Belgen spiegelen zich veel meer aan de Franse cultuur, terwijl Nederlanders dit eerder doen naar de angelsaksische cultuur. Dat is historisch zo gegroeid. Ik moet studeren nu dus kan niet te diep in gaan op de hele geschiedenis, maar als het je interesseert: check hoe Vlaanderen/België tot stand gekomen is (het hele verhaal met de Bourgondiërs, voortdurende overheersing door de Fransen en Spanjaarden, taalstrijd tot in de 20e eeuw…) in vergelijking met Nederland. Die problematieken speelden veel minder in Nederland (daar speelde de problematiek van het water veel meer), waardoor Nederland zich anders is gaan ontwikkelen (Gouden eeuw, handel drijven over zee en daardoor internationaler gericht, bouwen van dijken).
Ook als je kijkt naar de parameters die een cultuur bepalen (bv. die van Hofman) dan zie je dat Belgen eerder scoren zoals de zuidelijke landen van Europa, terwijl Nederlanders eerder scoren zoals de Noordelijke/angelsaksische landen.
Een klein voorbeeld hoe dat zich nog uit in het alledaagse leven: Nederlanders gebruiken veel meer Engels in hun spreektaal en populaire cultuur, bij Vlamingen is dat veel meer Frans OF ze staan erop om Nederlands te gebruiken terwijl een Nederlander dat minder belangrijk vindt. Een programma heet in Vlaanderen ‘Sterren op de dansvloer’, in Nederland ‘Dancing with the stars’. Dat is niet toevallig, maar cultureel ingegeven. Ook in religie zie je dat terug, katholicisme in België (= zuiders) vs. calvinisme in NL. Daardoor is de eetcultuur in Vlaanderen veel meer ontwikkeld (Bourgondisch invloeden), want in het katholieke mag je genieten (“eet het brood = het lichaam van Christus”), in het calvinisme mag dat niet, staat soberheid voorop. Zo zijn er nog veel voorbeelden maar ik moet nu echt weer in mijn boeken duiken 
EDIT. Ik zie dat dit veel likes krijgt, ik ga nog even vervolledigen:
-
dat van het taalgebruik heb ik maar half verklaard hierboven: Vlamingen hebben tot diep in de jaren 1960 moeten vechten om Nederlands te mogen spreken (o.a. op hun eigen universiteiten!) en om Nederlands als volwaardig te mogen aanzien.
Anekdotisch, en volledig los van de problematiek in W.O.I (waarbij veel Vlaamse soldaten gesneuveld zijn doordat ze geen Frans spraken, wat dan weer extreemrechts gevoed heeft), maar mijn oma is bv. maar tot haar 12 jaar naar school gegaan, en werd fysiek mishandeld zodra ze 1 woord Nederlands durfde te spreken tegen haar vriendinnetjes (ze moest dan midden in de nacht op haar knieën gaan zitten op kiezelsteentjes, gekleed in alleen ondergoed, met een fles water dat ze continu boven haar hoofd moest houden). En dat gewoon in Vlaanderen hé, in een stad waar Nederlands de voertaal was.
Op sommige plaatsen woelt de taalstrijd nog steeds (denk aan de randgemeenten van Brussel).
Terwijl Vlaanderen dus 60 jaar geleden nog een taalstrijd aan het voeren was, had Nederland al meer dan 500 jaar het privilege om Nederlands te mogen spreken én waren al al die tijd internationale handelsreizigers erop uit getrokken. Nederland heeft nooit moeten vechten om erkenning te krijgen voor haar taal, en had dus geen probleem als ze zelf naar het buitenland trokken om zich aan te passen en Engels in het Nederlands te integreren. Daarom zijn veel zaken in Vlaanderen nog in het Nederlands, terwijl Nederlanders dat als “ouderwets” zien en Engels spreken. Concreet voorbeeldje: Koningsdag of Koninginnedag wordt in Nederland vaak Kingsday of Queensday genoemd, in Vlaanderen is zoiets doen ondenkbaar en gewoon raar.
-
Die volledig andere geschiedenis heeft op bijna elk aspect van ons dagelijks leven invloed. Zelfs op bv. hoe onze straten en huizen zijn opgebouwd. Als je over de grens BE/NL gaat, voel je dat je in een ander land bent. Vlaanderen was platgebombardeerd na W.O.II en had opeens veel soldaten die terugkeerden naar huis waarvoor dringend huisvesting gezocht moest worden en is toen maar in het wilde weg beginnen bouwen. Nederland had minder dat probleem, en kon nadenken over ruimtelijke ordening en hierin wetgeving voorzien. Daardoor zijn de straten volledig anders opgebouwd (in Nederland heel gestructureerd, met veel bepalingen, in Vlaanderen heel random en ook veel lintbebouwing).
-
Ook bv. op gezondheidszorg heeft deze geschiedenis een invloed. Door de katholieke manier van denken gaan Vlamingen helemaal anders om met ziekte (bij het minste naar de dokter, veel medicijnen nemen van zodra er maar iets kleins mis is, want een mens mag toch een beetje luxe hebben = bourgondisch idee) dan Nederlanders met hun calvinistische invloed (pas naar de dokter wanneer je half dood bent, liever geen medicijnen nemen, = lijden zul je, en je vooral geen luxe permitteren).
-
En nog een aanvulling op wat ik zei i.v.m. corona, dat Vlamingen geniepiger zich niet aan de regels zullen houden maar het zullen verzwijgen, terwijl Nederlanders het omgekeerde zijn en vooral luidruchtig zullen aankondigen dat ze zich er niet aan houden en proberen iedereen mee te krijgen in dat verhaal: ook dat is daarop terug te brengen. Vlamingen hebben nl. door hun katholieke invloed een schaamtecultuur (je schaamt je als anderen erachter komen dat je je misdragen hebt, zolang niemand erachter komt is alles ok), Nederlanders een schuldcultuur (je voelt je schuldig wanneer je iets misdaan hebt, ook al weet niemand ervan, het doet je weinig als anderen het wel of niet weten).
Ik weet dat het offtopic is maar ik vind dit zelf razend interessant haha.
Nu kruip ik weer in de boeken 