Ik heb zaterdag het boek van Vera ontvangen en heel snel uitgelezen. Ik ben echt heel positief! Vooraf wist ik het niet zo goed omdat het heeeeeel veel hoofdstukken zijn. Echter is elk hoofdstuk maar een of een paar bladzijdes lang, zijn het losstaande verhalen en leest het als een blogpost. Ik vind Vera echt leuk en volg haar al vanaf het begin.
Ik wist dat ze een angststoornis, burn-out en depressie heeft/had, maar hoe dat echt zou zijn en voor haar is (en geweest is) had ik geen weet van. Ik vind dat ze er ontzettend open over verteld en ik vind dat oprecht heel erg dapper. Er zou meer openheid moeten komen over mentale gezondheid. Ook schrijft ze over een aantal ziektes van naaste familieleden, wat veel impact heeft op haar (logischerwijs). Vind het vooral verdrietig dat iemand zoveel moet mee maken.
Kortom:
Ik vind het een goed boek. Zou hem aanraden als je van blogpost schrijfstijl houdt, anders kan je hem beter skippen.
Het is geen literatuur hoogstandje maar wel heel âechtâ.