Wegwezen daar!
Ik heb ooit in zo’n soort werkomgeving gezeten (bij mij was het een controlerende collega) en heb daar heel lang last van gehad. Het is echt niet vreemd om na een jaar op zoek te gaan naar wat anders. In sollicitatiegesprekken kan je het gewoon uitleggen dat je daar niet goed paste of zoiets. Niemand kijkt daar raar van op. En ik vermoed dat ze niet echt iets van een vertrouwenspersoon/bedrijfsarts hebben maar je ziek melden zou ook helemaal niet vreemd zijn in deze situatie.
Ik vind dat je het er juist al lang volhoudt…!! Zo snel mogelijk voor jezelf kiezen hoor, kan me voorstellen dat dit niet meer lang vol te houden is!
Echt weg gaan!!! Een jaar vind ik echt ontzettend lang om ergens te werken waar je het niet fijn hebt, dus ik snap dat gevoel juist totaal niet. Super goed toch als je voor je eigen geluk kiest en ook gewoon iets waar je niet omheen kan!
Het klinkt echr vreselijk.
Luister naar wat je lijf je probeert te vertellen, het is hoog tijd dat je weg gaat daar voordat je misschien uitvalt
Het is niet falen van jou als ZIJ toxic gedrag vertonen. Zo snel mogelijk weggaan en dit zien als een leermoment voor een volgende baan dat je dus heel duidelijk wil uitvragen in het sollicitatieproces hoe ze werken etc (al weet je het nooit helemaal zeker, tijdens een sollicitatie zei een manager eens dat ze écht geen micromanager was maar toen ik de baan had ging ze uiteindelijk elk tekstje wat ik schreef herschrijven
kreeg ook echt buikpijn van die werkplek)
Run! Ik heb ook een tijdje gewerkt in een klein bedrijfje van man en vrouw. Was super eenzaam en de man liet me niets extra’s doen want hij kon het beter. Had ook het gevoel dat ik gecontroleerd werd maar vooral het gevoel dat ik niet genoeg werk had en wel commentaar kreeg zorgde ervoor dat ik na 5 maanden opgestapt ben. Die man was geshockeerd haha maar het was zo’n opluchting!
Dus lang verhaal kort, kies voor je eigen werkgeluk en ga op zoek naar iets anders! Succes
Eens met de anderen. Dit is je leven niet waard en superongezond. Heb zelf ook in zo’n situatie gezeten en veel te lang door laten gaan. Allerlei lichamelijke onverklaarbare klachten , inderdaad ook vaak misselijk maar ook vaak benauwd en een soort hyperventilatie, vaak op zondag helemaal down omdat ik maandag moest werken. Op een gegeven moment verschoof dat naar de vrijdag en toen wist ik dat er iets moest veranderen. Weggegaan en dat was de beste beslissing ooit. Lichamelijke klachten waren onmiddellijk verdwenen.
Een adviesvraag. Bij mij op werk is anderhalf jaar geleden mijn coördinator gewisseld en sindsdien worden dingen heel slecht geregeld. Werk wordt slecht verdeeld (sommige hebben niks te doen, andere werken zich rot). Informatie wordt te laat of niet doorgegeven. Mensen worden niet meer gewaardeerd en andere mensen worden totaal overgewaardeerd. De sfeer is hierdoor echt heel slecht geworden binnen het team. Ik merk dat ik er steeds verbitterder over word. Alleen heeft mijn huidige baan super weinig reistijd en kan ik af en toe thuiswerken.
Nu twijfel ik of ik naar een nieuwe baan moet zoeken. Wat zouden jullie doen?
Verder kijken kan altijd toch, het is niet dat je de volgende dag gelijk een nieuwe baan hebt. En ik vind mijn werkplezier (en de sfeer op werk) belangrijker dan reistijd, maar dat is heel persoonlijk.
Ik zou dit ook vooral eerst met je coordinator en je manager bespreken, waar je tegenaan loopt en wat je merkt. Misschien dat de coordinator hierin dingen kan en wil verbeteren en veranderen, desnoods met een interne training of begeleiding. Bedrijven willen zelf ook niet dat de sfeer slecht is en mensen hierdoor weglopen. Kun je dit aangeven bij een functioneringsgesprek? Want dat werkt ook andersom, en een gezond bedrijf/leidinggevende staat open voor feedback om te ontwikkelen ten goede. Soms is een coordinator echt aangesteld op inhoud en kunnen de leidinggevende kwaliteiten helaas nog werk gebruiken.
Misschien voelt dit helemaal niet veilig hoor.
Ja het is al besproken, maar helaas zonder resultaat. Dat vind ik zelf ook het frustrerende, dat het allemaal oplosbare problemen zijn. Maar de coördinator heeft er gewoon geen zin in. En de leidinggevende er boven zit op behoorlijke afstand en heeft meer dan 100 mensen onderzich hangen. Maar ik zal het tijdens mijn functioneren aankaarten.
Ik werk 10 jaar bij dezelfde werkgever en doe werk wat voor 90% bestaat uit denkwerk op hoog niveau. Sinds de geboorte van mn zoontje, die nogal een slechte slaper is, merk ik dat ik dit niet goed meer trek. De laatste maanden is het zelfs zo dat ik een enorme weerstand voel om weer aan die complexe dossiers te beginnen. Net alsof mn brein te uitgeput is om op dat niveau cognitief te functioneren of zo. Voel soms zelfs echt een boosheid naar m’n werk en vraag me af of dit spanningsklachten zijn?
Ben nu zwanger van de tweede en vraag me af of het beter is om tijdens de tropenjaren werk te doen wat minder van me vraagt, zowel qua niveau als werkdruk/deadlines. Iemand die zoiets ook heeft ervaren en van baan is geswitched? Ik ben aan de andere kant ook weer bang dat ik er spijt van krijg. De baan heeft veel voordelen qua flexibiliteit en vrijheid - ik mag heel veel thuiswerken, krijg een goed salaris en deze baan ligt ook niet voor het oprapen als ik besluit terug te willen keren en eigenlijk ben ik ook niet van het nemen van ingrijpende beslissingen terwijl er al zoveel in je leven verandert.
Ik denk wel dat er veel factoren een rol spelen hier die je even voor jezelf moet uitzoeken (bijv met iemand die daar verstand van heeft). Ik heb zelf nooit de intensiteit van het ‘denkwerk’ als probleem ervaren in de babyfase maar dat is iets anders dan werkdruk en deadlines, waarvan ik me wel echt kan voorstellen dat ze te veel worden. Je bent natuurlijk buiten je werk ook enorm veel aan het werk met kleine kinderen, en hebt minder rust dan je gewend bent. Ik zou in elk geval niet meteen denken ‘nou ja ik heb kinderen ik kan dit werk voorlopig niet aan’, maar kritisch kijken naar hoe alles geregeld is momenteel, thuis en op werk. Dus, heb je thuis de verantwoordelijkheden (ook/juist het denkwerk van plannen en organiseren en vooruitdenken) goed verdeeld, kun je ergens hulp bij vragen, verdelen jullie rust en vrije tijd goed? En op je werk, is daar winst te behalen qua werkdruk, kun je misschien met je ouderschapsverlof tijdelijk wat afschalen per week, liggen er te veel dossiers op je bureau die gewoon naar iemand anders moeten?
En als laatste: maak hier niet tijdens je zwangerschap grote beslissingen over!!! Zwangerschap vraagt veel van je en het is logisch als je het nu even niet ziet zitten. Je hebt geen idee hoe je je ja na je verlof voelt. Als je het nu niet trekt, meld je dan (deels) ziek. Maar trek op basis van je huidige gevoel geen conclusies voor de lange termijn.
Het gevoel dat je brein niet meer optimaal werkt, herken ik helemaal van toen mijn kinderen echt klein waren en we gedoe hadden met doorslapen en vroeg wakker worden.
Slecht slapen heeft echt veel invloed op je brein capaciteit en mijn ervaring is dat ook toen mijn kinderen gingen doorslapen, ik echt nog tijd nodig had om te herstellen van die intense periode.
Sinds mijn kinderen 3.5 zijn ofzo heb ik weer het gevoel dat ik weer normaal kan functioneren op mijn werk.
Mijn advies zou zijn om niet meteen van baan te switchen, want het kan heel goed zijn dat je uiteindelijk weer ‘terug komt’ of in elk geval in de buurt komt van hoe je voorheen functioneerde.
En misschien zijn er mogelijkheden om bepaalde aspecten van je werk tijdelijk aan te passen, of ergens wat dingen door anderen te laten op pakken.
Ga in elk geval ook het gesprek aan binnen je team / met je leidinggevende om te kijken wat er mogelijk is.
En als je echt niet kan…meld je dan ziek. Achteraf had ik me echt ziek moeten melden want ik was compleet uitgeput. Dus thuis kon ik niks meer geven en op werk ook niet. Je loopt aan beide kanten leeg en daar heeft uiteindelijk niemand iets aan.
Ik dacht dat ik maar gewoon door moest gaan, want ik had alleen maar kinderen gekregen en daarna ga je toch weer door als vanouds… zo werkt het helaas niet altijd.
Meld je ziek als het niet gaat, of probeer inderdaad verlof te nemen. Bij mij voelt mijn brein vier jaar na de bevalling nog steeds ‘anders’, maar ik merkte wel echt een verbetering na 1,5 jaar, toen kreeg ik opeens weer energie om (in mijn geval dan) te solliciteren en was ik blij dat ik niet tijdens mijn zwangerschap ontslag had genomen en mijn gezin in de steek had gelaten om ergens op een onbewoond eiland te gaan wonen (of erger). Het is een superheftige periode!
Ik ben op zoek naar ervaringen van mensen met een kantoorbaan en hoe zijn hun werk indelen. Waar ik tegenaan loop is dat ik sinds een tijdje weinig overzicht meer heb over mn werk en vooral heel erg vanuit mn mailbox werk. Ik heb een paar langdurige dossiers, en daarnaast veel ad hocwerk (mails die binnenkomen bijvoorbeeld), kort-cyclische dossiers, en ook wel wat spoeddingetjes die onmiddellijke aandacht vereisen. Op de een of andere manier gebeuren er altijd zoveel ad hoc dingen dat er nooit tijd lijkt te zijn voor de langdurige klussen en dat die dus ook altijd uitgesteld worden. Dat is niet alleen mijn probleem, maar mijn collega’s ervaren dat ook. Wat voor mij/mijn werk niet werkt, is heel rigide plannen dat ik op dinsdag dossier X ga doen en op donderdag dossier Y. Of dat ik alleen in de ochtend afspraken heb en in de middagen werk aan dossiers. Ik ben op zoek naar een systeem of naar tips om zowel flexibel te kunnen zijn, maar ook (iets meer) gestructureerd.
Herkenbaar hoor, in mijn geval projecten met diverse doorlooptijden en veel ad hoc en een agenda die erg vol zit met afspraken.
Wat mij helpt:
-
momenten in de week blokken om dingen uit te kunnen werken. Dat probeer ik dan ook meteen zo gericht mogelijk weg te zetten: dus 2 uur voor uitwerken xyz. Dat zijn voor mij geen vaste momenten maar plan ik weg obv ruimte in de agenda. Belangrijkste is dan wel dat je afspraken met ‘jezelf’ dan net zo belangrijk maakt als afspraken met anderen. Dus niet overheen plannen of tijd van af halen, dat doe je ook niet met een afspraak met anderen.
-
mails niet meteen lezen, pop up bij nieuwe mail uitzetten want dat maakte echt dat ik alleeeeen maar mails zat te verwerken. Twee/drie momenten per dag in de agenda om mails te lezen.
Mail verwerk ik:
Meteen als het binnen een paar minuten te beantwoorden is of als het spoed heeft
Plan het weg als taak in outlook als het iets is wat me max een halfuur kost, antwoord naar persoon met ik kom er dan op terug.
Plan het weg in een blok in de agenda als er echt tijd voor nodig is, antwoord naar persoon met dit kost tijd dus dit lukt me dan en dan.
Ik heb ook veel mail en adhoc taken en wat mij helpt is outlook regelmatig sluiten en meerdere vaste momenten per dag te hebben dat ik de mail check. Als ik dat niet doe, ga ik met elke binnenkomende mail direct aan de slag.
Daarnaast heb ik mijn meldingen uitstaan, zodat ik niet elke mail of teams binnen zie komen, dat helpt ook om niet meteen op alles te willen reageren.
Ik begin mijn dag ook altijd met een todolist maken voor de dag a.d.h.v. mail, agenda en probeer er ook altijd een klus op te zetten die wat groter is zeg maar. Overigens alleen als ik niet te veel taken uit de mail heb en het gebeurt ook regelmatig dat ik die grotere taak doorschuif en dat is ook okee.
Ik zet ook wel eens mn teamsstatus op bezet, zodat ik niet gestoord kan worden. En soms is het ook gewoon zeggen: Sorry, ik ben nu even xyz aan het doen, daarna kan abc voor jou doen
Het is een wat ouderwets boek, maar Getting Things Done heb ik wel wat aan gehad. Daar gaat het wel wat extreem aan toe. Maar vooral werk plannen in je agenda voor taken die langer duren dan 5 minuten. 3 momenten op de dag voor je mail.
Ik heb ook mijn meldingen uit staan voor meer focus.
Naast de tips van hierboven, waar ik me bij aansluit, werk ik ook met Microsoft Planner en zet ik taken daarin. Ik heb ze ingedeeld in buckets: langlopende projecten, korte taken, etc. En ik plan ruimte in mn agenda om dan ongestoord aan een van de langlopende taken te werken, maar zo houd ik vooral het overzicht. Want anders zit ik ook de hele dag alleen maar mn emailbox te verwerken.