Ja maar marshall is veel jonger dus als die nu bij larissa gaat wonen zal hij zich niet anders kunnen herinneren
Hahahah
Die katten heeft ze geloof ik al 11 jaar en vanaf het begin kunnen ze het niet zo goed vinden met elkaar, volgens de wekelijks overzichten.
Nou, echt dit.
Ga stuk, fair point though.
En mijn mond zakt gewoon open van het feit dat mensen vrij makkelijk een kat weg doen. Ik vind het gewoon makkelijk om een kat te nemen en je niet van te voren te bedenken dat dit nogal wel eens kan gaan botsen als je een kind krijgt tien jaar later.
Nu zal Larissa vast super goed voor het beestje zorgen maar asielen zitten wel vol dieren die niet pasten bij kinderen later, al zal dit bij deze kat dus niet zo zijn. Misschien zit ik compleet fout maar exact dit is de reden dat ik geen huisdieren wil voordat eventuele kinderen oud en wijs genoeg zijn.
Heeft Larissa niet zelf ook al een kat?
Vrij makkelijk? Weet je hoe moeilijk zo’n beslissing is? Wij hebben ook al diverse malen op het punt gestaan om 'm weg te doen omdat hij in staat is mijn dochter te verminken?! Mijn kind is nog wel even duizendmaal belangrijker dan een kat.
Ik maak me echt boos om zulke kortzichtige reacties.
De kat op 1 moment stress laten lijden maar dat ie daarna een koninklijk leven kan leiden (plus dat ie Serena nog ziet), of de kat helemaal gek laten maken door Marshall waardoor het beest alleen maar bang in een hoekje zit en opnieuw mensen moet leren vertrouwen en misschien wel gedragsproblemen krijgt. Ik zou het wel weten.
Maar je weet toch van te voren gewoon dat een kat krabt en dit een normale reactie is van een kat als er dingen gebeuren die hij of zij niet leuk vindt?
Vind absoluut niet dat een kind verminkt moet worden door een kar, verre van, maar snap gewoon niet dat van te voren een kat genomen wordt en daarna toch weg moet.
Edit: wil toevoegen dat ik echt wel snap dat er echt wel gedachten overheen gaan als je in zo een situatie zit en dat ik snap dat je inderdaad niet je kind wilt laten verminken. Maar het is geen apart gedrag wat die kat vertoont en het is heel sneu voor een kat dat die daardoor wegmoet.
Ze heeft de kat al 11 jaar als ik @supermercado moet geloven. Je kan niet zo ver in de toekomst kijken en je weet van tevoren ook niet hoe katten reageren op kinderen als die niet in hun omgeving aanwezig zijn. Het is heel lullig, maar dan zou ik de kat toch wegdoen als het beter voor hem is.
Ik ga er niet eens op in. Ik maak me alleen maar heel erg boos om zulke domme comments.
Deze opmerking is imo ook niet nodig.
Misschien. Maar zij zit helemaal niet in zo’n situatie. Veroordeeld mensen voor iets wat zij niet heeft meegemaakt. Dan word ik daar gewoon echt heel chagrijnig van. Temeer omdat meerdere mensen aangeven dat ze het niet bij het juiste eind heeft.
Dat vind ik wel ja. Ik ben gewoon van mening dat je een huisdier neemt voor het leven en het egoïstisch is een huisdier te nemen met de kans hem mogelijk weg te doen (dus mogelijk kinderen over x aantal jaar als je een partner vindt).
@anon46493654 ik vind overigens dat je wel een tikkeltje normaler mag reageren. Heb overigens al lang aangegeven dat ik wellicht fout zit, maar dat dit mijn kijk erop is. Er bestaat ook nog een normale manier van je mening uiten zoals @Krabsalade doet in plaats van te reageren zoals jij doet.
Insgelijks dame.
Omdat ik in eenzelfde situatie zit.
Maar wat doe je op het moment dat het niet botert met je kind en je kat? Moet zo een kat dan weer van huis wisselen, weer door de stress gaan van een baasje wat er niet meer is?
Als de situatie Niet houdbaar is, hoe zie je dit dan voor je?
Maar je weet nooit hoe het leven loopt en dat is het lastige. Ik ben het met je eens dat een huisdier voor het leven is, alleen moet je in je achterhoofd houden dat bepaalde gebeurtenissen een slechte invloed kunnen hebben op het welzijn van het dier.
Wat als je ongepland zwanger blijkt te zijn? Terminaal ziek? Wat als je een ongeluk krijgt? Wat als?
Als het welzijn van de kat achteruit gaat, vind ik het meer dan geoorloofd om een nieuw huisje te zoeken voor hem.