Ben ik de enige die #2

[lacri]

Haha nee hoor, daar heb ik ook last van! Ik heb sowieso wel echt iets met structuur nodig, aan broeken met zo’n touwtje oid hoef ik niet te beginnen want dat wordt inderdaad meteen model hobbezak. Ik draag meestal iets culotte-achtigs (ben niet heel lang, dus die vallen bij mij minder casual dan het standaard driekwart idee, maar ik word er ook niet door opgeslurpt en dat doen normale lange wijde broeken soms wel). Ze moeten een vrij brede band hebben en ook naar buiten uitlopen. Ik heb ooit ergens in een kringloop zowaar een linnen broek gevonden die precies dat doet, dus dat is top! Maar ik draag meestal eigenlijk dun katoen of rayon of zo.

Monki had een paar jaar geleden een broek die echt perfect zat, totdat ze opeens besloten dat ze voor een soort low waisted trainingsbroek wilden gaan en subtiel de pasvorm veranderden, waardoor hij opeens heel lelijk bij me stond (was sowieso wel flutkwaliteit hoor dus nou ja misschien beter). Nu heb ik gewoon een paar random exemplaren van verschillende merken en niet echt een mainstay, maar daar speelt ook in mee dat ik alleen tweedehands kleding koop. Deze komt denk ik nog het dichtst bij en die draag ik ook gewoon naar mijn werk, maar ik vind hem nét te veel slobberfactor hebben voor een sollicitatiegesprek oid.

Hier moet ik trouwens wel bij zeggen dat ik een vrij uitgesproken kledingstijl heb, en ook een werkplek waar dat prima kan. Ik ben me ervan bewust dat ik nu heel cringe ga klinken dus dit gaat even in een spoiler, maar als ik de inspiratie achter mijn outfits moest omschrijven dan is dat soms een hobbit en soms een vampier maar ze zijn allebei in de jaren 80 beland en moeten er het beste van maken, lol. Ik draag op deze broeken dus bijvoorbeeld best vaak giletjes, en als het echt warm wordt dan is het minimum nog steeds een iets te groot blousje met flinke pofmouwen of geborduurde versiersels of kant of ruches of allebei. dus tldr; mijn bovenkleding is op zichzelf meestal zo flamboyant dat ik best veel slobberigheid kan verdragen zonder dat ik eruit zie alsof ik in mijn pyjama naar werk ben gegaan

[Tessje2]

Maar daarom zijn jurken/rokken zo perfect. Lekker luchtig en nog steeds blote benen. Ik vind een jurk ook vaak net wat netter staan dan een korte broek en kan dus ook prima naar werk imho.

[issa]

@MevrWillem wat bedoelde je nou!! ik ben nog steeds benieuwd eigenlijk

[MevrWillem]

Dat het makkelijk praten is als je überhaupt korte broeken aan kunt. Je hebt schurende benen en benen die kapot gaan, omdat ze tegen elkaar drukken en niet schampen. Of wat denk je van limpoedeem. Vond gewoon je reactie kortzichtig. En kom niet met sticks, of deo of anders, want met maat 52 benen die schuren zijn wat anders dan ‘een beetje’.

[Doperwt]

Het is lipoedeem

[MevrWillem]

Prima.

[issa]

maar ik reageerde op mensen die geen korte broek aan wilden omdat ze hun benen te lelijk vonden, niet omdat het fysiek onmogelijk is. mn post ging toch alleen over ijdelheid/schoonheidsideaal en juist jezelf comfort ontnemen.
en ik heb geen maat 52 maar kan zelf ook geen heel korte broeken aan met blote benen of met een laag kruis, ik heb wel eens huilend in bed gelegen en een dag niet kunnen lopen omdat mn complete binnenste dijbenen en reet bijna eerstegraads brandwonden hadden na het schuren, nadat ik in een te kort en polyester broekje had gewerkt. maar daarbuiten en terughakend op mn insteek met mn eerste post hoop ik ook voor mensen met lipoedeem of maat 52 dat ze de hoeveelheid bloot been of ander ledemaat die mogelijk zou zijn en voor comfort zou zorgen zich niet ontnemen door een dom schoonheidsideaal

[MevrWillem]

Ik snap je. Ik ging misschien wat hard ‘aan’ op ‘dan kan je eraan werken’ of er zelf iets aan doen.

[issa]

snap ik! en goed dat je t zegt hoor

[Nysmn]

Ben ik de enige die er wel eens over nadenkt dat ze misschien wel getraumatiseerd is door een bepaalde gebeurtenis maar dat je die gebeurtenis hebt geblokkeerd en je je dat dus niet meer herinnert??

• Ja die gedachte herken ik
• Nee herken ik niet

[Peterselie]

Ik weet dit zeker. Er zijn een hoop nare en onveilige dingen gebeurd vanaf mijn geboorte tot aan mijn 4e/5e jaar. Gelukkig kan ik me die niet allemaal herinneren. Heb soms wel flarden van herinneringen maar die kan ik bij de persoon die daarbij was niet meer nagaan (=overleden).
Pas de laatste jaren is de realisatie gekomen dat ik daardoor best wat hechtingsproblemen heb opgelopen.

[50193905]

Ik was begin 20 toen ik erachter kwam dat het niet normaal is dat je je vrijwel niks van je kind- en tienertijd herinnert.

[Fixerupper]

Ik heb dit met een iets recentere medische situatie van ongeveer 10 jaar geleden. 8 weken in het ziekenhuis gelegen en daarna 6 maanden gerevalideerd en ik weet daar echt bijna niets meer van. Mijn moeder, die heel veel bij me was, weet bijna van dag tot dag nog na te vertellen wat er allemaal gebeurd is en soms denk ik echt “hè?”. Terwijl ik van de weken in aanloop naar de ziekenhuisopname echt extreem goede herinneringen heb. Weet zelfs nog wat ik als lunch en avondeten heb gegeten etc. Best bizar.

[boonie]

Ik denk niet echt dat er één traumatische gebeurtenis is geweest die ik heb geblokkeerd, maar ik weet wel echt bijna niets meer van m’n kindertijd en alles onder 14 en denk wel dat dat een reden heeft

[ijsklontje]

Serieus, is dit niet normaal? Ik heb (naar mijn idee?) geen traumatische jeugd gehad, ja ik werd gepest op de basisschool en er zijn hier en daar wel wat heftige dingen gebeurd, maar zelfs van mijn fijne tijd op de middelbare school herinner ik me alleen nog wat flarden. Basisschool evenmin.

[Krekel]

Ik herinner me ook vrijwel niks van voor mijn 15e. Ik heb een zeer normale jeugd gehad en geen traumatische ervaringen.

[kika]

Ja, dat wil je brein je laten geloven, maar ondertussen…

[50193905]

Hoeveel je je herinnert en waarom wel of niet zal voor iedereen anders zijn, voor mezelf weet ik dat het komt door traumatische gebeurtenissen/leefomgeving. M’n broertje, die vrijwel dezelfde jeugd heeft gehad, herinnert zich juist alles goed.

Maar als je bent gepest op school zal onbewust school altijd wat onveilig gevoeld kunnen hebben? En dat je je daardoor weinig herinnert van ook je middelbare school.

[anon73473962]

Hier nog een herinner me echt bijna niets.

[Marquez]

Maar is het ook niet zo dat als je met mensen praat over vroeger je de herinneringen wel ophaalt? Dan is het zo van ooooh jaaa is ook zo.