Maar daarom zijn jurken/rokken zo perfect. Lekker luchtig en nog steeds blote benen. Ik vind een jurk ook vaak net wat netter staan dan een korte broek en kan dus ook prima naar werk imho.
Dat het makkelijk praten is als je ĂŒberhaupt korte broeken aan kunt. Je hebt schurende benen en benen die kapot gaan, omdat ze tegen elkaar drukken en niet schampen. Of wat denk je van limpoedeem. Vond gewoon je reactie kortzichtig. En kom niet met sticks, of deo of anders, want met maat 52 benen die schuren zijn wat anders dan âeen beetjeâ.
Het is lipoedeem ![]()
Prima.
maar ik reageerde op mensen die geen korte broek aan wilden omdat ze hun benen te lelijk vonden, niet omdat het fysiek onmogelijk is. mn post ging toch alleen over ijdelheid/schoonheidsideaal en juist jezelf comfort ontnemen.
en ik heb geen maat 52 maar kan zelf ook geen heel korte broeken aan met blote benen of met een laag kruis, ik heb wel eens huilend in bed gelegen en een dag niet kunnen lopen omdat mn complete binnenste dijbenen en reet bijna eerstegraads brandwonden hadden na het schuren, nadat ik in een te kort en polyester broekje had gewerkt. maar daarbuiten en terughakend op mn insteek met mn eerste post hoop ik ook voor mensen met lipoedeem of maat 52 dat ze de hoeveelheid bloot been of ander ledemaat die mogelijk zou zijn en voor comfort zou zorgen zich niet ontnemen door een dom schoonheidsideaal ![]()
Ik snap je. Ik ging misschien wat hard âaanâ op âdan kan je eraan werkenâ of er zelf iets aan doen.
snap ik! en goed dat je t zegt hoor
Ben ik de enige die er wel eens over nadenkt dat ze misschien wel getraumatiseerd is door een bepaalde gebeurtenis maar dat je die gebeurtenis hebt geblokkeerd en je je dat dus niet meer herinnert??
- Ja die gedachte herken ik
- Nee herken ik niet
0 stemmers
Ik weet dit zeker. Er zijn een hoop nare en onveilige dingen gebeurd vanaf mijn geboorte tot aan mijn 4e/5e jaar. Gelukkig kan ik me die niet allemaal herinneren. Heb soms wel flarden van herinneringen maar die kan ik bij de persoon die daarbij was niet meer nagaan (=overleden).
Pas de laatste jaren is de realisatie gekomen dat ik daardoor best wat hechtingsproblemen heb opgelopen.
Ik was begin 20 toen ik erachter kwam dat het niet normaal is dat je je vrijwel niks van je kind- en tienertijd herinnert. ![]()
Ik heb dit met een iets recentere medische situatie van ongeveer 10 jaar geleden. 8 weken in het ziekenhuis gelegen en daarna 6 maanden gerevalideerd en ik weet daar echt bijna niets meer van. Mijn moeder, die heel veel bij me was, weet bijna van dag tot dag nog na te vertellen wat er allemaal gebeurd is en soms denk ik echt âhĂš?â. Terwijl ik van de weken in aanloop naar de ziekenhuisopname echt extreem goede herinneringen heb. Weet zelfs nog wat ik als lunch en avondeten heb gegeten etc. Best bizar.
Ik denk niet echt dat er één traumatische gebeurtenis is geweest die ik heb geblokkeerd, maar ik weet wel echt bijna niets meer van mân kindertijd en alles onder 14 en denk wel dat dat een reden heeft ![]()
Serieus, is dit niet normaal? Ik heb (naar mijn idee?) geen traumatische jeugd gehad, ja ik werd gepest op de basisschool en er zijn hier en daar wel wat heftige dingen gebeurd, maar zelfs van mijn fijne tijd op de middelbare school herinner ik me alleen nog wat flarden. Basisschool evenmin.
Ik herinner me ook vrijwel niks van voor mijn 15e. Ik heb een zeer normale jeugd gehad en geen traumatische ervaringen.
Ja, dat wil je brein je laten geloven, maar ondertussen⊠![]()
Hoeveel je je herinnert en waarom wel of niet zal voor iedereen anders zijn, voor mezelf weet ik dat het komt door traumatische gebeurtenissen/leefomgeving. Mân broertje, die vrijwel dezelfde jeugd heeft gehad, herinnert zich juist alles goed.
Maar als je bent gepest op school zal onbewust school altijd wat onveilig gevoeld kunnen hebben? En dat je je daardoor weinig herinnert van ook je middelbare school.
Hier nog een herinner me echt bijna niets.
Maar is het ook niet zo dat als je met mensen praat over vroeger je de herinneringen wel ophaalt? Dan is het zo van ooooh jaaa is ook zo.
Nee, ik heb ook alleen beelden gebaseerd op fotoâs uit mijn fotoboek, ik kan me bv de indeling van het huis waar ik woonde tot mijn 8e bijna niet voor de geest halen, alleen op basis van wat fotoâs.