Als ik voor mij alleen kook, ben ik soms te lui om champignons écht goed te wassen. Als ik dan naderhand ergens een heel klein beetje aarde zie zitten, heb ik zoiets van "ik ga er toch niet dood van want als peuter at ik ook gewoon zand? "
Toen ik nog in de retail werkte ging ik altijd zelfbedachte danspasjes op de muziek doen in de kelder/berging uit verveling. Ben benieuw of iemand mijn moves ooit gezien heeft op de beveiligingscamera’s en dacht “die witte vrouw kan echt niet dansen”. 
Ik heb mijn Engels vroeger kunnen verbeteren door in te beelden dat ik interviews afnam met bepaalde artiesten. Later heb ik ook ekte mensen geïnterviewd en het heeft wel duidelijk geholpen.
Als ik mij rot voel, de linkedins en andere profielen van pestkoppen van vroeger googlen alleen om mijzelf een goed gevoel te geven dat ik het nu beter heb als hen.
Ik trek soms uit verveling gekke bekken (en soms beeld ik mij in dat ik dat in public dat doet) en laatst deed ik dat per ongeluk bij de kassa. Ik had het geluk dat de kassamiep net bezig was met het controleren van geld. Edit: als ik telefonisch contact had met klanten en het gesprek nogal apart was deed ik dit ook. :’)
Op nostalgische momenten zet ik soms enorm harde metal op en dan kan ik de schreeuwvocalen van de vocalisten reproduceren. :’) Heb het ooit ook opgenomen op mijn mobieltje en toen speelde iemand dat af toen ik weg was. Blijf van mijn telefoon af gvd en die was er van onder de indruk.