Iedereen is het waard om een perfect leven te hebben, en dat zou de overheid denk ik ook het allerliefst hebben, een 100% gezonde, gelukkige bevolking met een op rolletjes lopend zorgsysteem waar nooit iemand hoeft te wachten en nooit keuzes gemaakt hoeven te worden en een volledig geïndividualiseerd onderwijssysteem waar voor elk kind de perfecte juf/meester voorhanden is die exact op zijn/haar sterktes/zwaktes inspeelt.
Maar op dit moment, in deze pandemie kan dat niet. We kunnen kiezen voor ‘alle kinderen proberen 100% gelukkig te maken’ met scholen open en binnenspeeltuinen open en sportclubs open en kinderdagverblijven open en alle vaccinaties op hen gooien enzo. Maar dat heeft een keerzijde, het virus zal dan om zich heen grijpen in die groepen (althans tot de hele groep kinderen gevaccineerd is), die worden er zelf misschien niet ziek van, maar dat zal dan betekenen dat kwetsbare ouders zich elders moeten afzonderen, dat grootouders zich moeten afsluiten voor de kleinkinderen, dat oudere of kwetsbare docenten opgeofferd moeten worden, dat ouders die kwetsbare/oudere mensen verzorgen zich van hun kinderen moeten distantiëren, dat kwetsbare broertjes/zusjes ergens anders afgezonderd moeten worden, etc. etc. Alsnog zal dan via de kinderen een deel van de volwassen/ouderen/kwetsbaren ziek worden, ik kan niet voorspellen hoeveel, maar als dat teveel is, loopt de zorg over, en dan kunnen kinderen die een blindedarmontsteking krijgen niet geholpen worden, kunnen armen die gebroken zijn op de skatebaan niet geopereerd worden, kunnen kinderen die kanker krijgen geen behandeling krijgen. Ook dan ontstaat er schade aan die kinderen.
De overheid probeert een koers uit te zetten die zo min mogelijk schade voor zo min mogelijk mensen oplevert, maar dat we allemaal schade oplopen en de ene groep meer dan de ander is onvermijdelijk.
