Sorru dubbel post maar ik ga juist weer studeren voor hem. Dan heb ik een diploma en kan ik (hopelijk) meer geld verdienen, daar heeft hij uiteindelijk ook wat aan.
Niet dat ik slecht verdiende hoor, maar meer geld is meer beter ![]()
Sorru dubbel post maar ik ga juist weer studeren voor hem. Dan heb ik een diploma en kan ik (hopelijk) meer geld verdienen, daar heeft hij uiteindelijk ook wat aan.
Niet dat ik slecht verdiende hoor, maar meer geld is meer beter ![]()
Ik heb zelf mân master & diagnostiek aantekening (gedragwetenschapper) gehaald. Wel in 2 jr ipv 1jr, inclusief een half jaar verlof, met eerst 1 kind en zwanger en daarna met 2 kinderen.
Vond het juist wel chill dat je met een opleiding zelf kan bepalen wat je wanneer doet. In de avond studeren als overdag niet lukt (Bijv door ziek kind oid). En met mân scriptie: tja, als het een paar maanden uitliep omdat we elke week een ander kind ziek thuis hadden, Boeien. Ik merkte wel dat bij mij mân studie niet op 1 stond. En vertraging me dus weinig boeide. Waar mede studenten daar echt van in paniek raakte
âŠ
Ik werkte er wisselend 24-28u naast en toen ik stage ging lopen terug naar 20-24u. En officieel moest je 3.5 dag stage lopen per week om het in 8mnd af te ronden en ik heb 12 maanden 3 dagen gedaan ongeveer.
Met stage vond ik wel pittiger want dan heb je minder speling in het wel of niet komen. Want dat kun je niet âeffeâ inhalen in t weekend of de avonden (bij mij althans niet).
Maar ik vond het goed te doen!
Ik heb bijna mân hbo-v afgerond en heb 2 kinderen van 5 en 3. Juist dat vastzitten in een baan en soort van bore-out hebben maakten dat ik de stap nam. Dit werk is zoveel leuker dat het het sowieso waard is (ook al ben ik nu wel helemaal klaar met de opleiding haha)
Maar je moet er wel een goed vangnet voor hebben, hier juist flexibele baan van man en moeder die veel oppaste.
Ik heb een zoon van 1,5 jaar, ik werk 24 uur en ik ben in oktober begonnen met een post-hbo opleiding waarvan de opleidingsdagen 1x per maand in het weekend vallen (2 dagen achter elkaar 8 uur). Ik moet zeggen op papier leek de studiebelasting buiten de lesdagen om best ok, maar in praktijk is het toch meer dan ik dacht. Het is ff pittig, ik studeer vaak in het weekend en daarnaast af en toen wat in de avonduren, maar ik ben zo blij dat ik het heb gedaan! Ik kan na mijn opleiding aan de slag in een ander vakgebied en daar kijk ik onwijs naar uit. Ik ga nu wel iets meer werken 3 om 4 dagen, dus hoe het zal zijn met een 32-uurs werkweek ben ik ook benieuwd haha
Ik wil hier ook nog wel een tegengeluid laten horen, ik vind het megazwaar. Vind mn werk leuk, ben van 36 naar 24 uur gegaan maar in de praktijk doe ik nu 36 in 24, al wel paar keer aangegeven maar komt niet echt wat uit. Mn bazin vindt eigenlijk dat mijn functie niet parttime kan en ik vind het heel moeilijk om hierover het gesprek aan te gaan.
Ivm beroep van mijn man kan ik de zorg doordeweeks niet delen, ik moet dus s ochtends voor mn werk stressen om baby en mij klaar te krijgen, uit mn werk snel langs de opvang om op tijd te halen en dat uurtje tussen ophalen em bedtijd vind ik verschrikkelijk. Baby is moe en zeurderig, ik wil zelf eigenlijk koken en etenâŠ
En als ze dan ook nog een slechte nacht heeft als ik de volgende dag moet werken, ben ik een zombie die op t werk ook maar half er is.
Het is dat ik mijn werk heel leuk vind en niet gelukkig zou worden van thuisblijven, maar ik vind t echt heel pittig. En kreeg nu een beetje het idee dat alles maakbaar is en dat ervaar ik niet zo.
Het kwam op mij niet over alsof het maakbaar is. Ik denk dat je geluk moet hebben met een flexibele baan (en je partner ook) en een vangnet, zoals @Hallows ook aangeeft. Als je doordeweeks alles zelf moet doen, lijkt me dat hartstikke zwaar!
Ik vind de dagen dat mijn man niet thuis werkt ook echt zwaar(der). Want dan komt opvang + school + kids klaarmaken allemaal bij mij. En het ophalen+eten maken ook
âŠ
Inmiddels is het 2 van de 5 dagen buiten de deur. Met een buitendienst functie zegmaar is dat al snel 6.30 de deur uit en 18.30 thuis.
Vroeger was het 5 dagen buiten de deur en de verwachting is wel dat het naar 4 van de 5 gaat weerâŠ
Haha ja dat herken ik hoor.
Ik deed vroeger wel eens de baby geen pyjama aan maar dr kleertjes
, kon ze zo uit slaapzak een schone luier aan en go.
En nu kijken ze tv met een broodje op die dagen dat ik alleen ben en doe ik mân haar en make up boven ![]()
@Lichtknopje en @Nivealover herken mij heel erg in jullie verhalen. Mijn werklast blijft ook gewoon op 36 staan terwijl ik naar 32 ga, tegelijkertijd vind ik gewoon dat ik zoveel mis van de ontwikkeling van mijn zoon nu. Ook qua energie en tijd om samen iets leuks te doen, hoop dat ik daar meer balans in kan krijgen door minder te gaan werken.
Ik heb ook zoiets van ja carriĂšre maken en promotie komt later wel weer, ik geef dat nu echt geen prio meer. Als hij naar de basisschool gaat kan ik altijd weer terug naar 36u, en maak die stappen dan wel. Ik vind het wel irritant dat de mannen op het werk soms wel heel verbaasd of verontwaardigd reageren dat ik minder werk, terwijl hun partners hetzelfde doen zodat ze meer tijd voor de kinderen hebben. Maar ja dan heeft het natuurlijk geen invloed op het werk.
Ja dat vond ik bij mijn vorige werkgever zo raar! Toen ik zei dat ik zwanger was, werd er ook zo raar gereageerd, zo van: ja eerst maar eens zien of je terugkomt. Dat was mijn manager die zelf ook 2 kinderen heeft.
Mijn leidinggevende zei ook bij mijn bekendmaking: âik ging terug naar 16 uur, dus 32 is echt te veel!!â.
Vanaf 1 maart heb ik 1.5 uur minder reistijd per werkdag! Dat gaat hopelijk zo veel schelen rondom etenstijd. Nu moet ik me haasten om mijn dochter om half 6 op te halen van het KDV en eigenlijk moet het eten dan al klaar staan (want honger/moe). Nu kook ik vaak vooruit, wat opzicht ook wel werkt. Maar krijg sowieso meer rust verwacht ik!
Pfff, die vakanties zijn toch ook echt niet te doenâŠ
Ik heb sinds anderhalf jaar schoolvakanties vrij (niet allemaal, maar bijv. wel vier van de zes weken zomer). Is toch niet te doen voor werkende mensen?
En ik zie nu al op tegen volgend jaar als mijn kind vier wordt. VSO is geen plek (NSO godzijdank wel), hoe gaan we ons kind vijf dagen tegen half negen wegbrengen en op tijd op werk zijn? Nouja, niet dus. Wordt weer een hoop gedoe. Gelukkig heeft mijn vriend wel iets flexibelere werktijden, maar als hij elke dag later begint, betekent dat ook elke dag later thuis en dus geen eetmoment met het gezin. Stom gedoe.
Ook hier is het een enorm gepuzzel. Afhankelijk van het werk van mân partner wisselt het ook nog wie de kleine ophaalt en/of brengt bij de opvang. We werken beide 32 uur. Ons kind gaat 3 dagen naar de opvang, en dan hebben we elk nog een dag thuis. Momenteel neem ik wel 2 uur ouderschapsverlof op per week (dus werk op papier 30) om wat flexibiliteit te hebben bij het brengen en halen indien nodig. Feitelijk komt het er wel op neer dat ik die uren nog wel compenseer in de avond, maar ik voel me nu wel vrij om af en toe later te beginnen, eerder te stoppen, of soms smiddags gewoon naar de kapper te gaan.
Wij werken ook 32 uur allebei. Wij hebben allebei 1 dag dat we thuiswerken en dan op en neer gaan naar de opvang, zodat onze reistijd minimaal is. 1 dag combineren we (hij brengt, ik haal). En dan hebben we allebei 2 dagen in de week dat waarin we niets hoeven met de opvang. Dit werkt voor nu wel, maar ik moet zeggen dat wij beide hele flexibele werkgevers hebben die geen punt maken van wat eerder naar huis gaan, want we halen die uren toch wel weer in. En als het diezelfde week niet is, werken we andere weken wel weer meer. Dat scheelt enorm voor je mentale gesteldheid
.
Ik vind het 4 dagen werk af en toe nog wel lastig, maar dat is vooral omdat de dag voor mijn ouderschapsdag typisch vol zit met vergaderingen en ik weinig tijd heb om dingen af te ronden.
Ik werk 28 uur en mijn vriend 32 uur. Ik werk ook slaapdiensten en weekenddiensten en we redden het eigenlijk met 1 middag oppas in de week. Als we beide een 9 tot 5 baan hadden gehad was het meer een puzzel geweest. Ik vind het dus ideaal geregeld zo.
En ik bouw wel eens een overkapping hoor!
Maar wel echt treurig dat minstens 50% van de relaties zo is, als ik naar mijn omgeving kijk. Misschien nog wel veel meer.
Wij hebben in de afgelopen 11 jaar wel zes verschillende constructies gehad. Het enige wat het hier makkelijker maakte:
Maar de grootste klapper was veel verdienen, sober leven en een sabattical nemen.
Echt zalig om nu niet 24/7 te stressen/plannen/schuiven. Alleen maar strijken, appeltaart bakken en helpen op school. Maar goed, dat zal wel weer gaan vervelen en dan duiken we weer het leven in zoals het was.
Ik hoop en denk toch oprecht dat dit niet meer voor de meeste vaders/partners (iig hier op het forum) geldt. Al zie ik het in mijn omgeving toch ook nog wel af en toe.
Bij ons is het eerder omgekeerd, we werken allebei 32 u, maar mijn vriend werkt dicht bij huis en brengt/haalt de kinderen dus relatief veel vaker dan ik en kookt ook het overgrote deel van de dagen. Ik heb een flinke reistijd maar vind het wel belangrijk om ook af en toe te brengen, gelukkig kan dat meestal, heb ook een flexibele werkgever. Ik wil ze zelf ip ook 1 van de 2 dagen van de opvang halen, maar mijn vriend vindt dat zielig omdat ik er dan pas om 1745 kan zijn en hij eerder. Maar ach, kan hij alvast kokenâŠ
Ik cringe-lees wel eens op het forum van 24Baby, daar was laatst een topic over vader/moeder-verdeling, de âhij hoort het gewoon nietâ, âhet zit niet in zijn systeemâ en âhij is daar gewoon niet zo goed inâ vlogen om je oren. Schokkend dat er dus echt vaders zijn die geen vinger uitsteken als hun kind naast ze ligt te huilen, tenzij moeder (aka de gezinsmanager) vraagt of ze het kind even willen oppakken. In mijn eigen omgeving zie ik dat gelukkig anders.
Wij werken allebei 4 dagen, maar met fulltime dienstblokken (voor mij is dat 87%, voor mijn vriend 92%, maar allebei komt het neer op gemiddeld 42 uur per week). Kind gaat 3 dagen naar de opvang. Wij hebben vrijwel geen flexibiliteit in werktijden, ik heb meer reistijd, dus vriend brengt naar de opvang. Ik ben iets eerder klaar meestal, dus ik haal. Vriend begint dan met koken. Kind is wel vrij vaak de eerste en de laatste aanwezige op zijn groep, eerst vond ik dat een beetje zielig, maar eigenlijk heeft hij gewoon extra veel privé-knuffeltijd met de leidsters.
En in de dienstblokken is het gezeik, want dan is ineens alle normale precies passende structuur weg, dus we regelen dat we dat niet tegelijk hebben, en nemen extra dagen vrij of vragen toch een klein beetje flexibiliteit op het werk (bij nachtdienst van vriend moet ik kind wegbrengen, maar dan ben ik een kwartier te laat, dat is dan soms maar niet anders).
Bij ons gaat het ook zo! Ik heb ook het gevoel dat we door het gelijke aantal uren te werken, meer begrip voor elkaar kunnen opbrengen. Op dagen dat ik met onze zoon ben of thuiswerk, zorg ik wel dat er wat was wordt gedraaid en gevouwen. Mijn man is van de boodschappen en eetplanning. Ik heb een blinde vlek voor de tuin, hij voor de dingen die op de trap staan om naar boven te brengen. Dat proberen we van elkaar te verdragen. Er blijft veel huishoudelijk werk liggen, maar zolang iedereen schoon in de kleren en met gevuld buikje komt waar hij/zij moet zijn is het voor ons goed genoeg.