Ik heb van de week de school van mijn oudste gemailed om mijn zorgen te delen. Ze is 10 jaar en loopt met haar ziel onder d’r arm. Ze trekt t deze keer echt heel lastig. School ging nu kijken of er de mogelijkheid was dat ze 1 dag per week kwam.
Ik werk zelf in de zorg, maar wil d’r niet onder die noemer brengen naar school. We redden t qua opvang wel. Tis puzzelen, maar te doen.
Bij ons is elke dag minstens 1/4e van de populatie gewoon op school. Groep 8 allemaal, alle kinderen uit de plusklassen, andere kwetsbaren ook. Vind ik ook een fijn idee.
Ik kan het artikel zelf niet lezen.
Maar herken het wel denk ik? Ik zie dan vooral kinderen die normaal op SBO zitten, en waar normaal een netwerk om heen staat van hulp en ontlasting (in t weekend) omdat ouders normaal al overbelast raken. Er zijn al situaties bekend van mishandeling/huiselijk geweld tegen deze doelgroep omdat het lontje echt op is bij deze groep en knapt dus wel eens…
En de noodopvang is bij deze groep niet echt een passende oplossing omdat ze continue met andere begeleiders zitten. Die hen niet kennen en andersom ook niet. Waardoor kind alleen maar 3x zo overprikkeld terug komt en de ellende alleen maar groter wordt.
Maar de vaste begeleiders / juffen kunnen zich niet splitsen tussen en noodopcang regelen en thuis onderwijs regelen, dus het ligt ook niet aan die inzet Ofzo. Maar ja, wat dan wel…?
Juist in een doelgroep waar ook verschoont wordt, en ADL nodig is, is afstand houden ook niet mogelijk… echt lastig vraagstuk.
In andere landen is het minstens zo erg, tenminste in UK wel. Een goede vriendin werkt daar in de crisisopvang, ze kunnen het niet meer aan. Veel zelfmoordgevallen en pogingen, wat ook weer extra druk geeft op de iC’s. Ook kunnen ze nauwelijks nog passende zorg bieden aan de patiënten met anorexia, zeker nu er in hoog tempo nieuwe patiënten bij komen. En dat terwijl die ziekte zo’n hoge mortaliteit heeft. Erg zorgelijk, er is een drama gaande dat weinig aandacht krijgt.
Ik heb zelf anorexia gehad en was denk ik deze periode idd niet door gekomen. Dat had oprecht best het einde geweest kunnen zijn…
Bizar om te realiseren… 
Ik had behoorlijk hoofdpijn en lichte koorts in de avond en dag erna.
Oh spannend, succes alvast!
Toch ook wel een duidelijke reactie dus. Klinkt bij jou ook alsof je immuunsysteem aan het werk is gezet 
Klopt GGZ-personeel mag eerder gevaccineerd worden, maar in ambulante setting later. We merken ook wel een druk door ziekte e.d. van collega’s, waardoor we niet de zorg kunnen leveren die we eigenlijk wel zouden kunnen leveren. Zo mogen we voor onze meest kwetsbare doelgroepen alles face- to- face laten doorgaan (heel fijn!), maar als er tekort is aan personeel dan lukt dat natuurlijk niet helaas. We merken ook meer meldingen van (kinder)mishandeling binnen onze afdeling.
Dat is ook wat ik herken qua drukte op IC’s; een client van ons had een suicide poging gedaan afgelopen week (en kwam dus op de IC terecht), maar er was vanuit ons tekort aan personeel om de client te gaan ‘beoordelen’ (op het moment dat een client somatisch vrij gegeven wordt door het ziekenhuis, moet er eerst een beoordeling komen vanuit de GGZ of een client daadwerkelijk naar huis / afdeling mag en kan) waardoor client dus een dag langer op de IC heeft gelegen. Waar het natuurlijk al super druk is.
Hier ben ik echt zo dankbaar voor! We merken dat we nu met sommige (middel)bare scholen echt goed kunnen overleggen / samenwerken en als wij aangeven dat het thuis echt niet gaat, mag het kind bijv. in de ochtend naar de noodopvang komen. Waardoor druk op het gezin al stukken minder is.
Als leerkracht zijnde vind ik het een heel vraagstuk ook!
Waar doe je goed aan en waar niet aan?
Voor 1 van mijn leerlingen heb ik 10 stappen teruggedaan in zijn ondersteuning/aanpak (voor de herkenbaarheid zal ik het niet omschrijven) en nu is hij een stuk gelukkiger in de noodopvang als ik er niet ben (eerst stond ie met zn ziel onder zn arm heel de dag).
Maar ik heb ook kinderen in de klas, waarvan ik vind dat ouders het thuis niet goed aanpakken, maar goed wie ben ik om daar over te oordelen? Zolang ze niet mishandeld of verwaarloosd worden, mag ik ze niet naar de noodopvang laten komen. Maar ik ben straks ook degene die vol in de teugels moet hangen en alle stof er weer terug in moet stampen.
In dit geval wil ik wel spreken over een achterstand, omdat kinderen vaardigheden verliezen in de weken dat ze thuis zijn.
Ik had dezelfde dag nog (wel vroeg in de ochtend geprikt) een stijve nek en hoofdpijn. Verder een beetje het idee dat ik spierpijn had, maar dat was zo licht dat ik denk dat ik het misschien niet écht had. Al met al heb ik het idee dat ik wel íets gevoeld heb, maar niet genoeg om met overtuiging te kunnen zeggen dat ik het vaccin had.
Nou, dan blijft het inderdaad nog even spannend!
Niet meteen na de eerste prik aangezien je van sommige 2 dosis nodig hebt (moet je even kijken welke jullie beide krijgen) en het duurt ook nog even voor het inwerkt (ik lees nu 3 tot 4 weken). Na die tijd moet het wel kunnen denk ik?
Ik weet niet of de mensen die bij Pfizer tot die 10% behoren waar het vaccin niet werkt dat ook weten, wordt zoiets ook getest? Een doemscenario zou namelijk zijn als jullie beide tot die 10% horen maar ik weet niet of je dat zeker kunt weten.
Het is hier al eerder over gegaan maar in principe niet omdat je niet zeker weet of je beschermd bent, daarvoor moeten we wachten tot we groepsimmuniteit hebben, dus kunnen we pas zodra iedereen gevaccineerd is de maatregelen loslaten (en knuffelen).
Volgensmij maakt dat echt niet uit. Ik ben gisteren getest, ook omdat ik in contact ben geweest met iemand die positief is getest. En ik had om 11 uur de test en rond 19.00 de uitslag.
Ligt aan de locatie. Op sommige plekken krijgen mensen met klachten een sneltest, maar omdat die niet betrouwbaar genoeg is zonder klachten, krijgen mensen zonder klachten altijd de pcr-test en dat kan dus iets langer duren
Wat??
Ik heb zo’n hekel an de ver-Twitter-isering van de politiek. Überhaupt al, maar met dit soort tweets nog een beetje extra.