Mijn moeder heeft mijn zus en mij vanmiddag verteld dat ze borstkanker heeff. Gelukkig zijn ze er heel vroeg bij, lijkt het alleen in de borst te zitten en ziet het er momenteel dus gelukkig positief uit m.b.t. de behandeling. Ze is er zelf ook heel nuchter en positief onder, wat heel fijn is, maar mijn zus en ik kunnen minder goed relativeren, merken we. Ben heel dankbaar dat het zo vroeg is gevonden en de artsen er zo bovenop zitten, maar toch schrik ik er enorm van. Het blijft kanker. Vind het zo kut. Mijn zus en ik wonen ook allebei niet om de hoek (we wonen allebei niet in NL).
Ulgh ik voel me zoân aansteller omdat er mensen horen dat geliefden (of zijzelf) volledig onder de kanker zitten en de prognose heel wat minder positief is.