Ik heb dat eens meegemaakt, met mijn allereerste Tinderdate ooit. Dat was in corona, toen alles gesloten was maar je wel wandeldates kon hebben. We hadden toen afgesproken voor een wandeldate ergens in een natuurgebied tussen onze twee woonplaatsen in.
Op voorhand hadden we echt een leuk gesprek, wederzijdse interesse… of dat dacht ik toch.
We hadden uitgebreid gepraat over onze hobby’s, interesses, woonplaats… en het leek voor mij alsof we veel gemeenschappelijk hadden. Hij reageerde overal toch enthousiast op. Toen ik aan kwam, was het eerste wat hij zei “oh je komt uit (woonplaats). Ik vind heel die stad stom, want ik heb er ooit eens een chocomelk gedronken die niet lekker was” (ok goeie reden… ahum
). Hij zei het niet al grappend, maar bloedserieus. Daarna zei hij dat hij ook mijn interesses en mijn werk oppervlakkig vond. Haha. Daar hield het voor mij op. Verder vertelde hij niets, er waren vooral lange awkward stiltes. Hij wou ook steeds “offroad” gaan wandelen, in de struiken, tussen de brandnetels en takken en daar had ik echt geen zin in. We hebben welgeteld 20 minuten gewandeld in dat natuurgebied en toen ben ik terug naar huis vertrokken.