspannen en blij en worden goed vermaakt met musea en leuke parken.
Ik ben ook nooit gestresst over het inpakken, ik weet precies wat mee moet en mochten we iets vergeten kopen we dat ter plekke.
We hebben een vakantie gehad waarop iedereen ziek werd en alsnog was het Ă©Ă©n van de beste weken van het jaar haha.
En ik hou ook echt van thuis zijn haha, maar daar heb je ook veel dingen die âmoetenâ.
Op vakantie geen stress. De dag voor de vakantie wel stress ondat er altijd wel iets belangrijks kwijt is bij ons, zoals de sleutels van de dakkoffer.
Ik denk een mix. Grotendeels wel relaxed. Maar ook nu op vakantie wel boze en vermoeide kinderen soms. Maar hier twee kinderen en ze spelen veel samen, dat is zo fijn.
Niet enorm gestressed, maar wel meer om aan te denken. Ik was altijd zo dat ik dacht âcreditcard, paspoort en een paar schone onederbroeken en alles extra is bonusâ maar met een kind komt daar meer bij. Vooral bij echt kleine kinderen, dus het wordt beter.
Op vakantie vind ik het wel relaxed en ook dat gaat steeds relaxter omdat hij zichzelf wel enigszins redt. Op vakantie met een dreumes vond ik echt kut eerlijk gezegd. Rekening houden met slaapjes, wennen aan andere omgeving en ook nog een paar dagen ziek. Dan ben ik liever thuis.
Met kleine kinderen wel meer stress en vooral meer voorbereiding nodig. Ook hadden wij altijd wel gedoe met slapen op vakantie. Alles is anders, dus dat werd dan huilen en laat en bleh. Autorit was vaak ook lastig.
Nu met een ouder kind is het wel relaxed. Het kind heeft ook voorpret, er is weinig echt essentieels meer dat je kunt vergeten. En het autorijden gaat ook goed.
Bedenk me nu, met kleine kinderen (dreumes/peuter) vond ik de eerste avond altijd heel vervelend. Ze konden niet goed in slaap vallen in een nieuwe omgeving, wij moe van de reis en er is echt wel eens geroepen âals het zo moet gaan we naar huis!â Nu ze ouder zijn is dat gelukkig geen gedoe meer.
Ik ben een stress-kip en vond op vakantie zijn met een baby / jonger kind echt heel hard werken. Lange ritten vond ze niet leuk, slapen was een drama (thuis niet), het geplan met slaapjes, voeden, het gesleep met spullen⊠Ik had als we weg waren geweest altijd tijd nodig thuis om bij te komen.
Nu ze groter is, is het veel meer ontspannen. Voor de rit hebben we boekjes en een tablet, dan vermaakt ze zich uitstekend. We kiezen altijd een plek met zwembad want ze zwemt graag, dan is de vakantie per definitie al geslaagd. Ze vindt het enorm gaaf om de natuur in te gaan of juist een stad te verkennen. Eet graag, ook onbekendere dingen. Slapen en lange ritten zijn geen probleem meer.
Ik vind het in deze fase een stuk relaxter dan jaren geleden.
Tot nu toe vind ik het heel leuk, ze is 2.5 maand oud en we zijn een bonnefooi roadtrip aan het maken. Enige wat ik lastig vind bij newborn is al die hitte & wat ze dan aan moet met kamperen 's nachts. Maarja, dat is thuis in Nederland nu ook.
Dit lijkt me zo chill. Hier worden ze juist vroeger wakker, met slaaptekort en crankiness als gevolg 
Nu relaxed, maar wel pas vanaf vorig jaar. Ze wordt in oktober 5.
Die andere vakanties vond ik vaak veel gedoe voor weinig winst.
Maar heb geen stress over inpakken of ziek worden.
Toppunt van vreselijke vakantie was wintersport met een baby van 4 maanden in sprongetje weetikveel die vanaf 17:00 tot 01:00 alleen maar huilde.
Ik heb weer eens een slaapvraag. Kind van 10 maanden is weer aan het veranderen qua ritme. Hij is volledig over naar 2 slaapjes en slaapt ook eindelijk langer dan 40 minuten (hallelujah!).
Maar ik kom nu in de knoop met de dag. Sommige dagen zien er zo uit:
7.00 wakker
9.30 eerste dutje
11.30 wakker
15.00 tweede dutje
16.30 wakker
Vervolgens wil meneer pas rond 20.30 weer gaan slapen en dan nog moeten we veeeel helpen.
Online lees ik dat je ze liever niet na 15.30 nog laat slapen omdat er dan niet genoeg slaapdruk opgebouwd wordt voor de nacht. Maar moet ik hem dan âs ochtends eerder wakker maken zodat alles naar eerder op de dag schuift? Hoe doen jullie dat? We merken ĂŒberhaupt dat hij zijn dutjes weigert dus ik denk dat we misschien ook over moeten naar het 3-3-4 ritme, of is dat te vroeg?
Bij mân schoonouders heeft hij deze week maar 1 slaapje gedaan en was âs middags wakker van 12.00 - 18.00 
Kan dat tweede dutje niet wat eerder beginnen?
En 2-3-4 ritme min of meer? Het ochtenddutje staat wel bekend als het âmakkelijkstâ dus wellicht kan die inderdaad eerder starten. En ik zou idd bij 2x best lang slapen wakker maken, maar daarover zijn de meningen verdeeld.