Niet zo maar accepteren hoor! Goed laten controleren of je je recht op ww behoudt door hoe het is opgesteld. Dat kan prima met een VSO, maar er moeten wel bepaalde dingen in staan. En zeker ook onderhandelen over een financiële vergoeding.
Edit: oh sorry zie dat je dat al gaat doen, toppie
Ik werk nooit thuis maar vandaag wel en WOW ik vergeet steeds hoe chill het is.
Gewoon wakker geworden voor de wekker, ff snel boodschappen gedaan en een wasje erin. Tussendoor mn huis al wat opgeruimd en omdat ik niet op locatie ben tijd om rustig huisartsenbrieven te schrijven (normaal altijd achterstallig want op locatie altijd ad hoc dingen of eindeloos kletsen lol).
Ga dit denk ik standaard om de week 1 dag plannen.
Ik werk bijna altijd thuis en de keren dat ik op kantoor ben valt me altijd op hoe ongelofelijk niet-productief ik ben. Er wordt ontzettend veel gekletst, bij het koffieapparaat gehangen etc. Wat wel heel gezellig is natuurlijk, maar om echt veel te doen op een dag is het voor mij beter om thuis te zijn.
Ja ik zie gewoon veel clienten maar de admin is een klus die altijd blijft liggen bij mij 
saaiste onderdeel van het werk
Heeft iemand ervaring met langdurige ziekte en dan via de werkgever met arbeidsdeskundige naar een andere plek om te reïntegreren? Ik was net sinds drie weken begonnen met opbouwen in m’n oude team (1,5 uur per week) en vandaag heeft m’n leidinggevende ineens gezegd dat ze het niet ziet zitten en dat we beter kunnen/moeten inzetten op een ander “spoor”.
Nou wat ik daar allemaal van denk laat ik even voor nu, maar ik ben wel benieuwd naar ervaringen? Ik deed een PhD op een locatie heel ver (2+ uur reizen enkele reis) van waar ik woon, dus iets dichterbij huis zie ik op zich wel zitten. Maar ik vind het wel een spannend traject? Nouja, ik heb geen specifieke vragen maar ik ben wel benieuwd naar ervaringen.
Oh en ik vraag mij ook af of iemand vanaf deze positie (100% ziek) wel eens zelf heeft gesolliciteerd op een functie en hoe dat dan is gegaan. Ik zag namelijk wel een leuke vacature en ik vraag mij af of ik daar op moet/kan reageren.
Ben je al meer dan een jaar ziek? Dan zou in principe het tweede spoor traject opgestart moeten worden. Daar kan kijken voor een functie elders onderdeel van uitmaken. Hoe realistisch vind je het zelf om weer terug te keren in je oude werk? 1,5 uur per week lijkt mij arbeidstherapeutische basis?
Je werkgever moet zich best strikt aan allerlei zaken houden ihkv de wet verbetering poortwachter. Anders kan het UWV tzt sancties opleggen als die komen kijken en je werkgever heeft steekjes laten vallen.
Ik ben in augustus een jaar ziek, dus dat tweede spoor traject zou dan sowieso opgestart worden. Alleen nu heeft mijn leidinggevende dus gezegd dat het eerste spoor (reïntegreren in het oude team) geen mogelijkheid is, dus het wordt nu “sowieso” tweede spoor. Terug in oude functie (promovendus) is/was sowieso geen mogelijkheid, maar ik hoopte op termijn wel als (ondersteunend) onderzoeker bij te kunnen dragen aan onderzoek van collega’s bijvoorbeeld zolang m’n contract loopt (tot november 2025). Maar goed, dat zit er dus niet in (volgens mij is het niet de positie van m’n leidinggevende om dat te zeggen trouwens, maar goed ze heeft het al gedaan haha).
Die anderhalf uur was omdat ik gewoon nét begonnen was met weer wat proberen. Dus dat was gewoon aftasten en ik hoopte dan wat op te kunnen gaan bouwen naar meer uren.
Maar ik ben eigenlijk vooral benieuwd naar ervaringen van mensen die dus inderdaad met een arbeidsdeskundige opzoek zijn gegaan naar een andere werkplek om te reïntegreren, en hoe dat bevallen is. Was dat prettig en duurzaam of werd je voor je gevoel bijvoorbeeld ergens weggezet wat helemaal niet fijn was. Dat soort dingen. Ik heb geen idee hoe het in z’n werk gaat straks en ik ben een beetje bang om op een kut plek te komen met werk onder m’n niveau/dat niet bij mij past. Vraag mij dus ook af of ik nu beter zelf actief op zoek kan gaan naar iets, en dan hopen op een frisse start.
Ik heb wel veel met arbeidsdeskundigen te maken maar niet vanuit de werkgeverskant. Je kan sowieso zelf meedenken en bijv. naar vacatures zoeken. Uiteindelijk moet het wel bij je belastbaarheid passen. Als jij een PhD deed hoef je niet ergens papier te gaan prikken (lekker gechargeerd 
). Maar een PhD is wel een vrij specifiek iets dus ik zou zeker zelf wel een beetje rondkijken en misschien ideeën aandragen. Kan nooit kwaad. Je hebt dan nog een heel jaar om werk te maken van dat tweede spoor. Je kan soms ook op proefbasis uitgeleend worden aan een ander bedrijf via je huidige werkgever.
Na jaar 2 ben je, wss, overgeleverd aan het UWV en daarover kan ik alleen zeggen: succes 🥹. En tip: NOOIT je beter laten melden om vervolgens ergens anders aan de slag te gaan terwijl je eigenlijk niet weet of je beter bent. Niet.doen. Dan verlies je ook weer bepaalde rechten. Als je ergens op enig moment over twijfelt en je hebt rechtsbijstand voor arbeidsvragen, schakel die in. Laat je nooit zomaar met een kluitje in het riet sturen.
Ja, ik merk dat ik eigenlijk wel heel erg behoefte/zin heb om weer aan de slag te gaan. Ik vind mijn belastbaarheid moeilijk in te schatten, zeker als het op een andere plek is. Emotioneel was het op mijn oude plek vooral moeilijk door gevoel van falen etc etc maar ik vraag mij af hoe het is als ik ergens anders een frisse start maak. Misschien gaat dat wel gewoon. Ik hoop (en verwacht) in elk geval echt niet dat het nog een jaar gaat duren allemaal. Het is een beetje jammer dat mijn leidinggevende mij de kans heeft ontnomen om nu rustig een beetje te beginnen/arbeidsconditie op te bouwen en een succeservaring op te doen. Ben er eigenlijk best pissig over dat zij ineens de deur dichtgooit (wat volgens mij helemaal niet mag).
Het idee is volgens mij sowieso dat ik naar een ander bedrijf ga, omdat het in mijn huidige team niet kan en in een andere functie/afdeling bij m’n huidige werkgever is ook niet gewenst omdat de reistijd enkele reis 2,5 uur is haha. Maar ik vraag mij af hoe dat dan in z’n werk gaat? Heeft zo’n arbeidsdeskundige dan afspraken met andere bedrijven waar ik terecht kan, of zoeken we gewoon een vacature en reageren we daar op? Ik heb nu bijvoorbeeld een leuke vacature bij het Rijk gezien - zou zoiets potentieel kunnen of zijn het allemaal al vooraf bedachte bedrijven/organisaties/functies? 
Want ook, als ik dan wordt uitgeleverd aan een andere plek, dan is dat in principe sowieso tijdelijk voor zolang m’n contract loopt bij m’n huidige werkgever (november 2025) denk ik? Ik zou liever een plek zoeken waar ik denk wat langer te kunnen en willen blijven hangen.
Bedankt voor je waarschuwing. Dat is wel een goeie om rekening mee te houden.
Ik herken je verhaal wel: uitgevallen met burn-out op uni en daardoor ook gestopt met phd. Vond dat (en nog steeds wel als ik eerlijk ben) moeilijk omdat het nooit de inhoud van het werk was of dat ik het niet kon, maar echt de toxische omgeving waardoor ik geen andere mogelijkheid meer zag. Reïntegreren lukte bij mij ook niet goed op de uni omdat een belangrijke factor de omgeving was. Dus ik liep daarin een soort van vast en kwam niet vooruit. Ik wilde zelf geen tweede spoor traject om te reïntegreren omdat ik dan nog steeds voor mijn gevoel verbonden was aan de uni en ik voelde gewoon dat het voor mijn herstel het beste was als ik gewoon niks meer met de uni te maken had en ook geen verantwoording meer aan hun hoefde af te leggen. Ik heb er toen voor gekozen uit dienst te gaan met een vso. Ik behield daardoor recht op ww (wel advies over inwinnen want er moeten bepaalde dingen in vso staan om dit recht te behouden). Toen had ik geen financiële stress en druk om direct een baan aan te nemen en het was zo’n opluchting om weg te zijn bij de uni. Ik heb dat wel pas gedaan toen ik echt aanvoelde dat ik beter aan het worden was en dat laatste stukje herstel tegen werd gehouden doordat ik elke keer weer met de uni en de vreselijke mensen daar te maken had. Ik heb toen een paar maanden super rustig aan kunnen solliciteren zonder enige druk om snel weer een baan aan te nemen. Voor mij is dat heel goed geweest! Dus dat is nog iets wat je zou kunnen overwegen mocht dat tweede spoor traject lastig blijken. (Niet quoten ajb want ga het weer weghalen)
M’n nieuwe werk is echt zo leuk 
, wat een verademing om gewoon leuk werk te hebben.
Niet nodig om zo in details te treden hoor, zou gewoon zeggen dat je ziek bent en vandaag niet komt.
Je hoeft inderdaad niet in detail te treden. Ik zou gewoon sturen dat je helaas ziek bent geworden en dat je vandaag niet kan komen, maar dat je haar eind van de dag nog even zal laten weten hoe je je voelt/of je er morgen wel/niet bent.
Zou dit ook weglaten
Oh ik vond dat als stagebegeleider altijd heel prettig, dan weet je een beetje waar je aan toe bent en of je vervanging moet gaan regelen voor de rest van de week.
Vervanging? Een stagiaire is toch altijd boventallig?
Bij het bedrijf waar ik werkte helaas niet en dat zal (gok ik) bij veel bedrijven zo zijn.
Ik weet pas na een nacht slapen of ik weer kan werken
Bij het dierenasiel waar ik werkte zijn ze afhankelijk van stagiaires en vrijwilligers dus daar zou ook vervanging moeten komen bij afmelding.
Ik heb sinds deze maand een nieuwe college en damn, hoe ze deze man ooit hebben kunnen aannemen is me echt een raadsel. Hij heeft overal een weerwoord op en stelt alles ter discussie. Bij zijn vorige werkgever is hij ontslagen en heeft hij zelfs moeten tekenen dat hij daar nooit meer mag werken in de toekomst 
Opzich wel leuk een beetje reuring. Heel benieuwd hoe dit eindigt.