Ja dat klopt natuurlijk wel. Maar lijkt me wel heel moeilijk voor haar. Zijn toch wel al oude beestjes
Letâs agree to disagree. Ik vind dat er te veel huisdieren weg gedaan worden omdat het niet botert met kinderen, dat is duidelijk, en ik vond het heftig dat bij Serena te lezen.
Anderen hebben daar een andere mening over, wat prima is, maar verder ga ik er niet meer op reageren.
Ik heb niet veel verstand van kinderen maar als een kind wordt gekrabt door de kat. Leert dat kind niet dat hij niet in de buurt moet komen⊠Of zijn mensen babyâs echt zo dom, idk snap niks van kinderren.
Is een kwestie van een intact geheugen hebben om associatief te kunnen leren. Bij kinderen is dat natuurlijk nog niet geheel ontwikkeld
Denk dat ze (de meesten?) er net zo over denken (dat je een dier niet zomaar wegdoet), maar wat âmilderâ denken over de andere kant en dus de beslissing van Serena ook wel begrijpen.
Het is gewoon een moeilijke kwestie, Serena zal net zo goed het beste voor beiden willen.
Om het lekker op mezelf te betrekken: ik heb vandaag heel slecht nieuws gekregen, dat mijn stiefvader maximaal nog een paar jaar te leven heeft. Hij is 54 en begin dit jaar hebben mijn ouders nog katten geadopteerd. Ik denk niet dat zij daarbij stilstonden: goh misschien is hij er over een jaar niet meer. Ze gingen er gewoon vanuit dat ze de katten tot hun dood zouden hebben, om zich daarna op een andere manier in te zetten voor asielkatten. Als je zo je leven moet inrichten kan niemand beter dieren nemen.
Ahh sterkte
!
Ik denk ook niet dat veel mensen het hiermee oneens zullen zijn hier. Het gaat nu vooral om deze situatie.
Aah oke bedankt, zo leer ik weer iets nieuws
Hahaha te mooi dit, ook echt op 4/20 haha.
Nooit bij stilgestaan dat mijn kat (nu al 6 jaar mijn baby) het misschien niet zou kunnen vinden met hypothetische kinderen eerlijk gezegd⊠Lijkt me echt een nare situatie. Uiteraard veranderen je prioriteiten met een kindje in huis maar mijn kat is wel de OG baby 
Maar katten kunnen ook heel erg veranderen met de komst van een kind he? Dat kun je niet voorspellen. Het is hier met 2 jaar soms ook echt nog even zoeken, de eerste periode vond ze het echt verschrikkelijk. En dan blijft mân zoontje zelfs netjes uit de buurt altijd. Het is zo makkelijk zeggen âdoe je toch niet, je hebt toch die kat gekozenâ als je niet zelf in die situatie zit. De hele gezinssamenstelling verandert, dat is voor mensen aanpassen maar voor dieren al helemaal. Het ene huisdier veert daar makkelijker in mee dan het andere. Als je de beslissing moet nemen dat het niet goed komt, dan breekt dat heus wel je hart hoor. Ookal gaat het naar een goed huis. Het is niet alsof ze die kat in laat slapen ook, hij wordt weggehaald uit een voor hem (haar?) stressvolle omgeving.
Vandaag in de vlog van Mascha zie je dat ze haar kruidenpotjes op het fornuis een nacht heeft laten staan. Ze heeft inductie. Nu voel ik me mega panisch want ik durf daar NOOIT wat op te laten staan, vooral niet âbij die knopjesâ, uit angst dat dat aangaat en dat er dan vuur ontstaat (omdat er dan ook wat op het fornuis ligt).
Zou jij spullen een avond (als je weg bent) en een nacht op je inductie laten staan?
- Ja
- Nee
0 stemmers
Mijn moeder riep namelijk altijd âIS heT FORnUIs LeEG?â als we al bij de voordeur stonden haha, ben benieuwd hoe apart dat is.
Echt 100% waar, is ook gewoon zo. En ook al ligt er iets op, als het systeem niet meteen aan gaat, doet dat het ook niet na 3 uur als je slaapt of weg bent. Maar het gaat meer om het gevoel, dat je er niets oplegt âvoor de zekerheidâ ofzo
Haha ja mijn snijplank is hetzelfde lot overkomen.

Ik denk (en snap daarom @Harrries reactie wel) dat er teveel mensen zijn die hun kat of huisdier wel wegdoen na de komst van een kind. Tuurlijk gaat een kind voor, maar het kost wel wat moeite en tijd om zowel de ouders, kat en kind (voor zover die laatste dat kan
) te laten wennen en te leren met de situatie om te gaan. Hoeveel katten zitten er niet in het asiel wegens plotselinge allergie?
Dat gezegd hebbende geloof ik dat in deze situatie meer het nieuwe huis zoeken van toepassing is. En dat er ook vaak genoeg mensen zijn die het wel proberen en tijd gunnen en het dan alsnog niet blijkt te lukken. Dan snap ik wel dat je voor je kind kiest en je gestresste, krabbende, pissende kat. Hoe naar ik het ook vind om dat zo te typen 
Jij maakt geen 20-jaren-plan op als je een huisdier gaat nemen?
Hebben wij wel gedaan met de hond hahaha. Bewust 15 jaar geleden gekozen voor een ras wat bekend staat als kindvriendelijk, terwijl we toen echt nog geen kinderen wilden. Ons oudste kind is inmiddels 6 jaar. Het botert niet heel erg tussen hond en middelste kind (die is 4) dus daarmee werd voor mij bevestigd dat dit soort situaties niet (altijd) aan de hond ligt want met andere kinderen gaat 'ie top. Nu denk ik dat het met een hond iets âmakkelijkerâ is dan met een kat, hondje en kind zijn toch ietsje makkelijker uit elkaars buurt te houden. Lijkt mij iig wel een vreselijk besluit om je huisdier weg te âmoetenâ doen na zoân lange tijd 
