Zal per bedrijf verschillen, is hier niet gebruikelijk en kun je vragen maar dan is het antwoord nee omdat een eventuele salarisverhoging vastzit aan de beoordeling. Zou dit gewoon bespreken met je manager, want niemand hier kan je vertellen hoe dat bij jouw werkgever werkt.
Ja je hebt gelijk. Maar ik wil mezelf dit vreselijke moment besparen als het zeker weten onsuccesvol gaat zijn. Misschien eens bij collega’s peilen.
Maar de vraag stellen goh hoe werkt het hier met salarisonderhandelingen en is er ruimte om dit buiten je beoordeling om ook te doen is toch niet zó groots dat dat potentieel ongemakkelijk is of onsuccesvol kan zijn?
Ja als jij gaat zitten en een heel betoog eruit gooit met waarom je die verhoging moet krijgen en na 15 minuten zegt je manager: ja top voorbereid maar dit doen we hier niet snap ik het ongemak.
Zou hier allemaal niet zo’n ding van maken, je werkt ergens en vraagt je af hoe dit werkt. Dan is je manager tot bij uitstek de persoon die je dit moet kunnen vragen?
Ik werk bij een organisatie waar het voor de meeste mensen heel moeilijk is (of veel managers moeilijk doen?) om buiten een tredeverhoging om een loonsverhoging te krijgen, maar heel assertieve mensen lukt het wel. En ook soms jonge mensen/starters die erg laag waren ingeschaald en hun werk sneller leerden dan ze dachten. Zelf is het me een keer gelukt toen ik aantoonbaar ander werk ging doen om twee ipv één trede hoger te krijgen. Dus ik zou het zeker vragen als je denkt dat je een goede reden hebt. Of bijvoorbeeld nu vragen wat je het komende jaar moet doen om een verhoging te krijgen. Als je het niet probeert krijg je het sowieso niet.
Ik heb dit wel eens gedaan, en hoewel het echt niet gebruikelijk was, kon ik er toen een extra trede bij krijgen. Omdat ik dat nog niet voldoende vond, zijn we na de jaarlijkse beoordeling nog verder gaan onderhandelen en was er nog eens twee tredes mogelijk. Hoewel iedereen, inclusief mijn manager zei, dat het echt niet gebruikelijk is en het een uitzondering is, hoorde ik achteraf van veel mensen dat ze dit ook wel eens doorgemaakt hadden. Dus ik zou het zeker proberen, vooral als je hard kan maken waarom je meer salaris zou moeten verdienen.
Maar uiteindelijk ben ik zelf wel weg gegaan omdat, hoewel succesvol binnen een CAO, ik de salarisverhoging alsnog laag vond in vergelijking met de markt en dat was gewoon niet te compenseren.
Als die 3% standaard is, zou ik dat gewoon proberen. Vaak is alleen al de indexering dat jaar hoger dan die loonsverhoging en dus zou je koopkracht er nooit op vooruit gaan. Daarnaast groeit je ervaring etc wel.
Zeker doen, maar bij ons zou dat te laat zijn (bij het eindejaarsgesprek). Dat moeten we 2/3 maanden daarvoor al aangeven, dus zou dat wel even goed checken
Ik zou dit (je wens / verwachting uitspreken, onderbouwd) zeker doen vóór je einde jaarsgesprek - eigenlijk november oid denk. Hoogstwaarschijnlijk moet ergens voor uitzonderingen gelobbyd worden, afhankelijk van grootte van je werkgever en de lijnen die lopen. Ik zou in elk geval zorgen dat je manager het mee kan nemen voordat de verhogingen vastleggen gaat lopen. Krijg je ook niet het excuus “we verhogen jaarlijks, dus helaas is dat nu al gebeurd” ![]()
Jaa wij beginnen met de budgettering van 2026 al in oktober ergens, en personeel is daar ook een kostenpost van, dus zou niet te lang wachten of in ieder geval vast aankaarten dat je dit wilt bespreken en wanneer daar het moment voor is.
Ik vind mijn werk en collegas vooral, heel leuk. Heb hiervoor een zoektocht van jaren gehad om zoiets weer te vinden. Echt veel gehopt van baan naar baan, elke keer ellende. Ook net een vast contract gekregen al vind ik dat niet echt belangrijk. Maar nu ben ik een paar maanden geleden verhuisd waardoor ik nu een enkele reistijd heb van een uur en ik vind het echt pittig.
Ik dacht dat ik de extra reistijd er wel voor over zou hebben maar ik merk dat ik er elke dag wel tegenop zie. Ben sneller moe, al veel vaker dan normaal gevaarlijke situaties op de weg gehad. Ik weet het niet. En nu ben ik steeds zo verdrietig en een beetje afwezig als ik op mijn werk ben omdat ik aan de ene kant steeds denk, ik wil niet weg. En aan de andere kant, dit ga ik sowieso geen jaren volhouden dus kan ik beter nieuw werk gaan zoeken. En het verscheurd me echt?
Ik werk 4 dagen waarvan 1 thuis dus het is ‘maar’ 3 keer in de week maar ik vind het best pittig dus. Ik ga nu geen overhaaste beslissing maken, verhuizen is sowieso ook al een groot ding dus dat heeft ook wel invloed op mn energie maar toch.
Het werk wat ik doe is ook te doen in mijn nieuwe woonplaats, dan zou ik op de fiets kunnen. Maar ja een werkgever of collega’s kunnen altijd tegenvallen natuurlijk. Ik heb ook al lang gedacht aan detacheren aangezien ik vaak na een jaar of 2 het ergens wel gezien heb, maar dan kun je ook een reistijd tot anderhalf uur opgelegd krijgen.
Voor iemand herkenbaar? Wat heb je gedaan/ zou je doen met deze situatie.
Is het een optie om nog een extra dag thuis te werken zodat je maar 2 reisdagen hebt? Zou je situatie uitleggen aan je leidinggevende en voorstellen om 2 dagen thuis te werken. Hopelijk scheelt dat net genoeg om het goed vol te kunnen houden. Mocht dat niet mogelijk zijn dan kan je misschien proberen een dag mee te lopen op de locatie vlakbij je nieuwe huis? Of is dat niet bij dezelfde werkgever?
Nee twee dagen thuis werken kan niet, en mijn werkgever is alleen in die regio/gemeente. De locatie hier is hetzelfde type werkgever. Het zijn geen ketens maar opzichzelfstaande organisaties.
Kan je een keer per week met het OV? Dan vermijd je ook die onveilige situaties
Waarom ga je niet een keer op gesprek bij de organisatie in je eigen buurt? Je hebt niks te verliezen. Vaak krijg je toch al snel een indruk van de sfeer. Als het niks is dan weet je i.i.g. weer waar je voor in de auto zit.
@Luzarl Nee met OV is de reistijd 2 uur ![]()
@Willy Denk dat ik dat ook uiteindelijk wel zal doen, maar nu liever nog niet. Stel dat er echt iets uitkomt, ik zou niet binnen 2 maanden al weg willen ofzo, maar misschien wel binnen een half jaar.
Ik heb een nieuwe baan na jaren ergens gewerkt te hebben en wat is dit wennen!
Op mijn nieuwe plek gaat het allemaal veel chaotischer en daar ga ik niet zo goed op. Het kost ook zoveel energie dat alles nieuw is en je niets op de automatische piloot kan doen. Niet eens per se het werk inhoudelijk, maar al die ongeschreven regels van hoe dingen werken in een ander team of andere organisatie. Ik besef nu pas hoe relaxed dat eigenlijk is.
Hoop dat ik snel een beetje gewend ben.
Het is een kwestie van wennen! Ik heb uiteindelijk 7 jaar full-time op kantoor gewerkt met een uur reistijd enkele reis (en vaak ook anderhalf tot twee vanwege files) en ik vond het in het begin ook pittig, maar na een tijdje wen je eraan en kost het je geen moeite meer. De autorit was uiteindelijk juist mijn plekje om de dag lekker op te starten en ‘s middags mijn werk los te laten. Daardoor hoefde ik thuis niet eerst te acclimatiseren en had ik gelijk ruimte in mijn hoofd voor leuke dingen.
Ik sluit me ook aan bij @George dat reistijd went. Uiteindelijk weet je inderdaad bij nieuw werk niet hoe het je gaat bevallen, maar als je echt opziet tegen de reistijd misschien toch het overwegen waard.
@matroos ohja dit snap ik, je hoort wel dat het beter wordt maar dit weerhoud mij er nu even van om iets anders te zoeken.
Ik twijfel daar soms over want het is best een pittige functie en met 2 kindjes jonge nu net goed te doen omdat ik precies weet hoe en wat. Maar bij een andere organisatie heb je weer andere mensen systemen processen en dynamiek etc. Ik trek dat ff niet. Ook twijfel ik om weer voor mezelf te beginnen maar ook daarbij denk ik ja heb ik daar nu puf voor? Dus loop een beetje vast.
Iemand anders in de tropenjaren chronisch vermoeid toch iets anders gaan doen en hoe heeft dat uitgepakt?
Ik ben voorzichtig gaan solliciteren toen mijn jongste 9 maanden was en vond iets anders toen hij net twee was, en toen was ik eigenlijk pas 6 maanden weer helemaal beter gemeld (of zoiets, ben het nu alweer vergeten, in ieder geval niet heel lang). Bij mij gaf het me juist weer heel veel zelfvertrouwen en werkplezier, omdat ik niet zo goed zat bij mijn eigen baan en het gevoel had dat het toch niet slechter kon
Ook kende ik mijn nieuwe leidinggevende een beetje en wist ik dat zij heel aardig was. Was helaas tijdelijk, maar het gaf me vertrouwen om weer verder te solliciteren. Het blijft dus wel een gokje, maar kan ook goed uitpakken!