Stel je persoonlijke vraag - zw/k #1

Meer wel dan niet, maar onder heel erg versta ik 24/7 en ik heb echt wel regelmatig ook gedacht: kut misselijkheid. Ik ben moe. Ik heb pijn. Niet zo hard trappen. Mag ik slapen? Etc :rofl:

3 likes

Baal er nu wel van dat ik er niet meer van heb proberen te genieten. Ik had gewoon niet dat gevoel van “ooomgggg hij schopt wauwwwww geweldig”, ik dacht gewoon “ah, hij is wakker”. Vind het soms wel jammer dat ik zo ja, nuchter of gevoelloos ofzo ben met dat soort dingen.

7 likes

Vanaf het moment dat ik met verlof was, ging ik eigenlijk pas echt genieten. Voor die tijd vond ik het vooral surrealistisch dat er daadwerkelijk een baby in me groeide. Van de kraamtijd heb ik dan weer wel intens genoten.

1 like

Dank voor jullie antwoorden! Ik voel me beetje schuldig er niet mega van te genieten. Komt ook wel door omstandigheden.
Het ook niet dat ik bij elk schopje helemaal blij ben. Maar meer van oh een schopje ze is wakker, of op werk ah ze wilt zich bemoeien met de meeting oid.

2 likes

De eerste heel erg. Deze zwangerschap vooral heel veel angst. Kom nu met bijna 24 weken pas een beetje op het punt dat ik af en toe kan genieten.

5 likes

Tot ongeveer 34 weken wel. Had echt makkelijke zwangerschap met weinig klachten. De laatste paar weken waren kut omdat mn vader ernstig ziek bleek te zijn en we bang waren dat hij de geboorte niet meer zou halen. Toen vond ik het niet zo leuk meer.

2 likes

Wij hadden moeite om überhaupt een zwangerschap te laten ontstaan dus ik ben in het begin heel angstig geweest. Erg bang om het te verliezen. Vroeg in de zwangerschap ook een soort bloedprop verloren die me veel zorgen baarde. Ik had gedacht dat ik met eindelijk een positieve test na zoveel jaren proberen alleen nog maar blij zou zijn, daar had ik me behoorlijk op verkeken.
Elk wc-bezoek voelde ik spanning en dat ging eigenlijk pas over toen ze levensvatbaar was.

Ik had wel de mazzel met een heel actief kind, al in de buik. Ik had zelden dat ik haar niet voelde en elke beweging was voor mij een bevestiging “ze is er nog”.
Veel fysieke kwalen had ik gelukkig niet, daar had ik ook mazzel mee.
Dubbele gevoelens dus.

3 likes

Ik heb het wel echt geprobeerd omdat ik ervan uit ging (en ga) dat het mn eerste en kaatste zwangerschap was maar ik vond er helemaal geen moerrrrr aan.
Heb wel echt geprobeerd te genieten en heel bewust alle echo’s en schopjes op me in te nemen haha

2 likes

Het idee van zwanger zijn vond ik echt heel bijzonder maar tot week 20 was ik aan het spugen en tot m’n bevalling smaakte alles muf en raar dus ik was echt blij dat het voorbij was😅. Vind het stom dat ik er niet echt van kon genieten, voelde me daar ook soms rot over.

1 like

Veel van genoten, niet elke dag en zeker het eerste trimester vond ik zwaar met misselijkheid en de onzekerheid, maar als ik er op terugkijk is dat wel echt met veel geluk.

En voel je vooral niet shit als je dat zelf anders ervaren hebt, het is zó persoonlijk en heeft niets te maken met of je ‘dankbaar’ bent en of je wel van je kind zal gaan houden/een goede moeder gaat worden.

6 likes

Ik had fysiek zo veel last (van week 1 tot 20 heel misselijk, daarna was oke en vanaf week 30 extreem veel vocht, pijn en ziekig, bleek later zwangerschapsvergiftiging). Ik genoot van de schopjes en het verheugen op de baby, verder vond ik het echt niet fijn fysiek gezien.
Heb me daar ook wel schuldig over gevoeld, tot ik dit van veel mensen hoorde en die houden nu allemaal van hun kind dus toen kon ik het loslaten gelukkig.

1 like

Ja dit laatste dus :sweat_smile:

Hier ook hetzelfde. Ik kijk er super goed op terug en heb er van genoten, maar er zijn zeker dagen geweest van grote onzekerheid, vooral eerste trimester, misselijkheid en helaas slapeloosheid.

Vandaag is officieel mijn kraamtijd voorbij! Het is echt super snel gegaan.

Als inspiratie de poll van @Nox
Heb jij genoten van je kraamtijd?

  • Ja heel erg
  • Ja redelijk
  • een beetje
  • nee niet echt
  • totaal niet

0 stemmers

Ik zelf vond het echt een intense tijd, met twee antibiotica kuren door kraam koorts, een baby’tje met spruw, en veeeeeel onzekerheid en tranen.

1 like

Kind 1 Nee. We lagen piek corona in een super aftands ziekenhuis. Kind 2 me echt heeeeeeelijk laten pamperen.

3 likes

Kind 1 heel erg.
Kind 2 totaal niet. Ik postpartum depressie en baby werd met 2 weken ziek met ziekenhuisopname als gevolg. Hier recentelijk nog emdr voor gehad.

4 likes

Ja zeker. Ik heb ook weinig klachten gehad, wel heel moe en dat icm met een fysiek zwaar beroep had ik misschien een tandje terug moeten doen. En ik had zwangerschapsdiabetes. Maar dat verergerde niet dus kon ik ook wel los laten op een gegeven moment.

Maar verder vond ik het allemaal zo leuk om mee te maken en zwangerschapsverlof had ik in de zomer dus was ook heerlijk :white_heart:

1 like

Knetterhard van genoten. En daar snap ik niks van want heb 20 weken lang elke dag gespuugd & had al bekkeninstabiliteit vanaf 10 weken hahaha😂

2 likes

Ik vond het heel intens, ik was niet die geboren moeder die alles instinctief weet. :sweat_smile: Ik deed maar wat.
Omdat het het 1e kleinkind was van mijn schoonmoeder ging zij ook regelmatig over mijn grenzen heen en ik liet dat gebeuren. Met de kennis van nu zou ik veel eerder ingrijpen, maar ik had totaal geen idee wat ik aan het doen was, voelde me constant overweldigd en die korte nachten eisten hun tol.
Toen ik na de keizersnede naar huis mocht dacht ik ook even “hoe kunnen ze in het ziekenhuis nu zeker weten dat ik dit wel kan, dat ik haar in leven kan houden etc”.
Nou 8 jaar later still going strong :rofl: maar wel de conclusie getrokken dat ik een stuk relaxter ben met een groter kind dat ik al een paar jaar ken, dan met een new born die geen handleiding heeft.

6 likes

Ja dat vond ik ook zo eng dat ze gewoon zeiden “joejoe, succes ermee!” :joy:

6 likes

Zit nu op dag 3 in de kraamtijd en vind het vreselijk
Kom net terug van het ziekenhuis omdat baby geel zag en suffig leek vond vk en kraamzorg, waarde was gelukkig goed en mochten naar huis. In hetzelfde ziekenhuis lag ik tegelijk op een andere afdeling ivm mijn blaas (moest 72 u katherer na de bevalling ivm overloopblaas en daarna was t nog steeds niet goed)

En het slaaptekort en de zorgen om alles in combinatie met je hele lichaam die nog pijn doet oh my goddd

12 likes