Dat is ook geen fijne start nee, dat jullie naar het ziekenhuis moesten. Gelukkig is alles oké met de baby. Heb je fijne kraamzorg? Lukt het je om zelf genoeg te slapen, ook overdag? De zorgen rondom de baby horen er allemaal bij. Maar de wereld wordt net wat fijner als je niet oververmoeid bent. Zolang de kraamzorg er is, maak er vooral gebruik van zodat jij lekker kan bij slapen overdag. En ben verder niet te streng voor jezelf. Je hebt net een kind op de wereld gezet!! Super knap! En daar moet je nu even van herstellen wat heel logisch is. Succes en hopelijk lukt het je om ook een beetje te genieten van je prachtige baby 
6 likes
Overdag slapen lukt mij niet maar s’nachts wel iets beter, partner doet de nachten. Sliep nu om 2-8 dus dat was wel fijn en dan kan hij hopelijk overdag wat slapen als de kraamzorg er is want hij heeft maar 2 uur geslapen vannacht omdat hij alles met baby deed
Kraamzorg vind ik heel fijn hoor! Had minimale uren maar ze gaat ze ophogen omdat ze ziet dat t wel echt nodig is
5 likes
Ja en nee. Bij de eerste vond ik het echt de mooiste week uit mn leven, ook al was het echt een wirwar aan emoties en overleed mn opa in de kraamweek op een nogal vervelende manier.
Verder vond ik de kraamweek/kraamtijd vreselijk qua mentale gezondheid. Bij 1 en 2 lag ik er al aardig af, bij 3 werd het een full blown postpartum depressie met opname op de paaz. Ik ben pas op mn best vanaf een maand of 3
3 likes
Ik kon pas op dag 8 zelfstandig mijn kind verzorgen omdat mijn lijf zo uitgeput was dus ik vond de kraamtijd niet leuk. Enige leuke was knuffelen met de baby!
3 likes
Wat fijn dat hij dat doet! En hopelijk lukt het je om overdag wat te rusten dan als slapen niet gaat.
Ik herinner me opeens dat jij laatst zei dat de kraamzorg had afgezegd. Heel fijn dat je alsnog kraamzorg hebt gekregen en dat ze in uren gaan ophogen. En verder is alles een fase en alles gaat voorbij. Mijn baby is nu 3 maanden en komt nog 2 keer per nacht, maar daarna slaap ik redelijk snel en ik ben al iets minder vermoeid 
2 likes
Zwangerschap vond ik echt (tegen mijn verwachting in) fantastisch. Eerste trimester wel intens moe geweest maar daarna voelde ik me zo fijn in mijn lichaam, ik voelde mezelf echt mooi met die buik haha. Kon ook nog goed vooruit en de dag voor de bevalling nog staan sporten. Tuurlijk ook de nodige kwaaltjes gehad, maar hormonaal nog nooit zo stabiel geweest in mijn leven.
Toen kwam de vroeggeboorte, eerste 4 nachten niet bij m’n kind 
, toen 4 weken rooming in. Elke 3 uur weer een ander gezicht in de kamer. Ik was er he-le-maal klaar mee. Voordeel was wel dat we het daarna heel rustig aan konden thuis qua kraambezoek. Maar genieten, nah. En dan zei iedereen ‘maar je kind is toch gezond!!’ Alsof je dan ineens alle andere shit en die kut start vergeten bent.
12 likes
Thanks nog iedereen voor de tips! We zijn naar 5 keer 180 overgestapt en de nacht was zoveel beter weer. Absoluut nog niet perfect zoals eerst maar ben er maar 2 keer uitgeweest ipv 12🥰
12 likes
Ik beschreef de kraamweek als een hel en dat heeft me echt zo verdrietig gemaakt. Ik had haar zo graag anders verwelkomd in de wereld. Maar mijn baby lag flink prematuur in de couveuse op een rijtje met allemaal andere babies dus 0 privacy, de eerste dagen mochten we haar alleen door de raampjes wat aanraken maar mocht ze er nog niet uit, onzekerheid of ze het überhaupt zou redden en hoe dan gaf ons megastress en angst. Ik moest elke 3 uur kolven dus had ook “gewoon” gebroken nachten en dan kon ik niet meer in slaap komen omdat ik steeds moest huilen om mijn baby of omdat het me duizelde van de zorgen en alle medische informatie. Op de afdeling ontmoetten we ook kindjes met wie het nog veel slechter ging, oa eentje die het niet gered heeft en mijn hart bloedde ook voor die kindjes en hun ouders die pas écht door een hel gingen.
En toen we na een paar maanden dan eindelijk naar huis mochten waren we een beetje verdwaasd. We hadden al die tijd zo toegeleefd naar dat moment, maar eigenlijk helemaal geen tijd gehad om te bedenken hoe dat dan zou zijn, haha. Zaten we opeens thuis met een kwetsbare minibaby, uitgeput van een lange ziekenhuistijd met nog allemaal angsten in ons lijf. Midden in de herfst én coronatijd ook nog en gewaarschuwd voor infecties voor ons kind, dus we waren heel afgescheiden van familie en vrienden. Wel thuis, maar nog steeds niet gerust of ontspannen.
Met ons kind is het uiteindelijk gelukkig helemaal goed gekomen. Het blijft wel een soort open wond. Als ik anderen zie in of hoor over hun iets normalere kraamtijd blijft dat een pijnlijke confrontatie met wat wij allemaal gemist hebben. Ook na therapie.
10 likes
Ja, temidden van alle andere toestanden was dit voor mij ook één van de zwaarste dingen. Vlak na de geboorte is je instinct om bij je kind te zijn zó groot dat het heel heftig is als dat niet kan, ook al weet je rationeel gezien dat het beter/nodig is.
@Nysmn ik kan me voorstellen dat dat voor jou ook heftig geweest moet zijn, zo kort na de geboorte al gescheiden moeten worden. Ik hoop dat de medische toestanden voor jullie hier eindigen en het lukt om een soort van tot rust te komen en te landen samen thuis. Veel sterkte!
Ja blijft idd een soort open wond. Dan schrijft iedereen hier over de kraamtijd en denk ik kom ik weer aan met m’n vroeggeboorte. Maar erover schrijven helpt nog steeds, en lezen dat je niet de enige bent ook.
Wat heftig trouwens, alle baby’s bij elkaar. Dan hebben wij wel mega mazzel gehad met een privékamer zowel op NICU als medium care. Helaas mocht wel maar een van de twee ouders blijven slapen maar je had wel iets meer privacy.
3 likes
De NICU waar wij lagen is inmiddels ook omgebouwd tot privékamers! Ik heb wel gesprekken gehad met een verpleegkundige die al 50 jaar op de neonatolotgie werkte en sindsdien is er echt extreem veel verbeterd al qua ruimte voor de ouders, best interessant. Heel in het begin mochten ouders alleen door een raampje kijken en konden ze hun baby komen afhalen als de opname klaar was 
Maar zo’n medische kraamtijd blijft ingrijpend, ik denk dat dat ook op de mooiste afdeling niet te voorkomen is.
5 likes
Het is ook superheftig! Er gebeurt heel veel in 1 keer en dsn heb je ook nog een baby opeens 
Knuffel (verder geen tips, want ik weet het ook niet, enige wat ik nog fijn vind is om iets voor jezelf te doen wst kan met baby, dus een boek of serie, dat vind ik echt fijn en kan ook el een paar x op een dag)
2 likes
Ja ik vond het echt magisch (nu is de baby 13 weken en verlang nog wel eens terug erna🥹) die bubbel, maar zowel herstel van mijzelf ging heel goed & baby deed het heel goed dus dat scheelt enorm denk ik. Ik voelde me ook helemaal niet echt onzeker - had ik van te voren wel gedacht - , natuurlijk wel ‘hoe doe je dit’ bijv 1e keer badje maar bij veel had ik wel het gevoel ‘ik/wij kunnen dit’ en vertrouwde ik erg op mijn gevoel.
6 likes
Dat is echt heel heftig, zo snel ook weer terug naar het ziekenhuis. Weet niet of dit een stomme opmerking is of steunend, maar ik had zelf een heftige kraamtijd en vond het heel overweldigend, vooral omdat er zoveel onzekerheid was (ook met katheter overigens). Nu is het alweer bijna vier jaar geleden en wil ik tegen mezelf zeggen dat het echt weer goedkomt. In de meeste gevallen loopt het gewoon goed af en komt er een dag dat je erop terugkijkt en denk: wow, toen maakte ik me echt zorgen en nu kan ik gewoon lekker wandelen en spelen met mijn kindje. Veel sterkte en de mensen in je omgeving willen je vast graag helpen, dus vraag er vooral om.
4 likes
Ja maak me nog steeds mega zorgen. Hij kan zijn flesjes niet opkrijgen omdat hij te slaperig is. Kraamzorg heeft opnieuw overlegd met verloskundige die zegt ja ik maak me geen zorgen omdat biluribine check en saturatie en hartslag goed was vanuit ziekenhuis, het is gewoon een ‘luie drinker’ maar punt is kraamzorg was hier 4 uur en ze heeft niet eens zijn ogen gezien omdat hij zo slaperig is. En vandaag is dag 5, hij zou wel bijgekomen moeten zijn.
1 like
Komt hij wel aan in gewicht?
Ik herken je zorgen, mijn zoontje kon de flessen ook niet op en groeide niet voldoende. Hoop dat het snel wat beter gaat.
2 likes
Nee hij was eerst teveel afgevallen en vgm vandaag stabiel met gisteren
Hoe is dat uiteindelijk goed gekomen of afgelopen dan?
Kwam uiteindelijk wel aan hoor na een week. Maar weet nog wel hoe stressvol ik dat vond.
2 likes
Pff ja ben alleen maar aan het janken en heb continu de ergste scenario’s in mijn hoofd en als hem iets overkomt kan ik echt niet aan en pff ik vind dit zo intens heftig deze emoties
4 likes
Deze emoties (en deze tijd) zijn ook gewoon super heftig en intens. En zeker als er dan ook dingen niet helemaal lekker gaan kan dat je helemaal gek maken. Als jij je zorgen maakt, zou ik contact opnemen met de verloskundige (is nog de eerste 6 weken contactpersoon), of de kraamzorg. Maar goed, die zegt zich geen zorgen te maken. Als je daarop durft te vertrouwen is dat goed, maar als je je zorgen blijft maken weer aan de bel trekken.
Over het afvallen, dat je kindje nu stabiel is gebleven is vaak het begin van weer aankomen.
Dag 3 is overigens ook echt zo’n mega kraamtranen dag. Je hormonen gaan nu alle kanten op (misschien iets om eens op te zoeken, legt ook uit waarom je je zo voelt). Bij mijn eerste kindje maakte ik me op die dagen ook zorgen om mezelf, bij de andere kinderen dacht ik, ohja ff janken, het is zo weer over.
Je hebt echt best heel wat meegemaakt + slaaptekort + zorg om een baby. Het is niet gek, echt niet.
3 likes