Lijkt me heerlijk om zoveel vertrouwen te hebben.
Daarnaast: we hebben geen idee van de relatie. Dus waarom vindt iedereen hier van alles? Tuurlijk gebeuren dit soort dingen, maar in de gemiddelde ‘verlaten vrouw’ in de Linda zie je hem al mijlenver aankomen. Het kan toch echt zo zijn dat je iemand gewoon echt vertrouwd?
I see What you did there
Denk niet dat het een kwestie is aan gebrek aan vertrouwen. Het is heel goed om niet financieel afhankelijk van iemand te willen zijn en het is een feit dat het best vaak gebeurt dat er geld weggesluisd wordt of dat er uiteindelijk in een ruzie/breakup/scheiding whatever egoïsme de overhand neemt. Hoe vaak je ook wel niet vrouwen hoort praten over:“Ik ga mn man/vriend dan financieel helemaal uitknijpen!!”
geld is gewoon erg lastig en haalt vaak het slechtste in de mens omhoog
Als je alles op één hoop wil gooien moet je naar de notaris. Sinds 2018 hebben we in NL de beperkte gemeenschap van goederen 
Nou en dit dus. Zat mannen die niet kunnen koken op het moment dat ze gaan scheiden en die verhongeren ook niet.
Maar financieel afhankelijk zijn is iets anders. Dat betekent dat je alleen je sociaal minimum kan verkrijgen.
Ik vind het echt helemaal prima als je zegt: ik wil een slag om de arm houden, maar gewoon echt raar om iemand die zelf geld verdient maar het financiële deel aan haar man over laat allerlei rampscenario’s voor te houden, omdat er ook mannen zijn die geld wegsluizen. Waarbij we eigenlijk zeggen: als je dat laat gebeuren ben je er mede schuldig aan. Alsof die man in dit verhaal dan niet gewoon de foute partij zou zijn die jouw geld gestolen heeft. Als zoiets in een gezin gebeurt zie ik nog wel ergere gevolgen dan dat je met minder geld over blijft (kinderen) en dan ben je slachtoffer en niet een naïeve vrouw die maar minder vertrouwen had moeten hebben.
Interessante discussie wel! Wij zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd, niet omdat we elkaar niet vertrouwen (want waarom zouden we dan trouwen) maar juist om het makkelijker en duidelijker te maken, mochten we ooit uit elkaar gaan. Alles is nu duidelijk geregeld, dus daar zouden we dan ook niet meer over hoeven te discussiëren/vechten. Ik denk dat dat een eventuele scheiding echt zoveel makkelijker zou maken. Dus financiën scheiden/trouwen onder huwelijkse voorwaarden heeft in ons geval dus niks met vertrouwen te maken, maar meer met ‘what if’.
Ja daarin heb je wel een punt!
Ben ik nou echt zo naïef door te zeggen dat mijn vriend echt nooit mijn geld zou stelen? We hebben allebei zo onze gebreken, maar geld jatten zie ik echt 100% niet gebeuren. Andersom ook niet?
Ik vind het ergens ook wel treurig dat we altijd zo maar van het slechtste uitgaan in mensen en dat je eigenlijk je eigen partner niet zou kunnen vertrouwen. Natuurlijk zijn er rampscenario’s en geld kan gekke dingen met mensen doen, maar de keren dat dit goed gaat (lees: praktisch altijd) komen natuurlijk nooit in het nieuws.
Hit him where it hurts 
Ik ben professioneel betrokken bij echtscheidingen en ik zie het te vaak gebeuren dat één van de twee net voor de scheidingsmelding de rekening leeg trekt of vooraf geld wegsluist. En de ander ziet dat vrijwel nooit aankomen…
Maar het gaat ook vaak goed? Ik vind het best heftig om mijn partner bij voorbaat al te bestempelen als iemand die niet te vertrouwen is zonder dat daar een aanleiding voor is…
Maar het een sluit het ander niet uit? Ik kan mijn partner nu vertrouwen en ga ervan uit dat alles goed gaat en tegelijkertijd er wel voor zorgen dat, mocht het misgaan, alles ook voor mij goed geregeld is. Precies wat @Bailey bv gedaan heeft.
Edit: en volgens mij is dit ook allang niet meer specifieke op propje gericht maar gewoon een algemene discussie geworden zonder iemand de les te lezen.
Hahaha " Wie heeft er geld van mn rekening gehaald??? Oh dat was ik…"
Ik vertrouw mijn vriend volledig en ga er ook niet vanuit dat we ooit uit elkaar gaan, maar toch toen wij gingen samenwonen hebben we dingen op papier gezet. Daarbij ook allebei gezegd joh ik ga er niet vanuit dat we uit elkaar gaan en ik ga er niet vanuit dat jij zo bent, maar stel dat en een van ons (want de vrouw kan net zo goed raar gaan doen) draait door en gaat rare eisen stellen, dan hebben we iig nog dingen op papier staan.
Dat heeft voor mij niets met wantrouwen te maken. Ik vind het alleen een gerustellende gedachten dat we afspraken hebben. En het is niet alleen ter bescherming van mezelf, maar ook voor de ander. Want ik kan net zo goed denken dat ik meer kan gaan eisen dan ik recht op heb en zo voorkomen we dat.
Hahahaha ik heb ook wel eens gehad dat ik dacht ja hoor nu ben ik gehackt. Maar dan had ik gewoon ergens drinken ofzo gehaald bij een tentje bij wie de pin een debiele naam heeft.
Als het een ding is wat ik geleerd heb tijdens mijn relatie: hoe goed je relatie ook is blijf altijd zicht houden op het geld. Ik ben bij hem ingetrokken dus toen was niks logischer dan dat ik geld naar hem overmaakte en hij de vasten lasten betaalden. Ik vertrouwde mijn ex voor de volle honderd procent dus uiteindelijk kochten we samen een huis. Helaas betaalde hij na een tijd de vast lasten niet meer, hij vulde letterlijk het ene gat met het andere gat en daar kwam ik pas achter toen de bank aan de bel trok omdat we maanden achterliepen met oa de hypotheekbetalingen. Met pijn en moeite hebben we uiteindelijk alle schulden afbetaald en kon ik pas van hem af. En omdat hij het huis niet kon betalen en ik wel en heb ik hem voor heel veel geld moeten uitkopen. Nu achteraf zie ik pas hoe naïef ik ben geweest, teveel ben uitgegaan van het goede van een mens etc. Uiteindelijk is het goed gekomen, heb ik het zelfs financieel ruimer dan toe ik nog samenwoonde omdat ik nu mijn eigen geld beheer maar het is een hele dure les geweest. Geld en relatiebreuken kunnen de betrouwbaarste partners de naarste exen maken.
Bewust jatten zal ook zelden voorkomen, maar iemand kan onbewust in de schulden belanden of in de problemen en de schaamte dan zo groot zijn dat dit wordt achtergehouden in de angst (juist uit liefde) dat iemand je verlaat etc.
Als partner denk ik dat je elkaar dan juist kunt helpen of deels voorkomen als niet 1 iemand verantwoordelijk is voor beiden inkomens of rekeningen, maar je dit regelmatig bespreekt en beiden inzicht hebt/eigen geld hebt etc.
@qwertie123 ik denk dat deze discussie al een tijdje meer algemeen doorgezet is, en niet meer gericht aan @popje.
Dat heb ik altijd op de markt. Die kramen hebben altijd de naam van een dorp in de buurt staan, en dan denk ik ‘huh ik ben daar helemaal niet geweest?!’.
Dat heeft mijn vader bij mijn moeder geflikt. Ze hadden alles onderling ‘afgesproken’, en toen had hij ineens alles leeg getrokken. Inclusief de spaarrekening van ons, z’n kinderen. Na 30 jaar huwelijk. Helaas had ik wel een voorgevoel dat mijn vader het niet netjes zou afhandelen, maar zo erg had ik het ook niet verwacht.