Dit stukje vind ik echt tenenkrommend (want heb haar in de afleveringen zelf 2x zoiets ook al horen zeggen):
“Sam, toen drie jaar, wilde niet veel van mij weten. ‘Mijn huis, mijn papa, mijn speelgoed!’ riep hij steeds. De hele dag was ik politieagentje aan het spelen, vooral als Quinten met iets wilde spelen dat van Sam was. Waar ben ik aan begonnen, nu heb ik mijn huis al opgezegd, heb ik toen weleens gedacht. Later besefte ik dat wij voor Sams gevoel inbraken in zijn leven met zijn vader.”
Zie voor me dat ze dit destijds echt heel erg/groots vond dat ze het steeds moet benoemen. Is toch heel vanzelfsprekend dat hij misschien moest wennen ineens met 2 kids erbij (die ook niet op hun mondje zijn gevallen en drukker zijn dan dat hijzelf is). Snap dat ze het heus moeilijk vond hoor, heel knap dat ze dit nu inziet 
maar om dit dan zo steeds te blijven herhalen… vind het lullig naar Sam en heel erg “kijk mij nou understanding stepmom zijn”
