Ik. Word. Gek.
Onze bachelorproef (scriptie bij jullie?) is in groep, maar zowel mijn vriendin als ik zijn degene die het project trekken precies. Er staat in onze Teams een hele tijdslijn met welk onderdeel er af moet zijn tegen welke datum, wat er voor welk onderdeel verwacht wordt en toch begint ieder ander groepslid altijd met ‘Wat kan ik concreet doen?’. fgdjhgjdh
Zit je dan eindelijk in je laatste jaar, is je zelfstandigheid nog altijd 0. 
Herkenbaar @Kahlo . Wij hebben morgen een deadline voor een groepswerk voor een politiek vak. We moeten een deel samen doen en een deel apart en naast dat sommigen de opdracht niet lezen, is het bizar hoe verschillend onze take-aways zijn. We worden gequoteerd op het geheel, op een stuk dat we in paren moeten doen en op een individueel stuk en ik ben heel benieuwd hoe ver die punten uit elkaar zullen liggen, want als ik de teksten van anderen lees, lijkt het qua taal veel verhevener dan wat ik heb geschreven, maar is er amper inhoud? Het lijken holle zinnen, maar misschien ligt dat aan mij 
.
Dat herken ik. Soms begin ik ook te twijfelen of ik niet te controlefreakerig ben en het gewoon niet goed WIL vinden, maar meestal is het ook gewoon echt niet goed. 
Ik woon sinds een paar maanden op mezelf en vind het combineren van het huishouden (schoon en opgeruimd huis hebben, boodschappen doen, elke avond koken) met een fulltime master en daarnaast nog 1/2 dagen per week werken toch wel pittig zeg!
Ook omdat ik echt niet volgens een planning kan werken, wijk er áltijd vanaf. Toch lukt het me tot dusver wel om alles op tijd in te leveren, maar nu verdrink ik echt in de deadlines. Komende twee weken zijn echt pittig. Verplichte voorbereiding voor twee vakken die me al een dag kosten per vak, een betoog die ik voor vannacht moet inleveren, dinsdag moet ik een beoordeling hebben geschreven over een valideringsopdracht (nog niet begonnen) en over 6 dagen een diagnostische conclusie over een casus hebben geschreven (ook nog niet begonnen). En daarna begint het weer opnieuw. Ik stress me kapot.
Het lijkt erop dat na ruim 11 jaar ik alsnog ga studeren (in 2024 pas niet komend jaar). Na voltooiing opleiding tot looptrainer.
Komend jaar ga ik aantal inleidende cursussen bij Open Universiteit doen onder andere Academisch Schrijven en Inleiding Historisch Denken. Ook zal ik de colloquium doctum moeten afleggen.
Zoveel zin in dit avontuur. Bizar hoe je van zo diep zwart gat en een psychose kan gaan naar nieuwe doelen.
Dat klinkt heel tof! Heel veel succes voor jou!
Heeft iemand ervaring met coaching op het gebied van studie faalangst? En zo ja zijn er mensen/praktijken die jullie aanraden.
Een tijdje terug heb ik hier mijn dilemma geplaatst. Ik heb besloten om het wel te vertellen maar dit is best wel naar geëindigd. Inmiddels zie ik in dat de angsten waar ik last van heb met name prestatie en faalangst gericht zijn op het gebied van stage.
Ik loop al bij een psycholoog maar kan daar max 1x per 3 weken terecht en ik heb het gevoel dat dat te weinig is. Graag wil ik me oriënteren op coaching gericht specifiek voor mijn studie.
Edit:
Ervaringen of gewoon praktische tips zijn ook welkom!
Wat vervelend dat het naar is geëindigd! Heb je het aan je stagebegeleider verteld en reageerdie diegene niet prettig?
Ik weet niet heel goed antwoord te geven op je vraag, maar ik weet wel dat hogescholen vaak hiervoor hulp bieden. Vooral als je vraag gericht is op je studie. Misschien is er een studentenpsycholoog, studentbegeleiding of is er een plek waar hiervoor hulp wordt gegeven op je school? Misschien iets richting coaching. Vaak weet een decaan of slber hier wel meer over.
Klopt! Ik ben min of meer gepusht vanuit slber om het te vertellen.
Ben al doorverwezen naar een studieadviseur op school. M wil zelf ook alles inzetten om goed van start te gaan op een nieuwe stage. Heb het zoeken ook even stopgezet omdat ik eerst wil weten waar mijn knelpunten maar ook kwaliteiten liggen.
Kutte is dat ik me niet helemaal chill voel bij deze slber en daar ook in stagneer.
Ik ben aan mijn 2de jaar bezig (bachelor naast mijn fulltime werk) en heb nog steeds geen idee hoe ik nu het beste iets kan leren.
Ik ben deze week begonnen met flashcards maken, en ik heb zonet ook 3 bakjes besteld die je daarbij kan gebruiken, in de hoop dat dit vlotter gaat 
Het helpt ook niet dat ik al 10jaar niet meer heb moeten studeren, mijn hersenen zijn niets meer gewoon.
Ik heb deze week al een onvoldoende ontvangen voor biologie, dus die kan ik al opnieuw doen in het 2de semester (of augustus).
Ik vind flashcards echt prut maar dat hangt ook af van de studie die je doet of wel onderwerp je gaan bestuderen. Voor termen en namen is het een goede manier om te stampen maar bij bijv. biologie lijkt het me vooral van belang hoe iets werkt. Ik zou schema’s en tekeningen maken, voor jezelf nagaan hoe vraagstuk X werkt en daarna kijken waar je nog moet aanvullen etc. Flashcards werken teveel op je passieve geheugen en echt begrijpen doe je daar niet door
Voor mijn werk volg ik een externe cursus. Nu moet ik voor het behalen van die cursus een opdracht maken/ verslag schrijven en ik loop echt compleet vast. De paniek door faalangst die ik nu in mijn lijf voel is echt niet leuk en ik kan oprecht wel huilen nu. Helaas heb ik niemand die dezelfde cursus doet in mijn omgeving dus wat ik tijdens mijn studie deed een studiegenoot om hulp vragen gaat nu niet lukken. Morgen is mijn laatste bijeenkomst en is de bedoeling dat we ons concept van de opdracht meenemen. En ik heb vrijwel niks op papier staan.
Wat mij altijd helpt is het kleiner maken.
Ik begin dan met de opdracht uit te schrijven, begin - tussenstuk - einde.
En al een voorblad en paginanummering waardoor ik wel iets heb. Kan dit voor jou helpen?
Ja dit heb ik inderdaad ook gedaan en dat wat ik snapte heb ik ook al ‘ingevuld’ en loop ik een beetje vast op de volgende stap. Maar ik heb een berichtje naar de docent gestuurd hopelijk kan hij mij nog een duwtje de goede richting geven
Wat kut 🥹 Wat soms ook helpt is gewoon aan één stuk door gaan typen over het onderwerp waarover je moet schrijven (zonder op spelling of zinsbouw ofzo te letten). Alsof je alles tegen een vriendin vertelt. Dan heb je al gauw een lap tekst waar veel relevante dingen in zitten die je uiteindelijk ook ergens in het verslag wilt hebben. Dat kan je daarna structureren en polijsten en dan heb je al een soort concept.
Ik kreeg deze tip van iemand die mensen met faalangst begeleidt en het kan heel nuttig zijn als je niks op papier krijgt omdat je wordt lamgelegd van faalangst.
Succes!!
Ik heb over twee weken mijn eindgesprek om mijn studie (pabo) af te ronden. De bedoeling is dat je jezelf presenteert en uitlegt hoe je je ontwikkeld hebt en waarom je startbekwaam bent. Nu willen ze dit op een ‘originele’ manier en ik ben zooo inspiratieloos. Iemand tips? Ik wil het ook niet te veel buiten mijn comfortzone. Mijn studievriendinnetje deed het bijvoorbeeld aan de hand van voorwerpen die haar ontwikkeling beschreven.
Ik heb dit jaren terug ook eens voor een opleiding moeten doen. Ik heb toen een filmpje gemaakt bestaande uit allemaal foto’s en afbeeldingen die iets over mij zeiden. Onder het filmpje zat dan ook weer een nummer waar ik een verhaal bij had. Je zou kunnen denken aan zo’n hele oude leader van gtst qua overlap van alle foto’s en afbeeldingen. En ik moest dan iets over mijn ontwikkeling vertellen maar ook over mijn plannen voor de toekomst. Het plan was toen nog dat ik zou gaan doorstuderen op de uni dus had ik een foto van de universiteit toegevoegd en mijn eeuwige leerpunt was bij mij plannen dus had ik een foto van al mijn oude agenda’s etc.
Ik had eens een website gemaakt met mijn verslag erin
Een tijdschrift maken wat ze fysiek kunnen lezen?
Heeft iemand weleens een/meerdere losse cursus(sen) van Open Universiteit gedaan? Mag ik daar wat vragen over stellen via dm?