Ik denk eigenlijk dat het komt doordat de ouderen vanaf het begin van de pandemie weggezet werden als de risicogroep, zijn ze ook natuurlijk. Al die tijd is opgeroepen om het voor hen te doen, bescherm de ouderen, hou je opa en oma in leven. Het ging natuurlijk ook om andere risicogroepen, maar ouderdom is zichtbaar, andere redenen waardoor jongere mensen in de risicogroep vallen niet altijd.
Als er zo op je geweten wordt ingespeeld met oproepen om vooral de ouderen te beschermen en je dat vervolgens lange tijd doet gaat er bij veel mensen denk ik ergens diep van binnen een soort gevoel ontstaan van: dat doe ik toch mooi ff, dat rekening houden met die mensen. Mogen ze eigenlijk wel dankbaar voor zijn, want kijk is hoe goed ik dat eigenlijk al onbaatzuchtig doe al die tijd.
Wanneer je dan die ouderen tegenkomt in je dagelijks leven en je krijgt niet een bedankje, zoals bijvoorbeeld āwat fijn dat je afstand van me houdtā of iets dergelijks, maar dat in plaats daarvan zoān oudere in je nek hijgt voor het zuivelschap, kan ik me voorstellen dat je denkt: ja hallo, ik doe het voor jou he? (dan ga ik uit van een persoon die niet voor zichzelf extra voorzichtig hoefde te zijn).
En dit bedoel ik niet specifiek naar @papierhier maar meer in het algemeen hoe er wordt gekeken naar ouderen die zich niet per se aan de regels houden. Ik denk dat de ouderen daarin niet verschillen met welke andere groep mensen dan ook, maar omdat we voor hen moe(s)ten zorgen valt het meer op.
) zegt: ik doe het voor hem, waarbij het gaat om een oudere man op de achtergrond die volgens mij haar opa zou moeten voorstellen.
Ik ben benieuwd of we ooit weer onder de 1000 gaan komen
Is dat stom? Ik wil niet mensen gaan uitsluiten, zoals ik al zei, ieder zān eigen keuze. Dat hele niet vaccineren boeit me nog het minst, jouw leven jouw keuze. Maar word echt een beetje onpasselijk van die WWII vergelijkingen.