Zag ik ook dit stuk nog in het NRC over kiezers van verschillende partijen en ook over de SP.
Samenvatting
3. SP-stemmers lijken niet op linkse kiezers
„Ik luisterde net naar een podcast”, vertelt Rooduijn, „en daar werd ook weer de vraag gesteld: waarom lukt het niet om aansluiting te vinden met de andere linkse partijen die zo dichtbij de SP staan? Toen dacht ik bij mezelf: omdat ze electoraal helemaal niet dicht bij elkaar stáán.”
Het blijft een hardnekkig misverstand, dat keer op keer terugkeert. Dat komt mede doordat de partij zichzelf als links ziet. Lijsttrekker Lilian Marijnissen zei een paar jaar geleden nog dat „een grote SP een garantie is voor een links motorblok”. In Het Parool sprak ze over „wij en andere linkse partijen”. Andere partijen doen aan die beeldvorming mee. Neem GroenLinks-PvdA-lijsttrekker Frans Timmermans, die de SP in de zomer opriep zich aan te sluiten bij zijn partij. „Kijk naar de verschillen met ons”, zei hij, „die zijn miniem.”
Maar SP-kiezers zijn echt anders, zegt Rooduijn. Sociaal-economisch zijn ze weliswaar links, en ze zijn ook iets progressiever op euthanasie dan gemiddeld, maar daar houdt het wel mee op. Kijk je naar immigratie, klimaat, vertrouwen in politiek of euroscepsis, dan blijken SP’ers heel anders naar de wereld te kijken dan de achterban van GroenLinks-PvdA, Volt of D66. Ook het opleidingsniveau is bij de SP lager. SP’ers hebben het zwaarder in het leven – op thema’s als eenzaamheid, geluk, gezondheid, inkomen – en lijken daarin meer op PVV- en FVD-kiezers. Rooduijn: „De SP zit niet in de uiterste hoeken. De SP is een middenpartij.”
