Caronatopic #9

[Madam-Mikmak]

Vandaag was de dag, dat mijn dochter testen mag.
Gisteravond mail van school, klasgenootje positief. En vandaag waren de 5 dagen voorbij dus mochten we testen. (Anders heeft ze niets aan vakantie als we alleen maar binnen mogen blijven.)

OuderApp was booming vandaag, maar gelukkig waren er genoeg ouders die hun kind ook lieten testen. Want de eersten die reageerden waren natuurlijk de personen die hun kind absoluut geen stok in hun hersens gingen dauwe!!

Maar wat een tegenstrijdigheid van de GGD. Drie verschillende verhalen gehoord van ouders die belden. Dat vind ik toch zo slecht hè, dan de een te horen krijgt dat testen na 5 dagen zonder symptomen geen nut heeft, de ander zegt kind is niet de hele dag in de buurt geweest van positief geteste persoon dus geen quarantaine en drie, wel testen want kan al besmettelijk zijn!

Maar is mijn dochter er slechter van geworden? Absoluut niet, meer een ervaring rijker.

Nu samen afwachten (ik heb helaas wel klachten)

[Salmiak]

Dankjewel voor je reactie!

[lisaanna]

Toch nog positief getest. Shitttt.

[Daria]

Ohh balen! Hopelijk krijg je alleen lichte klachten.

Weet je hoe je het mogelijk hebt opgelopen?

Edit: of ben jij die forummer met meerdere besmette familieleden? Geen ontsnappen aan

[lisaanna]

Yes m’n ouders en zusje hadden het 6/7dagen geleden al. Moest 5 dagen in isolatie dus zat al 5 dagen op m’n slaapkamer, maar helaas. Heb tot nu alleen klein beetje hoofdpijn sinds vannacht dus hopelijk blijft het daarbij idd.

[Soy.peor]

Ik denk dat ik die 3 weken extra gemanifesteerd heb omdat ik al voelde dat er een teleurstelling gaat komen.
Nu ga ik manifesteren dat ik rond april tenminste 1 leuk ding kan doen.

En anders ga ik buiten zitten trommelen op een pan!

[anon53137221]

Ik denk dat op 1 april alles weer open gaat.

[anon53137221]

Ongevraagde tip, maar als je van sporten houdt en je zoekt iets om in het weekend je zinnen te kunnen verzetten: ga buiten sporten! Wandelen, hardlopen, yoga, work-out, you name it. In een natuurgebied of in een park. Mij helpt dat enorm!

[Veldboeket]

En dit was echt nog niets in vergelijking met waar we nu in zitten. Gelukkig weten we niet alles van tevoren

[Banananana]

En het is ook niet zo dat het onderwijs dezelfde kwaliteit heeft, dat het enige verschil is dat het online is. Mijn docenten waren ineens allemaal onbereikbaar, totaal onwillig om aanpassingen te doen waardoor opdracht ineens tien keer moeilijker werden, colleges vielen uit/er was gewoon ineens geen les meer. Zie dan maar eens de motivatie te bewaren om door te zetten. In je eentje op je kamertje.

[Vic]

Ik ben student. Het is behoorlijk jammer van een deel van mijn studententijd ja, dromen worden bruut weggeslagen maar goed, iedereen heeft het zwaar.
Wat het uitzichtloze denk ik is, is dat er inderdaad geen perspectief wordt geboden op wanneer er voor ons weer dingen kunnen. Nu zit je op je kamertje van 6 m2 constant achter je laptop. En in die kamer slaap je ook, en doe je alles. Wisselen van studieomgeving voor de afwisseling gaat niet. En ik heb zelf bijvoorbeeld geen tuin/buiten, dat vind ik wel zwaar. Nu heb ik al wel goede contacten opgebouwd, maar er zijn genoeg (vaak eerstejaars of internationale) studenten die niet contacten hebben kunnen maken en al maanden moederziel alleen zitten. Bovendien denk ik gewoon ook dat onze generatie jarenlang de schulden en lasten hiervan zal gaan dragen. Al met al, ook omdat er geen ‘hoop’ geboden wordt, zie ik het tamelijk somber in ook. Ik ben echt iemand die voorheen ontzettend veel sociale contacten had, en het valt me zwaar om dat niet meer te hebben en mijn ‘gouden’ jaren in rook op te zien gaan. (Maar nogmaals, iedereen heeft het zwaar en dat snap ik ook. Probeer alleen uit te leggen waarom studenten zich neerslachtig voelen)

[unwrittensmiles]

Ik werk in het WO en ik snap heel goed wat je bedoelt, en ik denk dat dit ook zeker opgaat voor studenten die al wat verder gevorderd zijn in hun studie en wel een ‘normale’ studententijd hebben gekend. Maar bij eerstejaarsstudenten is het soms echt schrijnend, als we ervan uit gaat dat ze van het VWO komen hebben ze sinds januari 2020 niet normaal les gehad (na de kerstvakantie is er meestal een tentamenweek, dan voorjaarsvakantie en toen kwam coroon). En je merkt aan die groep studenten wel dat ze echt een stukje ‘ontwikkeling’ missen. Ze zijn een soort van losgelaten door de middelbare school zonder helemaal ‘af’ te zijn en er wordt op het WO wel van ze verwacht dat ze bepaalde vaardigheden hebben om gewoon zelfstandig te werken. En er zitten absoluut studenten tussen die ook zonder Corona een kut werkhouding hebben en niet vooruit te branden zijn, maar nu wordt ook een groep studenten die dat normaliter niet heeft een beetje opstandig en ongemotiveerd. En ja het kan altijd erger, maar dat is natuurlijk niet altijd een troost voor je eigen situatie en soms kun je als 17/18/19 jarige ook je eigen situatie niet helemaal relativeren. Ik geloof ook absoluut dat dit langzamerhand wel goed gaat komen met deze groep, maar ik snap hun frustraties ook en vooral als het vaak wordt weggezet onder het mom van ‘doe normaal/niks gewend/verwend nest/niet klagen’.

[Camomille]

Ik denk bij studenten (ook mezelf) ook: wat hebben we gedaan dat studenten blijkbaar zo weinig veerkracht hebben? Die groep zou dit aan moet kunnen. Jong, slim, grotendeels gepriviligeerd als hell. We zijn echt niks gewend. Dat perspectief mis ik, het zoeken naar de oorzaak buiten de coronacrisis die het blootlegt. Het gaat vooral om de individuele verhalen.

En die constante focus in de media op hoe zwaar het allemaal niet is, kan ook versterkend werken. Wanneer is het gehoord worden en wanneer is het de put in geholpen worden?

[Sazie]

Ik heb trouwens meer last van de mensen die overal tegenin gaan En overal complottheorieën zien dan van de maatregelen.

[Blonde]

Tuurlijk heeft iedereen het zwaar nu, maar ik ben oprecht blij dat ik niet meer studeer nu. Dat je daar zit weg te kwijnen op een kleine kamer, geen fatsoenlijk onderwijs en waar je vaak ziet dat studenten vriendschappen aangaan die ze voor lange tijd hebben lijkt me dat nu ook een stuk lastiger. Grote kans dat je bijbaantje weg is gevallen in de tussentijd maar je schulden lopen wel op.

Ook zie ik zoveel mensen die gewoon lekker op kantoor gaan werken, kijk hoe druk het is op de wegen. Jongeren hebben die keuze niet, dus ik snap best dat zij ook enig perspectief willen, al is het een dagje per week op termijn naar de uni ofzo.

Vind dat er hier soms wat makkelijk gedacht word over jongeren die ‘klagen’ terwijl dat natuurlijk lekker makkelijk is vanuit je toch wel iets comfortabele positie met een betaalde baan en (koop)woning (even redenerende vanuit het beeld dat ik het van de gemiddelde forummer)

[Vic]

Dan zie jij dat niet zo, ik voel dat zelf ook nog niet zo heel erg, probeer gewoon positief te blijven, maar ik ken wel studenten die zich wel zo voelen. Heb helaas zelfs al een zelfdoding naar aanleiding hiervan meegemaakt. Dus om me heen hoor ik wel trieste verhalen. En bedoel inderdaad ook perspectief op korte termijn, maar op lange termijn denk ik ook dat onze generatie dadelijk op kan draaien voor alle schulden en dat stemt me ook somber. Maar, persoonlijk gaat het met mij nog prima, maar ik zie wel mensen om me heen wegkwijnen.

[Vic]

Snap ik. Maar ik was bijvoorbeeld zelf bezig met iets wat echt ‘nu of nooit’ is, en toen werd daarin ineens een hoop gecanceld. Dat was een jeugddroom die niet meer doorgaat en dat vind ik dan wel zuur. Maar natuurlijk is alles relatief

[papierhier]

@Bill

Wat betreft niet naar buiten kunnen want geen tuin/balkon, dat is ook iets wat ik niet zo goed begrijp. Niet dat het je taak is om mij op andere gedachten te brengen maar ik zie niks in je bericht waarvan ik denk ‘oh ja dan staat het water je aan de lippen, je kan geen kant op’

Wat valt hier niet aan te begrijpen? Het is echt prut als je al een jaar op een kleine studentenkamer zit waarbij je niet even de tuin in kan om te ontspannen, nog geen balkon hebt om een drankje op te drinken of een boek te lezen en je wellicht het komende jaar ook nog vast zit op je kamer. Je kan in de avonden geen wandeling maken, met het mooie weer moet je de parken opzoeken waar het vervolgens bomvol zit met andere mensen en je ook geen privacy of rust hebt. Je kan eigenlijk letterlijk geen kant op behalve je kamer, waar je leeft, werkt, slaapt, sport, ontspant. Alles in dezelfde ruimte moeten doen is oprecht slecht voor je, dan kan het hebben van een tuin al een uitweg zijn.

[Blonde]

Ugh ja relatief gezien kan het altijd erger natuurlijk. Hoe zou jij het vinden als je er helemaal doorheen zit en iemand zegt tegen je dat het ligt aan je veerkracht

Wat er nu gebeurt is toch ook heel heftig? Ik vind het niet erg om dat te erkennen, dat gebeurt gelukkig ook gewoon.

[kleinmeisje]

Ik deel je kijk erop, ik voel me soms ook echt een oma die denkt ‘hoe moeilijk is het kinders?’ Maar ik ben zelf ook een student van midden 20. En ik kan me ergens wel voorstellen dat sommige het zwaar vinden. Ik heb geluk dat ik af en toe naar stage kon, waardoor ik niet 24/7 thuis zat en er wat ritme in je dag komt. Maar ook dingen als stage zijn gewoon anders en moeilijker te krijgen/vormgeven in deze tijd. Ik denk ook ‘jongens, gewoon nog even doorzetten, we moeten dit met z’n allen doen en niemand vind dit leuk of zit hierop te wachten’ maar ik denk dat sommigen gewoon nog niet zoveel hebben meegemaakt in het leven en (vanuit huis) wellicht niet hebben meegekregen hoe je met tegenslagen om moet gaan. Door risicogroep ben ik extra voorzichtig dus zie sinds de zomer geen vrienden (ook omdat zij zich vanaf toen niet echt aan de maatregelen hielden dus ik dat niet aandurf) en ja, ik vind dat lastig. Maar ik zorg gewoon dat ik online contact met ze heb en dat ik nieuwe hobby’s zoek om mijn tijd nog een beetje leuk in te vullen.
——————————————/
Ik irriteer me vooral aan de mensen die dan foto’s met meer dan het toegestaande aantal mensen erop plaatsen met de tekst. ‘Zo klaar met Corona pfff’. Ja, ik ben ook klaar met Corona maar ik houd me aan de maatregelen en dat zou jij ook moeten doen want dan komen we er misschien nog een keer uit. Ik ben echt allergisch voor mensen die het naar eigen zeggen zo zwaar hebben om vervolgens schijt te hebben aan de regels.