Oke ik bedoelde ook meer dat je het probleem van jouw buurvrouw en de aangifte die tegen haar is gedaan los moet zien van jouw behoeften en doelen. Wat wil jij nog bereiken met deze overlastgevers? Stel je voor dat je niet had geweten van die aangifte, had je dan een gesprek met ze aangegaan? De overlast is gestopt, maar je bent ook bang dat het misschien weer terug komt. Misschien zit je nu niet meer zo hoog in je irritatie omdat je nu al enige tijd geen overlast meer hebt en is er meer ruimte om op een prettige manier het gesprek aan te gaan. Misschien dat zij ook inzien dat er dingen moeten veranderen en dat zij daarom aangeven met jullie te willen praten. Ik persoonlijk zou het met beide handen aangrijpen om jullie kant van het verhaal aan hen te vertellen, zeker omdat het iets is wat (volgens mij?) wel veel van jouw energie en woonplezier heeft gekost. Niet geschoten is altijd mis denk ik dan!
En mocht de overlast terugkomen hebben jullie ook getoond bereidwillig te zijn naar een vreedzame oplossing middels nogmaals een gesprek/mediation. Dat geeft de woningbouw ook meer handvaten om de overlastgevers op een hardere manier aan te pakken als de ellende zich voortzet en kunnen jullie ook duidelijk aantonen dat een gesprek in ieder geval echt niet meer helpt.