ik zie nergens dat ik jou quote??
dat was in elk geval niet de bedoeling, ik wilde enkel antwoorden op Lolly.
edit: ik zie nu dat ik op jou post reageerde ipv op Lolly. sorry daarvoor!
ik zie nergens dat ik jou quote??
dat was in elk geval niet de bedoeling, ik wilde enkel antwoorden op Lolly.
edit: ik zie nu dat ik op jou post reageerde ipv op Lolly. sorry daarvoor!
Ja ik vind dit dus absoluut niet meer dan logisch. En kon me lang niet voorstellen dat het anders zou gaan (zo van: als zelfs mijn vader na alles wat ze gedaan heeft er nog zo in staat, dan moet dat toch overal zo zijn)âŠ.
Maar het gaat natuurlijk wel vaak anders. Dat besef ik me inmiddels ook wel - je hoort helaas genoeg anders. Maar goed, ook dat vind ik dan een stukje opvoeding 
Quoten dus niet eens, je hebt wss op âantwoordenâ geklikt onder mijn post, daarom hangt ie daar aan vast.
Geen probleem natuurlijk! Ik snapte alleen de verbinding niet haha
Hoezo is dat oneerlijk? Zijn de overige taken niet evenredig verdeeld bij jullie thuis?
Ik vind het echt een beetje lachwekkend hoe onbenullig een man hier word weggezet. Die mannen zullen vast wel ergens rondlopen maar ik mag hopen dat je als vrouw ook meer respect voor jezelf hebt en dit niet laat gebeuren.
Ik ben nu een paar weken uitgeschakelt door zwangerschapsmisselijkheid en mijn man neemt ALLES (wat we daarvoor overigens 50/50 deden) over. Boodschappen, cadeautjes voor de juf, met gekamde haren en gevulde broodtrommel naar school. En ja soms in een outfit waarvan ik denk âzou ik anders doenâ maar ik voel niet de behoefte daar over te zeiken. Dan moet ik het zelf maar doen.
Maargoed, ik zal wel de uitzondering getrouwd zijn.
Tja, tijdens je werkende leven verdiende hij ook meer een heeft daardoor pensioen opgebouwd, AOW bouw je sowieso op. Als je trouwt in gemeenschap van goederen (correct me if im wrong) heb je recht op deel van zijn pensioen om deze reden. Maar voor de rest is pensioen niet anders dan inkomen uit werk wat jarenlang opzij gezet en belegd is
Hij krijgt dan meer dus
Ik wil die 90% even nuanceren want ik lees iets anders als ke de laatste 10 jaar er bij pakt.
âVan de mannen werkte 72 procent in 2020 in voltijd. Dat was 5 procentpunt lager dan in 2010. Het percentage mannelijke deeltijders dat 28 tot 35 uur per week werkte, nam relatief veel toe: van 8 procent in 2010 tot 11 procent in 2020.â
Neemt niet weg dat 72% nogsteeds echt veel is en veel meer dan vrouwen. Dat moet veranderen. En dat gebeurd langzamerhand.
Aah daar had ik overheen gelezen. Sorry. Dan zou ik gewoon eens inloggen op mijnpensioenoverzicht
Hier eentjeâ:grinning:. Wij doen echt alles 50/50. Werken allebei 4 dagen, delen huishoudelijke taken, zorg voor de kids en ook de mental load. Wij hebben bijvoorbeeld wel onze expertise
(hij doet de was, ik stofzuig). Proberen het zo te plannen dat de 1 doet wat de ander stom vindt(daarom doe ik de was niet haha). Enige wat mijn man niet doet is borstvoeding geven, maar dat zou ik toch niet willen delen.
Ben jij mij? Dit is exact ook onze situatie
Haha grappig!
Maar is het ook niet aangeleerd dat wij controlefreaken zijn?
Wanneer wij bvb bezoek hebben en het huis ligt rommelig/ het eten is nog niet klaar/ de afwas is ontploft/ whatever⊠dan voel ik me rot en krijg ik stress, omdat ik me dan âde slechte huisvrouwâ voel. Wanneer mijn moeder of schoonmoeder langskomen, gaat het stressniveau zelfs nog x10. Terwijl dat evenveel de verantwoordelijkheid is van mijn vriend, die geen greintje stress of schaamte heeft daarvoor, maar eigenlijk veel minder tegen chaos kan dan ik.
vrouwen moeten leren om die dingen los te laten, en de maatschappij moet leren om vrouwen niet af te rekenen op kinderen met gekke kledijcomboâs/ongekmamde haren/ vergeten zwemzakken/ verjaardagstractaties uit de winkel ipv zelfgebakken muffins/âŠ
Mijn schoonmoeder komt dus ĂĄltijd onverwachts bij ons op bezoek en weet het zo te tonen dat het net tijdens ons spitsuur is. Keuken ontploft want zitten nog half aan tafel te eten en overal speelgoed. En wie kijkt zij daar op aan? Mij dus. Echt te idioot voor woorden eigenlijk.
Jaar herkenbaar, ze geeft dan goedbedoelde tips, maar altijd richting mij wanneer het over kind/huishouden gaat. Dit voelt dat als een soort kritiek terwijl ik vind dat we alles netjes voor elkaar hebben. De volgende keer ga ik misschien gewoon verzoeken dat ze dit tegen haar zoon/mijn vriend verteld of hoe kun je zoiets het beste aanpakken.
Als je even wilt huilen hoe fucking laag de verwachtingen voor vaders zijn.
Even voor de duidelijkheid, de moeder zorgt voor het kind in het weekend. Volgens mij heet dat gewoon co-ouderschap maar deze held krijgt een eigen artikel want wat een wonderâŠ
Je kan natuurlijk ook veel beter je baby rustig krijgen als je 4 maanden alleen met hem/haar/hen hebt door gebracht.
Natuurlijk kan jij beter het huishouden doen draaien als je net een paar maanden tijd hebt gekregen om dit te regelen met (nog) een kind erbij.
Enfin, verplicht vaderschapsverlof is dringend nodig.
Ik denk dat het helemaal niet erg is dat een baby in het begin misschien wat meer op zn moeder aangewezen is. De natuur is nou eenmaal zo dat een kind uit de moeder komt, voeding krijgt en dat er allemaal hormonen en âoerprocessenâ zijn die je als vrouw ervaart rondom de geboorte. Kun je niet tegenop âfeministenâ. Betekent overigens niet dat een vader dan maar achterover moet gaan zitten. Ik mag hopen dat een man ook.de intrinsieke behoefte voelt om voor een kind te zorgen en het te leren kennen, en dat de betrokkenheid bij een kind naarmate de tijd verstrijkt gelijkwaardig word.
Ik denk dat vrouwen ook kritisch naar zichzelf mogen kijken en welke rol je opeist voor jezelf. Je moet je partner ook dingen laten doen en niet als een kleuterjuf erbij staan zeiken als het anders gaat dan je zelf zou willen. Hoeveel vrouwen duwen hun man ook wel niet in de ietwat onhandige, klunzige, grappige âmaar hij bedoelt het goedâ vaderrol. Lekker gevoed door âgrappigeâ boekjes over aanstaand vaderschap die er zijn of de rol die vaders krijgen in de media.
Moet ik ook een hand in eigen boezem steken hoor. Wij streven thuis echt gelijkwaardigheid na maar bemerk ook dat ik het verdomd moeilijk vind dingen uit handen te geven.
Als ik bijvoorbeeld kijk naar consultatiebureau-bezoekjes heb ik 95% in mn eentje gedaan en dat was mijn keuze. Mijn man zou dat ook prima kunnen, maar toch voelt het lastig om dat los te laten. Net als zwemles. Dat is (bewust gekozen) helemaal zijn pakkie an en dat is goed, maar toch voelt het gek dat ik daar niet bij betrokken ben oid. Dat is ook een ingesleten denkbeeld dat ik moet loslaten.
Ik was net even in mijn âbaby-boekâ aan het lezen, heeft mijn moeder bij gehouden van mijn eerste jaren. En daarin staat een heel komisch verhaal dat ze voor het eerst naar het consultatiebureau gaan en dat de vrouwen daar compleet in shock zijn omdat mijn vader mee is. Dat hadden ze nog nooit mee gemaakt
. Nu is dat ook al weer âevenâ (lees bijna 40 jaarâŠ) geleden maar dat er zo weinig veranderd is. Denk dat ik een heel goed voorbeeld heb gehad, hoewel mijn moeder parttime werkte had mijn vader wel (ook als eerste bij zijn baan) de vrijdag vrij, dan werkte mijn moeder. En hij was ook de persoon die me heel erg heeft geleerd dat het belangrijk was om voor mezelf financieel te kunnen zorgen, leren hoe je belastingaangifte deed en al dat soort zaken.
Ik sprak net mijn moeder en die heeft waterschade aan het haar huis. Nu laat ze haar vriend bellen om het te regelen omdat ze merkt dat ze als vrouw niet serieus genomen word in de dingen die ze zegt.
Helaas moet ik haar daar ook gelijk in geven. Als ik met mijn auto naar de garage moet word ik ook niet serieus genomen als ik vraag om uitleg.
Mannen in die wereld hebben nog veel te leren. Zeker om het feit dat vrouwen ook verstand kunnen hebben van techniek.