Stel je persoonlijke vraag - zw/k #1

Bij ons zoontje na een pittige regressie bij 4 maanden verder ook geen last meer gehad. Nu met ons dochtertje in de 4 maanden slaapregressie, maar die is nog zoveel heftiger dat ik vrees voor de toekomst

1 like

Mijn dochter zit nu in de 8 maanden regressie, dramaaaaa

1 like

Mijn kind sliep zo slecht vanaf het begin dat er geen regressie mogelijk was op 4 maanden, dus die heb ik mooi geskipt. A win is a win.

33 likes

Ik denk dat onze dochter ook al vervroegd (is 13 weken) in de 4 maanden slaapregressie zit ivm haar snelle ontwikkelingen ineens want herken alles daarvan; ze kan rollen en doet dat een groot deel van de nacht, lachen, kletsen, niet meer zelfstandig in slaap kunnen vallen, telkens wakker, hazenslapjes overdag in armen etc. We waren gezegend met een baby die al heel snel nog maar 1x kwam voor nachtvoeding, we wakker konden wegleggen en meteen insliep dus even pittig dit😅

2 likes

Hahaha ik kan er nu alweer wat meer de humor van in zien. Gelukkig slaapt die nu al vanaf 7 uur super diep en rustig en zonder vragen om speen nadat ik hem snel een fles heb gegeven. :clown_face:

2 likes

Hahah zo herkenbaar bij beide kinderen

Duurde bij ons drie weken, en daarna op en af. Na zes weken was het helemaal voorbij (en nu krijgt ze tandjes dus is ze weer veel wakker :joy:)

Ik ook, haha.

Ik heb dus nog helemaal niks opgezocht over sprongetjes of slaapregressies en eerlijk gezegd heb ik er ook niks van gemerkt. Ja, ze heeft weleens wat minder geslapen (en dan nog mag ik echt niet klagen) en ja, ze heeft ook weleens een dagje wat minder lekker in haar vel gezeten. Maar hé, dat heb ik ook.

Natuurlijk is het ook gewoon een stukje geluk en is ieder kind anders. Maar ik denk ook dat het geholpen heeft dat ik me er niet mee bezig heb gehouden. Ik heb nooit gedacht: “O jee, volgende week komt sprong zoveel, als dat maar goed gaat” of “Zou dit de slaapregressie zijn?” Daardoor ben ik er zelf ook heel ontspannen in gebleven.

Ik geloof er namelijk ook wel in dat je eigen onrust invloed kan hebben op je kind. Als ik onrustig ben, voelt mijn dochter dat ook.

Daarnaast denk ik dat we soms de neiging hebben om alles bij baby’s te willen verklaren. Terwijl baby’s ook gewoon mensen zijn. De ene dag slapen ze beter dan de andere, de ene dag zitten ze lekkerder in hun vel dan de andere. Soms is het gewoon een mindere dag en hoeft daar niet altijd een reden of label aan te hangen.

Dit is natuurlijk alleen mijn ervaring en absoluut geen oordeel over ouders die hier wel iets aan hebben. Voor sommige mensen geeft het juist houvast. Voor mij werkte het beter om mijn dochter gewoon te volgen en te kijken naar wat zij nodig heeft, in plaats van steeds op zoek te gaan naar een verklaring.

20 likes

Klinkt wel alsof je een redelijk makkelijke baby had. Ik heb me ook niet met regressies bezig gehouden, maar meestal gaat het wel over periodes van weken dat een baby echt een stuk minder lekker in zijn vel zit, veel huilt, slecht slaapt, anders eet. Dat is wel wat anders dan eens een mindere dag of nacht hebben. Als je dan wekenlang ineens een ander baby hebt, dan is het niet zo simpel om ontspannen te blijven voor de meeste mensen.
Je eigen stress zal zeker ook wel invloed op je kind hebben, maar ik vind dat niet zo’n fijne uitspraak om te doen. Alsof de ouder dan schuld heeft, huilen en slaapgebrek geven nou eenmaal stress.

23 likes

Ja eens, zoals ik zei heb ik hier wel echt hulp bij nodig gehad om zo te kunnen denken/handelen maar het helpt écht. En inderdaad, qua slapen mogen wij idd ook niet klagen bij ons kind. Daar ben ik me zeker van bewust!

Over een tijdje komt baby 2, ik ben benieuwd of ik het nu vanaf het begin al beter kan los laten! Ik merk nu tijdens de zwangerschap al verandering qua controle en verklaring willen hebben, dus hopelijk blijft dat zo :pray:

4 likes

Ik snap heel goed wat je bedoelt en je hebt ook gelijk dat ieder kind anders is, daarom dat ik dit ook in mijn eerste bericht benoem. Mijn ervaring is natuurlijk maar één ervaring en ik besef me dat wij tot nu toe weinig van dit soort periodes hebben gemerkt.

Mijn punt was ook absoluut niet dat ouders die hiermee te maken hebben het anders zouden moeten doen of dat hun stress de oorzaak is. Dat was echt niet mijn bedoeling. Als je wekenlang weinig slaapt, veel huiltjes hebt of merkt dat je kindje niet lekker in zijn vel zit, snap ik heel goed dat je op zoek gaat naar een verklaring en dat je alles aangrijpt wat misschien helpt of wat herkenning geeft. Dat lijkt me ook heel menselijk. Wat ik vooral wilde zeggen, is dat het voor mij heeft geholpen om niet vooraf bezig te zijn met verwachtingen en labels. Voor sommige ouders kan het juist heel fijn en helpend zijn om dingen te herkennen en verklaren, maar voor mij werkte het beter om mijn dochter gewoon te volgen en te kijken naar wat zij nodig heeft.

Ik vind het juist belangrijk dat er ruimte is voor verschillende ervaringen. Mijn verhaal is natuurlijk niet de manier, maar ik denk ook dat een ander geluid er mag zijn zonder dat dat betekent dat iemand anders iets fout doet. Het was in ieder geval absoluut niet mijn bedoeling om iemand een rotgevoel te geven.

4 likes

Ik denk dat het altijd goed is je kind te volgen en te kijken wat ze nodig heeft, dat staat volgens mij niet haaks op herkenning vinden in bekende momenten waarop baby’s vaak onrustig worden door grote mentale en lichamelijke ontwikkelingen. Juist niet zou ik zeggen. Want op die momenten hebben ze gewoon meer aandacht nodig. Ik denk ook niet dat de meeste mensen op voorhand al die sprongen gaan opzoeken en wachten of vrezen tot ze er aan komen. Dat lijkt me inderdaad een zeer stressvolle manier om ouder te zijn, maar het lijkt me dat de meeste ouders pas zoeken als er iets anders dan anders is en het niet snel weer over gaat.

3 likes

Zijn er mensen met een baby die ook een kat hebben en gewoon samen op de kamer zijn? Mijn kat vindt de dichte deuren echt helemaal niks en er blijft dan ook zeer weinig ruimte over voor de poes, ze voelt zich al buitengesloten. Lag altijd bij ons in bed en nu opeens niet meer.
Als mijn man de baby s’nachts meeneemt naar de woonkamer zodat ik beter kan slapen en mn oordopjes tegen lawaai kan indoen (gehorige flat enz), dan kan de kat in principe ook bij de baby want ja we kunnen m niet uit de woonkamer houden. Maar ze komt (nog) niet vlakbij hem, toont geen interesse op die manier. Bewondert het van een afstandje.

Wij deden het wel als wij wakker waren maar niet als wij en baby sliepen ivm verstikkingsgevaar mocht een kat op haar gaan liggen. Maar dus wel soms s avonds in bed nog even erbij als wij nog niet sliepen

2 likes

Zelfde als Ferris inderdaad (althans ongeveer denk ik?). De katten waren nooit in de kamer waar de baby sliep, het heeft echt jaaaaren geduurd voordat ze bij de peuter in de buurt durfde te komen. Op wat kleine incidentjes na (deze week toevallig, zie Kattentopic) nooit wat gebeurd.

1 like

‘s nachts blijven de katten beneden, maar overdag komen ze wel boven en zeker toen we nog in de newbornfase zaten en ik overdag ook wel eens sliep, lag een van de twee katten gewoon op ons bed. Moet wel zeggen dat ze nooit echt veel interesse tonen in ons kind, ze hebben er eerder een hekel aan dus de dag dat ze bij hem in bed gaan liggen gaat denk ik nooit komen.

1 like

Waar slaapt je baby 's nachts in de woonkamer, in de box oid? Je zou dan evt aluminiumfolie om de randen kunnen doen zodat de kat niet er bij klimt. Snap dat je de kat wel ruimte wil geven 's nachts en niet uit de woonkamer wil weren. Bij de eerste woonde ik ook in een appartement met kat en toen mocht niet op de kamer waar de baby sliep. Zodra de baby dus naar eigen slaapkamer ging mocht ze gewoon weer bij ons op bed. En ik werd na verloop van tijd ook wel ietsje makkelijker, ik heb een foto waarop baby een maand of 6 is en baby, ik en poes een middagdutje op ons bed deden. maar dan ligt poes gewoon in een andere hoek en niet op de baby oid, en ik ben er bij. Maar ze mocht niet alleen met baby in de babykamer slapen.

1 like

In de cosleeper! Snuzpod 5 die rollen we gewoon naar de woonkamer toe dan.

Ik zie niet echt een optie om de kat altijd uit dezelfde ruimte te weren want ja mijn man slaapt daar met baby en ik in slaapkamer en kat moet ook bij krabpaal en eten kunnen.

Vind het zo lastig :sob: want maak me wel zorgen als ze daar slapen in de woonkamer maar ik moet ook kunnen slapen want ik ben echt kapot en oververmoeid

Het zal vast niet zijn wat Veilig Slapen adviseert, maar als je man naast de baby slaapt zal het wel goedkomen denk ik? Of tijdelijk toch even de krabpaal en voedsel verplaatsen zodat de woonkamer snachts dicht kan, deze fase is tijdelijk.

Heb jij echt genoten van je zwangerschap?
  • Ja heel erg
  • Ja redelijk
  • Een beetje
  • Nee niet echt
  • Nee totaal niet

0 stemmers

1 like