Mijn moeder heeft inderdaad borstca, een snelgroeiende tumor en hij is al groot. En we zitten echt van de één op de andere dag vol in de medische molen. Het is zo ontzettend surrealistisch. Alsof het over iemand anders zijn familie gaat. Ik weet ook totaal niet hoe ik hier nou mee om moet gaan. Mijn hele emotionele gesteldheid is echt een rollercoaster. Mijn moeder is maar alleen dus mijn zus en ik moeten ook veel opvangen. Dat is niet erg en doe ik met liefde maar ik weet niet goed hoe ik het allemaal moet doen nu. Ik ben net vanuit een depressie/burnout aan het reïntegreren bij een nieuwe werkgever, ik ga volgende week voor het eerst samenwonen met mijn vriend die momenteel nog herstellende is van een hersenschudding en mijn moeder woont ook nog eens 140 km verder
ik overzie het allemaal net wel/niet. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen maar ugh hoe doe ik dit allemaal.
#einde klaagzang sorry