Ik zou het wel gewoon zeggen. Volgens mij hebben ze in jouw sector altijd tekorten, dus nodig hebben ze je toch wel.
1 like
Ik heb ook een vast contract, en er is een personeelstekort dus ze zullen (en kunnen) me niet aan de kant zetten.
Het is gewoon ook dat ik er mentaal erg aan toe ben om het kwijt te kunnen denk ik.
3 likes
Maar dan heb je toch geen nadeel te verwachten van het vertellen? Ik snap niet zo goed wat dan het argument is om niks te zeggen als je het blijkbaar graag kwijt wil.
7 likes
Heel simpel toch, mogelijk is het niet bevorderend voor de werkrelatie of sfeer dus ik zou het pas vertellen als ik een datum heb en mijn ontslag indien.
8 likes
Oké als dat het enige is zou ik het gewoon zeggen, zeker als daar een aantal andere argumenten (mbt uren inleveren etc) tegenover staan. Tenzij eerdere ervaringen binnen je team of met je leidinggevende ervoor zorgen dat je specifiek bang bent voor een verminderde sfeer of werkrelatie zou ik daar niet zo bang voor zijn. Ik zou juist denken dat ze het wel kunnen waarderen dat je open kaart speelt als de knoop is doorgehakt en je uiteindelijke vertrek toch onvermijdelijk is.
4 likes
Ja jij kent je eigen team natuurlijk het beste, maar het idee dat je nog niks mag zeggen geld echt niet voor elke werkomgeving! Je manager is ook maar gewoon een mens die dat vaak echt wel kan begrijpen.
Ik heb ook collega’s gehad die het werk zelf niet leuk vonden en dus weg gingen zonder iets nieuws, dus dan gaat het ook niet op.
2 likes
Ik snap niet waarom het zoooo moeilijk is om in een lekkere flow te komen, want als dat lukt dan hou ik er zo van? Hoe hack ik dit??
2 likes
De personeelsvereniging:
- Ik ben actief lid
- Ik ben lid, maar niet (echt) actief
- Ik ben geen lid
- Heeft mijn werk niet
0 stemmers
1 like
Ik ben medium actief lid denk ik? Bij ons is 1x per kwartaal een borrel en daar ben ik altijd wel. Die zijn ook altijd leuk en goed geregeld.
Overige activiteiten skip ik meestal
2 likes
Bij ons ben je automatisch lid
2 likes
Ik had zo’n raar kennismakingsgesprek met een nieuwe collega. Hij werkt al een paar maanden maar had nu met mij (zelfde team maar hij werkt 1 laag boven me) een kennismakingsgesprek ingepland.
Het ging alleen maar over hem (kinderen, kleinkinderen en verbouwing van z’n huis) en op elke vraag wat hij precies verwachtte van onze samenwerking kwam echt nauwelijks antwoord. En het dieptepunt was aan het einde: hij gaf aan dat hij me direct an een echt kattenvrouwtje vond. Moest direct door naar andere afspraak maar daarna vond ik het echt een hele vreemde uitspraak.
Ja ik heb een kat, die wandelt af en toe door beeld tijdens online overleg. Ik zeg er niks over, vestig er niet de aandacht op en heb het ook nooit over de kat in gesprekken met collega’s. Het zal grappig bedoeld zijn maar voelt ook beetje als een belediging.
2 likes
Ik heb op mijn werk zo weinig aanspraak, ik heb daar al vaker over gepost maar vandaag voel ik me er echt weer rot door. Er is een meeting om taart te eten waar iedereen die rond mij zit voor is uitgenodigd, maar ik niet 
Waarschijnlijk omdat ik er gewoon net niet was toen het werd besloten maar er is dan naderhand niemand die eraan denkt om mij ook te vragen 
5 likes
Maar gaat iedereen om je heen dan gewoon stiekem weg of hoe kan het dat dan een heel team opstaat om taart te gaan eten en jij niet mee kan/mag?
3 likes
Het grootste gedeelte kwam uit een vergadering/call/pauze dus het was niet dat ze opstonden en allemaal wegliepen. Gewoon een voor een en opeens was iedereen weg.
1 like
En toen zag je ze opeens allemaal samen taart eten? Geen idee hoe dit soort dingen bij jullie gaan, maar bij ons zou praktisch iedereen inderdaad vanuit een andere meeting naar dat moment doorlopen. Is vaak geen meeting die echt in de agenda staat maar ik ga dan ook niet kijken of iedereen er is. Is bij ons heel normaal dat er mensen missen door iedereens agenda. Niet omdat ik dan bewust bepaalde collega’s zou willen buitensluiten.
Zou als je hier echt last van hebt en iets mee wil bij zoiets gewoon aansluiten, normaalste zaak van de wereld toch dat jij dan ook taart komt eten? Ookal ben je niet expliciet uitgenodigd.
Of dit eens bespreken met een collega waar je wel wat meer contact mee hebt, iemand die je een beetje mee op sleeptouw kan nemen. Uiteindelijk wordt het denk ik ook ‘normaal’ dat je er niet bent misschien met de aanname dat je er niet op zit te wachten waardoor het nog minder wordt. En klinkt misschien een beetje bot, in dit soort dingen heb je ook vaak zelf een aandeel, goeie nieuws is dat je er dus ook zelf wat mee kan. Probeer zelf ook wat pro-actiever worden in het contact met collega’s (gaan er zo mensen lunchen? Volgens mij staat er taart, lust er iemand een stukje?) ipv afwachten of ze dat naar jou doen of je meevragen.
3 likes
Wat stom. En vind dat van dat kattenvrouwtje ook ongepast/seksistisch.
Moet zeggen dat ik het wel herken. Vooral kennismakingsgesprek met een bepaald type man. Alsof ik zit te luisteren naar een biografie die ik niet kan afzetten. En eentje waarvan de spreker denkt dat het heel interessant is (en oja in 2009 heeft hij ook zijn dak vernieuwd, ja deed hij gewoon ff, helemaal zelf, had wat achter de hand natuurlijk). En het gaat nooit over samenwerken of over de inhoud want dat komt sowieso goed, want in 1980 bij die en die organisatie heeft hij al dat en dat gepresteerd.
Even een rant maar ik snap en herken je gevoel. Ik hoop dat je niet teveel met hem hoeft samen te werken of dat het in latere gesprekken meer over de inhoud gaat.
2 likes
Toen ik opstond om pauze te houden zag ik niemand mee, ik liep naar het koffiezetapparaat en daar zei iemand dat de hele groep in een zaaltje zat voor iemands verjaardag, of ik niet was uitgenodigd. Daarna nog even gecheckt en het was inderdaad een ‘besloten’ uitnodiging.
Ik weet dan ook niet precies wat ik achteraf moet zeggen zonder het heel ongemakkelijk te maken. Als het gewoon in de kantine was geweest had ik wel aangesloten, maar dit voelde echt heel raar.
Ik probeer ook echt om meer in de groep te passen, ik ben ook helemaal geen raar persoon met gekke hobby’s. Ik kan gewoon meepraten over de dingen waarover ze het hebben en dat is altijd gezellig, maar ik moet dus wel elke keer actief zorgen dat ik erbij ben.
Normaal gesproken vermaak ik me ook prima zonder dit contact, maar het voelt echt heel vervelend dat ik blijkbaar toch door iedereen regelmatig word vergeten. En daar heb ik vast een aandeel in, maar wat er dan ‘mis’ is weet ik ook niet. Ik heb het wel eens gevraagd en dan geven die mensen zelf ook aan dat ze gewoon niet aan me hebben gedacht 
5 likes
Wat is dit voor triest iets op kantoor of andere werksetting?
28 likes
Ik vind dit echt mega mega raar. Kijk je kan een keertje iemand vergeten uit te nodigen, maar als je dan ziet dat die persoon er niet bij is denk je toch ‘kut, ik ga der nu even ophalen.’.
Maar dat dit vaker is gebeurd echt bizar. Zit jouw leidinggevende daar dan ook bij?
3 likes
Ja precies dit! Ook steeds wat hij bij zijn vorige organisaties heeft gedaan en dat werkte. Tuurlijk is ervaring heel belangrijk maar we zijn geen kopie van je vorige organisatie. We moeten wel veel samenwerken (hij is mijn functie en dan 1 stap hoger) maar uiteindelijk heeft hij niets over mijn werk te zeggen, daar heb ik een teamleider voor. En misschien was het toeval, had met haar een kennismakingsgesprek en dat was zo’n opluchting. Wat ik inhoudelijk nodig had, waar we aandacht aan moesten besteden etc. Dus heel fijn om die herkenning te lezen.
1 like