We hebben het niet meer doorgezet, ze bleef echt intens huilen en dat is iets wat we helemaal niet van haar gewend zijn, ze huilt namelijk nooit in bed. Nu lag ze na een uur nog heel hard te huilen, dat vonden we te zielig en het ook niet helemaal waard. Uiteraard in dat uur wel naar haar toe geweest en getroost. Als ze dan gekalmeerd was en ik haar weer in bed legde, begon ze weer zo hard te huilen.
Ze krijgt nu dus nog steeds voor haar slaapjes overdag een speentje en we hebben ons er maar soort van bij neergelegd dat het zo is. Wat we wel gedaan hebben, is een gaatje geknipt in de speen in de hoop dat ze hem dan niet meer zou pakken. Wat ze nu doet is de speen wel in haar mond, maar zodra ze slaapt valt ie uit en ligt ie gewoon ergens in haar bed. Ze pakt hem ook tijdens het slapen niet opnieuw. Hierdoor hebben we ook zoiets van ja als dit het dan is, dan is het maar zo.
Ik blijf het bij mijn dochter zo gek vinden, omdat ze dus alleen overdag en thuis een speen gebruikt met slapen en verder niet.
Ik heb dus verder ook niet echt goed advies.