Ik had gisteren een discussie met iemand die het probleem van blackface niet echt zag wanneer het in een ‘positieve’ context gebruikt wordt, dus niet om groep mensen bewust belachelijk te maken/slecht neer te zetten. Wat hem uiteindelijk hielp mijn kant te begrijpen (imo kan blackface nooit) was een vergelijking met WOII: ook al is dat nu, net als slavernij een redelijk afgesloten hoofdstuk en doe je er niemand fysiek pijn mee, zou je het niet in je hoofd halen om ergens vrolijk een hakenkruis op te kalken vanwege alle nare connotaties die daaraan verbonden zijn - het is een symbool van die periode/denkbeelden. Door blackface uit te leggen als equivalent van het hakenkruis (heb daarbij ook de geschiedenis van blackface uitgelegd) kon hij zich veel beter voorstellen dat zoiets dan naar is om mee geconfronteerd te worden, en hij is het er nu mee eens dat blackface nooit kan.
Ik lees hier regelmatig mee (en leer heel veel van jullie!) en zie regelmatig dat het niet altijd lukt om tot iemand door te dringen (loop ik zelf ook vaak tegenaan). Ik denk dat deze vergelijking wel een manier is om het dichter bij huis te brengen en zo makkelijker te begrijpen/in te leven maken. Het is natuurlijk niet zo’n genuanceerd verhaal (kan je deze periodes wel echt als afgesloten hoofdstukken zien gezien de doorwerking die ze nog vinden, bijvoorbeeld) maar in deze discussie hielp het mij dus wel om mijn gesprekspartner de zwaarte van het fenomeen in te laten zien.


